معلی بن خنیس به محضر امام صادق (ع) عرض کرد: جانم به فدایت از خلافت بنی فلان (بنی عباس) و عیش و نوش آنان سخن گفتید، اگر امر در دست شما بود و این قدرت به دست شما می رسید، ما نیز روزهای خوش و خرمی در زیر سایه شما داشتیم.
امام صادق (ع) فرمود:
ساری,گاهنوشته های محمود زارع
931) هیهات یا معلی!. اما والله لو کان ذلک، ما کان الا سیاسه اللیل و سیاحه النهار، و لبس الخشن و اکل الجشب، فزودی ذلک عنا... فهل رایت طلامه قط صیرها الله نعمه الا هذه؟!!

« نه هرگز چنین نیست، ای معلی ! به خدا سوگند اگر قدرت در دست ما بود، شبها به تدبیر امور و روزها به تلاش و کوشش می پرداختیم، جامه ای خشن بر تن داشتیم و غذای بی خورشت می خوردیم، ولی از ما گرفته شد و شما زندگی راحتی به دست آوردید، آیا در جهان ستمی دیده اید که موجب آسایش مردم باشد جزاین؟!![204]

در حکومت حقه حضرت علی (ع) همگان از نعمت عدالت برخوردار بودند ولی شیوه زندگی امیرمؤمنان (ع) صفحات تاریخ را منور ساخته است، در مورد حضرت بقیه الله (عج) نیز چنانکه در روایت های پیشین گذشت، همگان از نعمت و آسایش و آرامش برخوردار می شوند ولی شخص امام (عج) جامه ای خشن میپوشد و از حداقل زندگی استفاده می کند و بر مسئولان کشوری نیز سخت می گیرد.
از اینجا استفاده میشود که اگر خلافت غصب نمی شد و به دست معصومین علیه السلام میرسید آنها نیز همین روش را دنبال می کردند و شیعیان نزدیکی چون معلی بن خنیس نیز طبعاً از لذت های مادی و آسایش های ظاهری محروم می شدند، از این رهگذر امام صادق (ع) می فرماید: غصب خلافت ستمی است که و بالش بر غاصبان خلافت است، ولی همین ستم بر امثال معلی بن خنیس وسیله آسایش ظاهری شده است. در اینجا یادآوری این نکته لازمست که چون معلی بن خنیس از نظر عیش و نوش مسئله را طرح کرده بود، امام (ع) چنین پاسخ فرمود، وگرنه در قاموس ائمه دنیا ارزش آن را ندارد که چنین آسایشها و نعمت هائی، در برابر غصب خلافت، نعمت به شمار آید و مقداری از عظمت فاجعه بکاهد.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.