ساری

یا أَیُهَا الَذِینَ آمَنُوا...
روایت كنند از جعفر بن محمّد (ع) كه درین كلمات چهار خصلت است كه رب العالمین امت را بدان گرامى كرده، و ایشان را بدان نواخته:
یا أَیُهَا الَذِینَ آمَنُوا

یكى آنكه نداست،
دیگر كنایت،
سوم اشارت،
چهارم شهادت.

یا اى نداست، ها كنایت، الذین اشارت، آمنوا شهادت بمعرفت.

ندا كرامتست، و كنایت از رحمت، و اشارت بمحبت، و شهادت
...
در كتم عدم بودند كه ایشان را ندا گرامى كرد، در دایره وجود نیامده بودند كه بنام نیكو خواند " سماكم المسلمین من قبل "

عیب میدید و با عیب میپسندید.
جرم میدید و با جرم میخرید.
پاكان عالم علوى را میدید، و آلودگان عالم سفلى را میگزید، كه
" انین المذنبین احب الىّ من زجل المسبحین "


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

وَ الْمَلائِكَةُ یَشْهَدُونَ میگوید: فریشتگان گواهى میدهند بنبوّت تو یا محمد، اگر جهودان گواهى نمیدهند باكى نیست، و گواهى فریشتگان بقیام معجزه شناسند، هر كه معجزه وى ظاهر گشت، فریشتگان بصدق وى گواهى دهند. وَ كَفى بِاللَهِ شَهِیداً یقول: فلا شاهد افضل من اللَه. بأنّه انزل علیك القرآن.

الهى

إِنَ الَذِینَ كَفَرُوا یعنى بمحمّد (ص) و القرآن: وَ صَدُوا النّاس عن الاسلام، قَدْ ضَلُوا ضَلالًا بَعِیداً اى طویلا.

إِنَ الَذِینَ كَفَرُوا یعنى الیهود، وَ ظَلَمُوا محمدا (ص) بكتمان نعته، میگوید: آن جهودان كه به محمد و قرآن كافر شدند، و به محمد ظلم كردند كه نعت و صفت وى بپوشیدند، لَمْ یَكُنِ اللَهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ خداى بر آن نیست كه ایشان را بیامرزد، كه در علم قدیم وى چنانست كه ایشان در كفر میرند. وَ لا لِیَهْدِیَهُمْ طَرِیقاً الى الهدى و الاسلام، و بآن نیست كه ایشان را باسلام راه نماید. بلى راه جهودى كه راه دوزخ است ایشان را نماید. خالِدِینَ فِیها أَبَداً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَهِ یَسِیراً. اى عذابهم على اللَه هیّن.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً الآیة
ربّ العالمین، خداوند جهانیان، و دارنده همگان، بخشاینده مهربان، درین آیت بر رهیگان توبت عرضه میكند، و در عفو امید میدهد، و تشدیدها كه گفته است همه را درمان میسازد، هم بیگانه را از بیگانگى مى باز خواند، هم عاصى را از معصیت، و همه را بكرم خود امید میدهد:

قرآن کریم

بیگانه را میگوید: إِنْ یَنْتَهُوا یُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ اگر از كفر باز آیند، و اسلام بجان و دل درپذیرند، در گذشته با ایشان هیچ خطاب نكنم، فانّ الاسلام یهدم ما قبله، و

عاصى را میگوید: ثُمَ یَسْتَغْفِرِ اللَهَ یَجِدِ اللَهَ غَفُوراً
چندان دارد كه عذرى بر زبان آرد، و پشیمانى در دل آرد، پس بجاى هر بدى نیكى بنویسم: فَأُوْلئِكَ یُبَدِلُ اللَهُ سَیِئاتِهِمْ حَسَناتٍ. كریم است آن خداوندى كه پیوسته بندگان را با خود میخواند، و خود را بر ایشان عرضه میكند، و لطف مینماید، و عیب میپوشد،و عطا میباراند، و از بار میكاهد، و در برّ میفزاید. اینهمه بآن میكند تا مگر آزرم دارند، و اجابت كنند، و بهره ور شوند، و نیك خدایى وى دریابند، و از نیك خدایى وى آنست كه بنده را توفیق دهد، تا دریابد، و بنماید تا ببیند، و بر خواند تا بیاید.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.


همه پیوندها