امام زین العابدین (ع) می فرماید:
1335) والله ان ذلک فی کتاب الله لبین حیث یقول: واستمع یوم یناد المناد من مکان قریب، یوم یسمعون الصیحه بالحق ذلک یوم الخروج. فلا یبقی فی الارض احد الا خضع و ذلت رقبته لها. و یثبت الله الذین آمنوا بالقول الثابت علی الحق، و هو النداء الاول. و یرتاب الذین فی قلوبهم مرض حین التداء الثانی.
ساری,گاهنوشته های محمود زارع
« به خدا سوگند ! این مطلب در کتاب خدا بسیار صریح بیان شده، آنجا که می فرماید: (گوش فراده، هنگامیکه منادی از نقطه نزدیکی ندا سر می دهد، آنروز به حق آن صیحه را می شنود، که آن روز روز خروج است) [17 ]، در روی زمین احدی باقی نمی ماند جز اینکه در برابر این بانگ آسمانی خاضع و منقاد می شود، آنانکه ایمان آورده اند، خداوند آنها را روی ایمان راسخ و عقیده حق ثابت و پابرجا نگاه می دارد، و این بانگ نخستین است. ولی کسانی که در دلهایشان بیماری هست در بانگ دوم دچار شک و تردید می شوند.» [18]

امام صادق (ع) در پیرامون همین آیه شریفه می فرماید:
1336) فیومن اهل الارض اذا سمعوا الصوت من السماء: الا ان الحق فی علی بن ابی طالب و شیعته!. فاذا کان من الغد ابلیس فی الهواء حتی یتواری عن اهل الارض فینادی: الا ان الحق فی فلان .

« اهل زمین هنگامی که بانگ آسمانی را بشنوند که از آسمان بانگ می زند:آگاه باشید حق با علی بن ابیطالب (ع) و شیعیان اوست، همه ایمان می آورند، روز بعد شیطان در فضا بالا می رود و در حالیکه مردم او را نمی بینند بانگ می زند: آگاه باشید که حق با فلانی است[19]


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.