ساری,گاهنوشته های محمود زارع: شاید کرارا شنیده باشید که ... عرب بدوی سوسمار خور... و ... این صفت را گویندگان معمولا در توصیف بدویت عرب جاهلی بکار میبرند ولی آنطور که مطالعه کرده ام سوسمار دارای دو صفت مشخص میباشد که عبارتند از:
  ۱- ترس       ۲- حقد و کینه و حسد.
     حضرت علی ع گویا در چهار جای کتاب شریف نهج البلاغه . از این جانور یاد کرده است که ظاهرا در هر چهار مورد در خطاب به یاران ترسو و سست عهد خویش در مواجهه با لشکریان کفر و نفاق بزبان آورد . البته در دو مورد یاران ترسوی خویش را به سوسمار مانند کرد. در یک جای دیگر رابطه طلحه و زبیر را در عین اتحاد ظاهری به رابطه سوسماری که مظهر کینه شدید میباشد . تشبیه نموده اند. خلاصه اینکه اعراب برای بیان ترس و بزدلی و در عین حال وجود حقد و کینه شدید در یک فرد یا جمعی. آنها را به سوسمار تشبیه مینمایند و لذا ضرب المثل شده است. تا جائیکه به سوسمار ( ابوحسیل) نیز میگویند. بدان جهت که علاوه بر دو صفت صدرالذکر ( ترس و حقد) نادان و بی بهره از عاطفه نیز میباشد. بدان دلیل که سوسمار فرزند خود را که تازه از تخم بیرون آمده است و به آن حسول میگویند. شکار کرده و می بلعد. ابوحسیل کنیه سوسمار میباشد. اینهمه اطلاعات از سوسمار و وجود این تمثیلات در فرهنگ اعراب میتواند دلیل واضحی بر ربط وثیق اعراب جاهلی به سوسمار باشد. شاید تغذیه سوسمار آنهم با اینهمه صفات مذموم در روح و جان آنها بی تاثیر نبوده البته چنانچه ثابت شده باشد که صفات جانور مورد تغذیه . عینا در فرد خورنده نمود و بروز پیدامی نماید. (۱۶/۳/۷۹ محمود زارع)



توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.