فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَی ءٍ مِنْهُ نَفْساً ؛ نفس اینجا دلست، و نفسا منصوبست بر قطع، و معناه: ان طابت نفوسهنّ لكم عن شى ء من الصّداق فوهبن لكم، فَكُلُوهُ اى فخذوه و اقبلوه هَنِیئاً لا اثم فیه، مَرِیئاً لا داء فیه هنیئا فى الدّنیا لا یقضى به علیكم سلطان مریئا فى الآخرة لا یؤاخذكم اللَه به.
قرآن ؛ توکل

هنى ء و مرى ء دو نام است طعامى را كه منهضم بود، عاقبت آن پسندیده بى غایلة، و مرى ء تابع هنى ء است، مرى ء نگویند مگر با هنى ء، و هنى ء گویند بى مرى ء....

و قال على بن ابى طالب (ع) اذا اشتكى احدكم شیئا فلیسأل امرأته ثلاثة دراهم من صداقها. و یشتر به عسلا، و لیشربه بماء السّماء، فیجمع اللَه له الهنی ء و المرى ء و الشّفاء و الماء المبارك.

و گفته اند كه: این آیت دلیلست كه طعام جوانمردان و سخاوتیان گوارنده و سودمند بود، و خورنده را نوش، كه مى گوید ایشان چون طعام نهند بخوشدلى و طیب نفس نهند، پس خورنده را هَنِیئاً مَرِیئاً گفت و طعام بخیلان بخلاف این بود، ناگوار و ناسازگار، كه ایشان آنچه دهند بتكلّف دهند، نه بطیب نفس، پس آن درد باشد نه درمان.
مصطفى (ص) از اینجا گفت : طعام السخىّ دواء و طعام البخیل داء .


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.