فصل (86): (تفویض امور تكوینى و تشریعى به مقام ولایت )
ساری گاهنوشتهای محمود زارع:...اى عزیز! از اخبار متقدمه خصوص حدیث غمامه و طارق و خطبة البیان و حدیث جابر جعفى و بیان وجود منبسط ظاهر شد كه امر عالم تفویض به ولایت است كه ولى باشد، و چون بعضى اخبار نیز بخصوص در این معنى وارد شده است لهذا این ضعیف نیز این معنى را علیحده متعرض شد.
ساری,گاهنوشته های محمود زارع
و فى معانى الاخبار عن ابى الحسن موسى علیه السلام : ان سلیمان علیه السلام قال : هب لى ملكا لاینبغى لاحد من بعدى (ص 35 و 39.) ان یقول : انه ماخوذ بالغلبة و الجور(این قسمت را از روى مصدر اصلاح كردیم ، و در نسخه ها چنین است : انه یقول : ماخوذ...) - الى ان قال - و الله اوتینا ما اوتى سلیمان و ما لم یوت سلیمان و مالم یوت احد من العالمین ، قال الله عز و جل فى قصة سلیمان : هذا عطاونا فامنن او امسك بغیر حساب (ص ، 35 و 39.) و قال الله تعالى فى قصة محمد صلى الله علیه و آله : و ما اتاكم الرسول فخذوه و مانهاكم عنه فانتهوا. (حشر، 7.) و سیاتى تفسیر هذا الخبر فى الاخبار الاتیة .

و در معانى الاخبار از امام كاظم علیه السلام روایت است كه سلیمان علیه السلام گفت : به من ملكى ببخش كه هیچ كس را پس از من نسزد كه گوید: این ملك با غلبه و ستم به دست آمده است - تا این كه فرمود: - به خدا سوگند به ما داده شده آن چه به سلیمان داده شده و آن چه به او داده نشده و آن چه به احدى از جهانیان داده نشده است ، خداوند در داستان سلیمان فرموده : این عطاى ماست ، پس ببخش یا نگهدار بدون حساب ، و در داستان محمد صلى الله علیه و آله فرموده : و آن چه را این رسول براى شما آورد بگیرید، و از آن چه شما را بازداشت باز ایستید.

 امام رضا علیه السلام فرمود: غالیان كافرند و اهل تفویض مشركند، هر كه با ایشان بنشیند، یا آمیزش داشته باشد، یا هم غذا شود، یا پیوند برقرار كند، یا به آنان زن دهد، یا از ایشان زن بگیرد، یا پناهشان دهد، یا امینشان شمارد، یا سخنشان را تصدیق كند، یا با نیم كلمه یاریشان دهد، از تحت ولایت و سرپرستى خداى بزرگ و رسول او و ما خاندان بیرون شده است .

به زودى تفسیر این خبر در ضمن اخبار آینده خواهد آمد.
و فى العیون عن یاسر الخادم قال : قلت للرضا علیه السلام : ما تقول فى التفویض ؟ فقال : ان الله تعالى فوض الى نبیه صلى الله علیه وآله امر دینه فقال عز و جل ما آتاكم الرسول فخذوه و مانهاكم عنه فانتهوا .( حشر، 7.) فاما الخلق و الرزق فلا. ثم قال علیه السلام : ان الله عز و جل یقول : ان الله خالق كل شى ء(رعد، 16: قل الله ....) و یقول الله عز و جل : الذى خلقكم ثم رزقكم ثم یمیتكم ثم یحییكم هل من شركائكم من یفعل من ذلكم من شى ء سبحانه و تعالى عما یشركون . ((عیون اخبار الرضا ج 2، ص 202. و آیه در سوره روم ، 40.)

و در عیون از یاسر خادم روایت است كه : به حضرت رضا علیه السلام گفتم : درباره تفویض چه مى فرمایید؟
فرمود: خداى متعال امر دینش را به پیامبر خود واگذاشت و فرمود: آن چه این رسول براى شما آورد بگیرید و از آن چه شما را بازداشت باز ایستید. اما آفریدن و روزى دادن را نه .
سپس فرمود: خداى بزرگ مى فرماید: خداوند آفریننده هر چیزى است . و مى فرماید: آن كه شما را آفرید سپس روزیتان داد، سپس شما را مى میراند، سپس زنده مى گرداند، آیا هیچ یك از آنهایى كه شریك خدا مى دانید یكى از این گونه كارها مى كند؟ خداوند منزه و برتر است از آن چه ایشان شرك مى آورند. (پوشیده نیست كه استدلال به این آیات به حسب فهم مخاطب بوده است و گرنه این گونه آیات منافاتى با خلق و رزق امامان علیهم السلام ندارد چنان كه به زودى مرحوم مولف نیز بدان اشاره مى فرماید، زیرا مقصود این آیات خلق و رزق بالاصاله است ، چرا كه در آیات دیگر میراندن را به ملك الموت نسبت مى دهد. آن چه من گفتم به قدر فهم توست - مردم اندر حسرت فهم درست)


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.