لِلَهِ ما فِی السَماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ نه بدان گفت كه تو دل بدان بندى و بدان مشغول شوى، لكن تا دل در آفریدگار آن بندى و صانع را بینى ...
کریم

همانست كه گفت  أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی مَلَكُوتِ السَماواتِ وَ الْأَرْضِ، قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِی السَماواتِ وَ الْأَرْضِ
باز اهل خصوص را منزلت برتر نهاد، از نظر عبرت با نظر فكرت خواند، و از صنع با فكرت گردانید گفت: أَ فَلا یَتَدَبَرُونَ الْقُرْآنَ باز مصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم را از درجه خصوص برگذرانید و بحقیقت افراد راه داد و در نقطه جمع فرو آورد، تا نظر وى از صنع و صفت برتر آمد، با وى گفت " أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِكَ " ...

اول منزل آگاهانست ،
دوم رتبت آشنایان ،
سوم درجه دوستان و نزدیكان .
آگاهى حال مزدور است ،
آشنایى صفت مهمانست ،
دوستى نشان نزدیكانست ،

مزدوران را مزد است، و مهمانان را نزل، و نزدیكان را راز ،
مزد مزدور در خور مزدور است،
و نزل مهمان در خور میزبان است،
و او كه نزدیك است خود غرقه عیانست.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.