فصل (65): (تعیین مقام شخص نبى و ولى مطلق و مقید)
ساری,گاهنوشته های محمود زارع:و اعلم ان الوجود دائر على ظاهر و باطن ، فعبر عنهما بالاول و الاخر. و الاول النزول من الحضرة الاحدیة الى الحضرة الكثرة الخلقیة ، و الاخر هو العروج تدریجا الى ما نزل منه . و یسمى هذا الوجود بمقتضى اسمى الظاهر و الباطن فى الانسان الكبیر و الصغیر وجودا و ایجادا، و فى العقل و النفس علما و كمالا، و فى الروح و القلب كشفا و حالا. و لیس فى الخارج غیرهما. فالعقل (الكلى ) حقیقة النبى المطلق خاتم الانبیاء و الرسل ، و النفس الكلیة حقیقة الولى المطلق خاتم الاولیاء و الاوصیاء. و یشهد لهما ما تقدم من الاخبار: كنت نبیا و آدم بین الماء و الطین ، و كنت ولیا و آدم بین الماء و الطین .
ساری,گاهنوشته های محمود زارع
بدان كه وجود دائر مدار ظاهر و باطن است كه از آن دو به اول و آخر تعبیر مى شود.
اول نزول از حضرت احدیت است به حضرت كثرت خلقیه ؛
و آخر عروج تدریجى است به سوى آن چه كه از آن نزول یافته بود
.
این وجود
به مقتضاى اسم ظاهر و باطن ، در انسان كبیر و صغیر، وجود و ایجاد نامیده مى شود،
و در عقل و نفس ، علم و كمال ،
و در روح و قلب ، كشف و حال .
و در خارج غیر این دو چیزى نیست
عقل (كلى ) حقیقت نبى مطلق ، خاتم انبیا و رسل است ،
و نفس كلیه ، حقیقت ولى مطلق ، خاتم اولیا و اوصیاست .
و شاهد آن دو اخبار گذشته است كه :
من پیامبر بودم در حالى كه آدم میان آب و گل بود و من ولى بودم در حالى كه آدم میان آب و گل بود.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.