ساری,گاهنوشته های محمود زارع:بی عنوان-شاید - فخر نکن - آدم تولید شده از یک قطره گندیده
این مطلب را چند ماه قبل نوشته بودم شاید مقداری كهنه بنظر بیاد
.....خیلی به علم ودانسته هات نناز! چهار تا فرمول کپی شده از اینجا و آنجا را برخ میکشی؟ زمانی که اینرا بفهمی که نادانسته هات از دانسته هات بیشترند، تازه آنوقت ،ای!...میشود گفت که سرت را براهی درست گرداندی. حالا مانده تا پاهات هم در راه شوند!
     دانسته هات به آدم حال نمیدهند، آدم کیف نمیکند، به سر ذوق نمی آورد! مگه چند سال فرصت بودن در این مسافرخانه هست؟!!

                             علم رسمی سر بسر قیل است و قال
                                 نه از آن کیفیتی حاصل نه حال
                                 طبع را افسردگی بخشد مدام
                                   مولوی باور ندارد این کلام

عشق و حال و کیفیت زندگی ... چند می ارزد؟! اصلا دوست داری تا کجا بروی؟ مهم نیست، یعنی مهم است، فوقش میخوای بشوی انیشتاین! خوب بشو خوبه! بالاتر هم ، خوبتر ولی نناز . نمیدانم از کی شنیده و یا کجا خوانده ام که یکی از بزرگترین دانشمندان عصر خویش مثلا مثل بوعلی یا... که نمیتوان شان علمی شان را نادیده گرفت، در آخر عمر ( زمانی که در حد کمال عقلی بود باصطلاح ) همواره با حسرتی جانسوز میگفت : << کاش و ای کاش، در حال ، من با اخلاص و ایمان پیره زنان کوره دهات نیشابور می مردم!!!!>>


ادامه مطلب


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.