رسالۀ نوزدهم در بیان سخن اهل وحدت
بسم اللّه الرحمن الرحیم
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:الحمدللّه ربّ العالمین و العاقبة للمتقّین، و الصّلوة و السّلام علی انبیائه و اولیائه، خیر خلقه، و علی آلهم و اصحابهم الطیّبین الطاهرین! بدان- اعزّک اللّه فی الدارین- که درین هژده رساله سخن علما و حکما و مشایخ مستوفی گفته شد، و درین دو رساله که میآید سخن اهل وحدت تقریر خواهد شد.
ای درویش! سخن این دو رساله بسخنان آن رساله های دیگر نمی ماند، بغایت دور از یکدیگراند، چنان که هرچه آن قوم اثبات کرده اند، و آن را عین الحقیقة نام نهاده اند، این قوم میگویند که جمله خیال است، و آن قوم اهل خیالاند.
ساری گاهنوشتهای محمود زارع

ای درویش! سخن بی میل آن است که هیچ قوم باید که عیب یکدیگر نکنند، و جمله یکدیگر را معذور دارند؛ از جهت آن که این وجود وجودی پر عظمت و پرحکمت است، و هیچ کس این وجود را کماهی در نتواند یافت.
ای درویش! در خلقت و آفرینش مگسی چندان حکمت تعبیه است، که اگر حکیمی سالها در حکمت یک مگس فکر کند، بتمامت حکمتهای وی نتواند رسید با آن که مگس خلق الساعه است. اندیشه کن که این کارخانه چه کار باشد که خار و خاشاکش چنین است. هر کس را بقدر مرتبۀ خود ازین وجود چیزی داده اند « کلّ حزب بما لدیهم فرحون ».


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.