گاهی...

     بنوشته ساری ( گاهنوشتهای محمود زارع) گاهی قصد یك كاری را داری ولی نتیجه جالبی بدست می آید . فی المثل من حدود یكساعت قبل قصد داشتم یك جمله كوتاه و در عین حال نغز پیدا كرده در پشت دفترچه خودساخته راهنمای تلفن خود بنویسم ! این باعث شد كه مروری بر حدود 300 حدیث از حضرت علی ع و چند مطلب دیگر داشته باشم. از ابتداء نمی دانستم كه چنین نتیجه ای حاصل میشود و حتی هدفم نیز چنین نبود پس بشر واقعا نسبت به وقایع آینده تا حدود زیادی جاهل است !

  ایمان ناب بی طمع

     چه بنویسم و چه ننویسم . اكثر مردم ( در عمل ) هیچ چیز را باور ندارند. نه خدا و نه قیامت و نه بهشت و نه جهنم . اگر خدا خود را در فطرت آدمی نمی نهاد . اصلا یادی از او نیز نمی بود.

     پیامبران چقدر رنج كشیده اند كه باین درك رسیده بودند كه مردم به شریعت آنها وقعی نمی نهند . آن عده ای كه در عمل - شاید - ایمان دارند . بیشتر از دو زاویه است: یا میترسند و خیلی بزدلند و یا طمع بهشت و حور و غلمان دارند . راستی اگر انبیاء عظام الهی این دو حقیقت را كتمان یا پنهان میكردند. یعنی بهشت و جهنم را . جزا و پاداش را . آیا واقعا رهروی باقی میماند . كسانی كه نهشوق بهشت دارند و نه ترسی از جهنم و خدا بدلیل اینكه شایسته و سزاوار پرستش است . می پرستیدند ! اینها دیگر چه هستند و كه ؟ آیا قابل ستایش نیستند؟ چندنفرند؟! همیشه گفته ام منتظرالقائم . حجت حق امام زمان عج تنها در صورتی میتواند ظهور نماید كه تنها و تنها 313 نفر از اینگونه آدمها را این دنیا بسازد!!!


ادامه مطلب


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.