بنام خداوند جان و خرد
ساری (گاهنوشتهای محمود زارع): بی مقدمه و شرح و تفسیر ( در خانه اگر كس هست، یك حرف بس است) :

      شرافتهای فراموش شده
     عجب روزگاری شده است ! ربع قرنی از انقلاب نگذ شته كه در كشور، ما شاهد تغییراتی در لایه های مختلف اجتماعی، از جهت اخلاق و كنش و واكنشهای فردی و جمعی؛ هستیم كه در بادی امر بنظر میرسد كه دامنگیر غالب مردم نیز شده است، ولی وقتی دقیقتر به جوانب امر نگاه شود؛ مشخص میشود كه این تنها سوداگران پول و پست و پارتی هستند كه در آتش این استحاله مسخ شده اند و خودهاشان البته از این امر بیخبرند . این عملكردهای شخصیتی در زمانهای خاصی بیشتر رخ می نماید مثل زمان انتخابات و تو گوش كن كه.....:  
                                                                
     سابقه معیاری برای احترام در همه جا ، اما در اینجا...؟!
      در بین مردم اكثر ملل و بویژه بگواهی تاریخ در كشور خود ما نیز، سابقه خدمت و كار؛ معیاری برای احترام و حتی امتیاز محسوب میشده، و در تعاملات روزمره اجتماعی، حتی بصورت نانوشته نیز، قانونی مورد عمل بوده است .

     اختصاص عمر شریف آدمی( گرانبهاترین سرمایه هر فرد) در طول یك دوره ممتد خدمت در یك جایگاه خاص،  ارزشی را بوجود می آورد كه البته انسانهای باارزش، بدان قدر نهاده و مینهند!‌


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.