ساری,گاهنوشته های محمود زارع:بداهه گوئی در ادبیات ایران نشانه تسلط , امتیاز و سخندانی هر ادیبی هم بود بخصوص از سرعت انتقال ذهنی یک فرد مسلط به معارف ادبی و سخندانی نیز حکایت میکرد...
... نمونه هایی از بداهه هایی که در تاریخ ما بخصوص تاریخ ادبیات نقل شده را ذیلا ذکر میکنیم :
ساری,گاهنوشته های محمود زارع
فیضی دکنی از علمای بزرگ دربار حاکمان مغول در هندوستان بود . وی روزی با عرفی مشهور شیرازی در باغی در خارج از شهر قدم میزدند .جوان خوش سیمایی را دیدند که از بس قیافه جذّابی داشت مورد توجه آنها قرار گرفت و با بهت تماشایش میکردند! نسیم ذلف های وی را بحرکت درآورده بود .
فیضی دکنی که مرد شوخ طبعی هم بود بداهتا این مصراع را سرود که :
ای صبا آن ذلف را بر چهره زیباش نه
عرفی نیز بالبداهه بدین مصراع تکمیل بیت نمود که :
آنچه بی رخصت زجا برداشتی بر جاش نه

*


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.