حکمت حرمت و ضرورت اجتهاد در استخدام واژه های مصطلح در رساله های مجتهدین :
 گاهنوشتهای محمود زارع , بسیاری از چون و چراها در مسائل شرعی ( احکام ) از روی بی اطلاعی بسیاری از ماست ؛ اگر از فلسفه حرمت منکرات در شرع مقدس اسلام اطلاعی نداریم بصرف وجود مانع شرعی نباید بهانه بتراشیم و بی دلیل انکارش کنیم . چه بسا باشد که ما از فلسفه احکام و دلیل اصلی وجوب یا حرمت امری یا نهی ای بیخبر باشیم و ندانیم. در این مواقع یا باید دارای علم خاص و درواقع علم لدنی بود یا باید سالیانی بگذرد تا علت نهی شارع بواسطه داشتن ضرر و زیان برهمگان مکشوف شود . باید به خداوند و یا همان شارع مقدس که دارای علم مطلق میباشد ایمان داشت و اینجاست که تمکین در برابر عالم از سوی جاهل مصداق پیدا میکند و سر تقلید هم همین است وگرنه تقلید , ادای میمون وار درآوردن نیست . بسیاری از مردم در بسیاری از علو تخصصی ندارند و برای رفع حاجات خویش به متخصص آن علم مراجعه می نماید و تقلید از مجتهد اعلم نیز از همین باب است. شما براحتی در برابر یک متخصص طب یا یک متخصص علوم حقوقی و قضایی تمکین میکنید چرا که باور دارید که در آن فن آنها از تو بیشتر میدانند و ضرورت عقلی اقتضاء میکند که به آنها مراجعه کنید. شاید استفاده از کلمه ای بنام تقلید و باز شدن باب مقلد و مقلد بواسطه آنکه تا حدودی بار معنایی منفی ای  که دارد برای بسیاری کراهت پیش می آورد . من اگر مجتهد بودم در احکام مربوط به تقلید واژه تقلید را حذف و از واژه های معادل آن استفاده میکردم در واقع در خود بکار گیری این واژه ها هم باید امروزه اجتهاد کرد و مجتهد اعلم باید چنین اجتهاداتی را متناسب با زمانه خویش داشته باشد.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.