إِلَا أَنْ تَتَقُوا مِنْهُمْ تُقاةً و تقاة و تقیّة و اتقاء و توقى یكى است، و جمع تقاة تقى است. و یعقوب تنها تقیّة خواند. و معنى همه پرهیزیدن است، میگوید: مگر كه از ایشان ترسید و ازیشان پرهیزید، كه پس رخصت است شما را كه مومنانید موالات ایشان بزبان نه بدل، چنان كه جاى دیگر گفت: إِلَا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌ بِالْإِیمانِ.
مالک المک

مفسران گفتند: معنى آیت آنست كه مؤمنان را روا نیست مداهنت كافران و موالات با ایشان، مگر كه كافران بر مسلمانان غلبه كنند، یا مردى مسلمان تنها در میان كافران افتد، وزیشان ترسد، آن گه او را رخصت باشد كه خویشتن را باظهار كلمه حق در دست ایشان ننهد و خود را هلاك نكند، بلكه مداهنت كند و بزبان موالات كند، چندان كه در آن استحلال خون مسلمانان و اضاعت مال ایشان نباشد.

آن گه این را تقیّة گویند. تقیه در اسلام رواست بدو شرط:
بیم سَر،
و سلامت دل.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.