النوبة الثالثة
قالُوا یا شُعَیْبُ أَ صَلاتُكَ تَأْمُرُكَ ...
پیروان درصفی پشت سر رهبران خود بمحشر می آیند

شعیب (ص) متعبّد بود، بر اداء طاعات و تحصیل عبادات پیوسته حریص و بر آن مواظب بود، ساعت شب بنماز مستغرق داشتید و هنگام روز بلفظ شیرین و بیان پر آفرین پیغام حق با قوم خویش گزاردید و ازین سخنان كه ربّ العزّة از وى حكایت میكند كمال كفایت و وفور عقل و نور بصیرت و حصول سكینه در دل وى پیداست،
و ذلك قوله: إِنْ كُنْتُ عَلى‏ بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی
این بیّنت كه نوریست كه در دل تابد، تا خاطر از حرمت پر كند، و اخلاق را تهذیب كند و اطراف را ادب كند، نه پیش دعا حجاب گذارد، نه پیش فراست بند نه پیش امید دیوار، از اینجا آغاز كند علم ربّانیان، و یقین عارفان، و ناز دوستان.

وَ رَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً
باز نمود و بیان كرد كه آنچه یافتم و دیدم، نه از خود یافتم، و نه بمردى و قوّت خود بآن رسیدم، بلكه آن رزق الهى است، موهبت ربّانى و لطف ایزدى، همانست كه مصطفى (ص) گفت: «انا سیّد ولد آدم و لا فخر»
كرامتى عظیم، و نواختى كریم، از خداى كریم، و بدان فخر مى ‏نیارم، كه نه مكتسب منست، و نه بجلادت و قوّت من، تا بآن فخر توانم كرد، موهبت الهى است، و عطاء ربّانى بفضل خود كارى ساخته و پرداخته، و بى ما راست كرده.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.