ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:مطلبی را که ملاحظه میفرمایید بالغ بر 7 تا 8 سال پیش بمناسبتی نوشته بودم که در سال 88 در بلاگفا آنرا با نام دیگری منتشر کرده بودم اما بدلیل سفارش یکی از دوستانم که اخیرا آنرا مطالعه نموده و توصیه نموده است که بی کم و کاست با ذکر آنکه متن مربوط به سالیان قبل است منتشر نمایم ؛ اطاعت امر نموده و مجددا در این پایگاه قرار میدهم.( محمود زارع )

عده ای هم ؛ دوستند و ما هم نمیگوئیم كه نیستند و بقول خودهاشان غصه ما و مشكلات خوب و بد ما و حتی زندگی خصوصی ما میخورند ! ( مثل اینكه طبیعت بلطف همین غمخواری و احساس مسئولیتشان ؛ یك جفت چشمان درشت و تیز بین و البته برزخی بدانها بخشیده است كه همه چیز را میبینند و خودهاشان البته كه استثنائیست بر مابقی خلق الله در حكم خالق حكیم كه ولا تجسسوا و... كه ایشان در عمل خود را مشمول این حكم نمیدانند. تا پاسمان بدارند و غم و غصه ما را از سر دوستی بخورند. البته در نزد این و آن با زبان گشادی به شیوه شكوه گوئیهای رایج مجلس گرمكن كه ننه باجی های قدیمی و حتی میس و بانوهای فعلی ما هم بدین سبك دلسوزیهائی را در پرونده زندگی خویش ( بتمامه وقت و سراسر  زندگی خویش) دارند و ...

    بعضیها هم  طوری رفیقند كه حتی اگر كلام معصوم (ع) را صرفا و تنها بعنوان ناقل بخواهی برایشان نقل كنی ؛ فقط برای بی توجهی بتو و طبعا منزوی كردن تو حالا با هر مقدار از سطح یا عمق اندیشه یا فهمی كه حامل آن باشی ؛ اصلا جدیت نمیگیرند. این همان سیاستی است كه بنام سیاست تغلبیه مشهور بوده است و همچنان از پیروان آن مسلك ؛ بدون آنكه بدانند پیرو چه سیاست و در بند چه ماجرائی اند ؛ بوده و هستند. آنها گوش سنگینی برای كلام حق پیدا كرده اند. آنها شاید – بعضیهاشان – واقعا حق بخواهند ؛ اما چنان دربند این شیطان هستند كه آخر الامر – تازه نیكوترینهاشان میخواهند حق را  اما نه از سوی دیگری . میخواهند كارائی و شعور را اما نه از جانب همكار و رقیب. میخواهند كاری بشود كارستان ؛ اما نمیخواهند بنام دیگری كه فكرش را دارد و زحمتش را كشید تمام شود. اصلا آنها از توفیق دیگران در رنجند نه از ...


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.