ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:در بعضی اوقات فكر میكنم عمری كم دارم. یعنی عمر آدمی كوتاه است و خیلی زودگذر! با این عمر كم شاید آدم نداند كه چكار كند. عمر از اینجهت به مثابه یك سرمایه است . بكارگیری این سرمایه تخصص میخواهد بدبختانه (؟!!). و یا شاید هم خوشبختانه مقداری از این سرمایه برای كسب تجربه بكار میرود. فی المثل شما از ابتدای كودكی تا نوجوانی و حتی جوانی و... را سرمایه گذاری عمری حساب كنید. وای كه این سرمایه گذاری هم همیشه بدست خود آدمی نیست. دیگران هم برای آدم تصمیم میگیرند كه چوپانمان كنند و یا صنعتگر؟! نقاش یا خواننده؟! ولی عمر كوتاه است . دارم فكر میكنم كه بهتر است این چند روز را برای ... سرمایه گذاری كنم. عبادت . عشق . میتواند آدمی را از خسران عمر بربادرفته برهاند!

فكر كردن باین موضوع ضمن اهمیت والا . آزار دهنده هم هست. دهها هزار سال . دیگر هم عمر داشته باشیم ولی ندانیم كه چرا میخواهیم و چگونه بگذرانیم . بود و نبودمان مساوی نیست؟!!
                      محمود زارع . ساری سه شنبه بیست و سوم فروردین
1384

مطالبی دیگر :



توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.