أَرَأَیْتَ الَّذِی یُكَذِّبُ بِالدِّینِ

 

    " أَرَأَیْتَ " بمعنی دیدن با چشم سر و نیز دیدن با چشم بصیرت و باطن و خلاصه " معرفت " میباشد. چون خطاب عام است یعنی نفرموده که ( فی المثل ) " ارایت الذی ایهاالرسول و... " پس خطاب به کل مخاطبین و شنوندگان است و منحصر در پیامبر نیست و پیامبر به دلیل شانیت پیامبر بودنش , مخاطب نیست بلکه بدلیل آنکه مانند دیگر انسانها فردی بیننده و شنونده است , میباشد.

     " بِالدِّینِ " , ( دین ) هم بمعنی روز جزاست ( چنانکه در آیه مالک یوم الدین در فاتحه الکتاب منظور از دین, روز جزاست ) و هم بمعنی اصطلاحی دین , میباشد. اما با توجه به پیام سوره , بیشتر معنی اول برای آن مصداق می یابد یعنی :

       آیا ندیدی آنکسی را که روز قیامت  ( روز جزا ) را منکر بود؟!



 

     فَذَلِكَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ

 

     " یَدُعُّ " , ( دع ) بمعنی راندن , باصطلاح امروزی " دک کردن " . البته بطور علمی و شفاف یعنی راندن و رد کردن به امر و توپ و تشر و بزور و اجبار.
     منکر روز جزا از جهت صفت ممیزه کسی است که یتیم را بزور از در خانه خود راند, هم بر فرد مشخصی  دلالت میکند ( که گفته اند ولید بن مغیره منظور بوده است ) و هم میتواند بعنوان یک صفت برای منکرین روز جزا باشد , چرا که راندن یتیم از در خانه با شرایط و روح ایمان و ایقان و باور داشته باشد روز جزا و روز بازپسین و قیامت و معاد را نمیتواند چنین معامله ای با ایتام کند.
     ( ارزش رسیدگی به ایتام در قرآن بایستی خیلی زیاد باشد که گناهش را در ردیف منکرین قیامت آورده است ).


 

     وَلَا یَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِینِ

 

     " حُضُّ " یعنی ترغیب و تشویق و تحریک و ایجاد انگیزه , یعنی مردم را به طعام مساکین ترغیب و تحریص نمیکنند.

     جدای از اقدام به عمل یعنی رسیدگی به وضع فقراء و مساکین و بویژه ایتام اصل تبلیغ در اسلام برای امورات خیر مثل همین عمل دارای ارزش ویژه خواهد بود. بنظر میرسد که اجر مبلغ کمتر از اجر عامل نباشد.

 

     فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ, الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ


     " فویل " ؛ حرف " ف " در ابتدای این کلمه این مطلب را میرساند که این  " وای " ؛ به حال کسانی است که نماز می خوانند و اینها هم جزء مکذبین معاد و در ردیف آنهایند؛ چون نتیجه تکذیب روز جزا چنین حالتی را عملا در آدمی بوجود می آورد.

     نمازگزارانی که نماز میخوانند اما با کسالت و دهن دره های پی در پی ؛ بی توجهی ؛ و یک احساسی شبیه به آن که ؛ باری است اضافی و حسب عادت نماز میخوانند؛

     حال چه بطور کامل  شرایط نماز را بجای نمی آورند و یا اینکه گاهی میخوانند و گاهی نمی خوانند و خلاصه اینکه ؛ کاهلی کرده و جزء نمازگزاران " ساهون " هستند و در واقع آنقدر بی اهمیتی به نماز ؛ گناه بزرگی شمرده شده است که در کنار منکرین و متظاهرین به قیامت و عبادت گذارده شده اند.

     این نمازگزاران بنحوی نماز میخوانند که عملا نشان میدهند که ترسی از روز قیامت ندارند. تظاهر کرده و کاهلی میکنند ؛ بویژه با قید آخر آیه با " الذین هم یراون ... " .

     آنکه عبادت و نماز را در انظار مردم انجام میدهند . حد اقل آن این است که در ملاء عام ؛ بهتر از زمانی که در خفا میخوانند. معمولا دوست دارند خود را بعنوان یک فرد مذهبی ؛ نمازخوان و امثالهم جلوه دهند؛ ریاکاران و وای بحال ریاکاران ؛ آنهم در نماز.

 

    
وَیَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ

 

     " ماعون " ضمن اینکه به زکاه تعبیر شده است اما بطور کلی به هر کار یا هر چیزی که باعث برآوردن احتیاجات یک فرد محتاج در زندگی روزمره اش شود ؛ از قبیل : هدیه ؛ قرض و امثالهم نیز گفته میشود.

     ریاکاری که در اصل " بد " ؛ " شر " و... است و بدتر آنکه این صفت در صلاه باشد و آنکه با نماز ریا کنند!!!!

 

هدیه بروح  ابوی عزیزم " مرحوم احمد زارع "

محمود زارع
http://www.mzare.ir
http://bahoo.blogfa.com


ارسال در تاریخ یکشنبه بیست و دوم آبان 1384 توسط محمود زارع

مطالب مرتبط:
نظری به سوره مبارکه الم تر... ( قسمت اول )
نظری به سوره مبارکه الم تر... ( قسمت دوم )
تاملی در سوره العادیات (01)
تاملی در سوره العادیات (02)
بررسی اجمالی سوره مبارکه ماعون (قسمت اول)

بررسی اجمالی سوره مبارکه ماعون ( قسمت دوم )

...

 


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.