( کاش این مطلب برای همه نباشد ! )
کفر و ایمان قرین یکدیگرند
هرکرا کفر نیست ایمان نیست


ساری , گاهنوشته های محمود زارع

ساری , گاهنوشته های محمود زارع:معمولا کسی را که به وجود واجب و صفات " او " و همچنین نبوًت و امامت و معاد اقرار کند ؛ به ایمان آن فرد حکم شده و احکام مومنین بر او ساری و جاری است ! اگر چنین ایمانی را به تقلید از آباء و امهات داشته باشد ؛ عقلا نمیتوان چنین ایمان را ایمان واقعی نامید ! الا آنکه خود آدمی با توجه به براهین و ادله عقلیه و قاطع بحاقً حقیقت برسد !

برای چنین وضعی آنهم در یک خانواده و جامعه مذهبی یک انسانی که میخواهد مومن بمعنای واقعی آن باشد چه کار باید بکند و چه روشی را باید مشی کند؟!

یک روش اینست که ابتدا خود را از ایمان و تفکر آبائی و باصطلاح شناسنامه ای خویش خالی و بری کرده و از عصبیت ( تعصب ) دست برداشته تا بعد امکان تامل در امورات مرتبط برایش مهیا شود .

سوال برای شما نیست که ؛ مادامیکه آدمیزاده از جمیع اعتقادات آباء و اجدادی خویش خود را خالی نکند اولا نمیتواند طالب دلیل و برهان شود و ثانیا نمیتواند ایمان درستی پیدا نماید ؟! و میدانیم تا دلیل واقعی نداشته باشیم مومن واقعی هم نخواهیم بود !

از تعجب جای آن دارد که آدمی شاخ در بیاورد از اینکه می بیند جوانکی هنوز نمازش را درست نفهمیده اما در مذهب خویش حاضرست سر مخالف خویش را براحتی آب خوردن ببرد و یا آنکه بر خویش بمبی ببندد تا خلق الله را از خرد و کلان بقتل برساند که چه ...؟!!


ادامه مطلب.....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.