خدا را کارساز خویش اختیار کن

«أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً»
این باز مثلى دیگرست كه اللَّه تعالى زد حق و باطل را و ایمان و كفر را، مى‏گوید: ...آب صافى كه مردم را در آن نفع بود مثل حق است و زبد مثل باطلست كه نماید و نپاید، معنى آنست كه باطل اگر چه بر زبر حق شود در بعضى احوال باك نیست كه آن بنماند و نه پاید و عاقبت سرانجام جز حق را و اهل آن را نبود.
آن گه مثلى دیگر زد پیش از آنك این یكى تمام شد گفت: «وَ مِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیْهِ فِی النَّارِ»...

قوله: «أَ فَمَنْ یَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَیْكَ»
این آیت در شأن حمزه فرو آمد و بو جهل، و حمزه مردى بود مهیب با حشمت و با قوّت و قریش او را عظیم حرمت‏ داشتندى و از بطش و بأس وى هراسیدندى و تا در جاهلیّت بودى پیوسته حمایت و رعایت رسول خدا (ص) كردى و او را دوست داشتى و از بیم وى كس را زهره نبودى كه رسول را رنجانیدى، وقتى بصید رفته بود، بو جهل فرصت یافت با جمعى كفّار مكه قصد رسول خداى كردند و او را برنجانیدند، حمزه آن ساعت در آن صحرا از پى آهویى همى راند، آهو روى با وى كرد بزبانى فصیح گفت اى حمزه ترا شغلى هست از صید من مهم‏تر و اولى‏تر حمزه چون آن سخن بشنید او را عجب آمد عنان باز گرفت روى بمكّه نهاد، هنوز در مكه نرفته بود كه تقاضاى دیدار جمال محمد عربى ناگاه از درون دل وى سر برزد، آتش مهر وى زبانه زد، با خود همى گفت كاشك محمد (ص) را بدیدمى، نباید كه دشمنى بر وى ظفر یافته باشد؟
درین اندیشه بود كه كنیزك وى پیش آمد گفت یا سیدى خبر ندارى كه بو جهل لعین با محمد (ص) چه كرد؟! چون دانست كه تو بصید بیرون رفته‏ اى از بطش و قهر تو ایمن گشته رفت و محمد را برنجانید و زخم كرد و ناسزا گفت،
حمزه گفت و مرا نیز كارى عجیب پیش آمد آهویى با من سخن چنین گفت و مرا در كار محمد (ص) بصیرتى تمام حاصل گشت!!
هم چنان خشم آلود برگشت و بو جهل را طلب كرد، او را دید با جماعتى قریش گرد آمده، چون حمزه را از دور بدیدند آن جمع از بیم وى متفرق شدند و هر یكى گریختن را گوشه ‏اى گرفت، بو جهل تنها بماند،
حمزه گفت اى نامرد هیچ كس، ترا با محمد (ص) چه كارست و با وى چه حساب دارى كه او را رنجانى و ترا خود چه زهره آن بود كه بگوشه چشم بدو بازنگرى، این همى گوید و كمان بر سر وى همى زند تا جراحتها در وى پدید كرد، پس حمزه از وى باز گشت و بخانه خدیجه آمد.
رسول خداى (ص) چون وى را بدان صفت دید دانست كه حمزه نه خود آمد كه او را آورده ‏اند و از جام هدایت او را شربتى داده ‏اند، گفت یا عم چه غم خورى از آنك بو جهل مرا بزد، من از آن اندوهگین نه ‏ام و بآنك بو جهل مرا مكافات كردى شاد نه ‏ام شادى من بچیزى دیگر بود،
حمزه گفت یا محمد شادى‏ تو در چه باشد تا من همان كنم، رسول خدا (ص) گفت شادى من در آن بود كه تو گویى: «لا اله الا اللَّه محمد رسول اللَّه» حمزه در ساعت كلمه شهادت بگفت و مسلمان شد، دلهاى مسلمانان باسلام حمزه قوى گشت.
ربّ العالمین در شأن ایشان آیت فرستاد كه «أَ فَمَنْ یَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ» این حمزه است،

«كَمَنْ هُوَ أَعْمى‏»
این بو جهل است، مى‏گوید كسى كه داند كه آنچ بتو دادند از نامه و پیغام راست است و درست، چون برابر بود با كسى كه نابینا دل بود هیچ فرا حق نبیند و درنیابد، آن گه گفت: «إِنَّما یَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ» پند كسى پذیرد كه خرد دارد، حق كسى بیند كه بصیرت دارد.

«الَّذِینَ یُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ لا یَنْقُضُونَ الْمِیثاقَ»
این تفسیر «اولوا الالباب» است، مى‏گوید عهدى كه كردند و پیمانى كه بستند، روز میثاق بوفاء آن عهد باز آمدند و هیچ نقض نكردند. و گفته‏ اند وفاء عهد آنست كه امر و نهى كه ایشان را الزام كردند در كتاب خدا و سنّت مصطفى بجاى آوردند و هیچ خلاف نكردند.

قتاده گفت ربّ العزّه در هیچ گناه آن مبالغت ننموده كه در نقض عهد نموده كه در قرآن بیست و اند جایگه آنست كه بوفاء عهد مى‏فرماید و از نقض آن بیم مى‏دهد.
...
«وَ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ» ... «وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ»
مراد باین صلت رحم است كه بنى اسرائیل بنى اعمام مصطفى بودند كه ایشان ولد اسحاق بودند و مصطفى (ص) از اولاد اسماعیل بود و بوى ایمان نیاوردند و رحم بریدند.



متن و ترجمه آیات کریمه در النوبة الاولى
« أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً » فرو فرستاد از آسمان آبى، « فَسالَتْ أَوْدِیَةٌ » برفت رودهاى آب، « بِقَدَرِها » باندازه آن، « فَاحْتَمَلَ السَّیْلُ زَبَداً رابِیاً » بر سر گرفت سیل كفى ایستاده بر سر آب، « وَ مِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیْهِ فِی النَّارِ» و از آن چیزها كه آتش مى‏فروزند بر آن، « ابْتِغاءَ حِلْیَةٍ أَوْ مَتاعٍ » بطلب و جستن زیورى یا پیرایه ‏اى، « زَبَدٌ مِثْلُهُ » هم كفى است راسب در زیر آن چنانك آن كف است رابى بر سر آب، « كَذلِكَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ » چنان مى‏زند اللَّه تعالى حق و باطل را مثل، « فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفاءً » اما كف بكران رود، « وَ أَمَّا ما یَنْفَعُ النَّاسَ فَیَمْكُثُ فِی الْأَرْضِ » و اما آنچ مردم را بكار آید و سودمند است در زمین بماند بدرنگ، « كَذلِكَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ » (17) چنین زند اللَّه مثلها.

« لِلَّذِینَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنى‏ » آنان كه خداوند خویش را پاسخ نیكو كردند، « وَ الَّذِینَ لَمْ یَسْتَجِیبُوا لَهُ » و ایشان كه پاسخ نیكو نكردند او را، « لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً » اگر ایشان را فردا هر چه درین جهان چیزست و بود و خواهد بود، « وَ مِثْلَهُ مَعَهُ » و هم چندان با آن، « لَافْتَدَوْا بِهِ » ایشان بآن خویشتن باز خریدند « أُولئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسابِ » ایشانند كه ایشانراست شمار بد، « وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ » (18) و جایگاه ایشان دوزخ و بد جایگاه كه آنست.

« أَ فَمَنْ یَعْلَمُ » كسى كه مى‏داند، « أَنَّما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ » كه آنچ فرو فرستاده آمد بتو از خداوند تو راستست و درست، « كَمَنْ هُوَ أَعْمى‏ » او چنان نابینا دل است، « إِنَّما یَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ » (19) راستى او دریابند و پند ایشان پذیرند كه خداوندان مغزاند.

« الَّذِینَ یُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ » ایشان كه راست بنمایند و راست مى‏دارند پیمان خداى، « وَ لا یَنْقُضُونَ الْمِیثاقَ » (20) و بنه شكنند پیمان محكم بسته او.

« وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ » و ایشان كه مى‏پیوندند، « ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ » آن چیز را كه اللَّه تعالى فرمود كه بپیوندند، « وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ » و از خداوند خویش مى‏ترسند، « وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ » (21) و مى‏ترسند از شمار بد فردا.

« وَ الَّذِینَ صَبَرُوا » و ایشان كه شكیبایى كردند، « ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ » طلب دیدار خداوند خویش را، « وَ أَقامُوا الصَّلاةَ » و نماز بهنگام بپاى داشتند، « وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَةً » و از آنچ داشتند چیزى بدادند نهان و آشكارا، « وَ یَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ » و باز زنند بنیكى بدى را، « أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ » (22) ایشانراست سرانجام نیكو.

« جَنَّاتُ عَدْنٍ » بهشتهاى همیشه ‏اى، « یَدْخُلُونَها » در روند در آن، « وَ مَنْ صَلَحَ » و هر كه نیكو بود، « مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّیَّاتِهِمْ » از پدران ایشان و از جفتان ایشان و فرزندان ایشان، « وَ الْمَلائِكَةُ یَدْخُلُونَ عَلَیْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ » (23) و فریشتگان بر ایشان در آیند از هر درى.

« سَلامٌ عَلَیْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ » و مى‏گویند درود بر شما بآن شكیبایى كه كردید، « فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ » (24) اى نیكا سرانجام سراى.

« وَ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ » و ایشان كه مى‏شكنند پیمان خداى، « مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ » از پس محكم بستن پیمان او، « وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ » و مى‏گسلند آنچ اللَّه تعالى فرموده است به پیوند آن، « وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ » و بدكارى و تبه كارى مى‏كنند در زمین، « أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ » ایشانند كه ایشانراست دورى و نفرین، « وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ » (25) و ایشانراست سراى بد.

« اللَّهُ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ یَشاءُ » اللَّه تعالى مى‏گستراند و مى‏گشاید روزى او را كه خواهد، « وَ یَقْدِرُ » و تنگ تر مى‏راند و تنگ مى‏دارد برو كه خواهد، « وَ فَرِحُوا بِالْحَیاةِ الدُّنْیا » و شادند بزندگانى این جهانى، « وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا » و نیست زندگانى این جهان، « فِی الْآخِرَةِ » در برابر آن جهان، « إِلَّا مَتاعٌ » (26) مگر اندكى ناپاینده بر هیچ بنده.

« وَ یَقُولُ الَّذِینَ كَفَرُوا » و مى‏گویند كافران، « لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ آیَةٌ مِنْ رَبِّهِ » چرا برو از آسمان فرو فرستاده نمى‏آید آیتى از خداوند او، « قُلْ إِنَّ اللَّهَ یُضِلُّ مَنْ یَشاءُ » گوى كه اللَّه تعالى گم كند از راه خویش او را كه خواهد،، « وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ أَنابَ » (27) و راه مى‏نماید و مى‏گشاید بخود او را كه باز گردد براستى با او.


مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (11)
... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده
تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 29 (224)


           **********
سوره انعام
تفسیر سوره انعام 01 (225)

تفسیر سوره انعام 10 (234)
تفسیر سوره انعام 21 (245)
تفسیر سوره انعام 31 (255)
تفسیر سوره انعام 37 (261)

           **********
سوره اعراف

تفسیر سوره اعراف 01 (262)
تفسیر سوره اعراف 10 (271)
تفسیر سوره اعراف 20 (281)
تفسیر سوره اعراف 30 (291)
تفسیر سوره اعراف 40 (301)


           **********
سوره انفال

تفسیر سوره انفال 01 (302)
تفسیر سوره انفال 05 (306)
تفسیر سوره انفال 07 (308)


           **********
سوره توبه

تفسیر سوره توبه 01 (309)
تفسیر سوره توبه 10 (318)
تفسیر سوره توبه 13 (321)


           **********
سوره یونس

تفسیر سوره یونس 01 (322)
تفسیر سوره یونس 05 (326)
تفسیر سوره یونس 09 (330)


           **********

سوره هود
تفسیر سوره هود 01 (331)



           **********
سوره یوسف

تفسیر سوره رعد 05 (362)


           **********
سوره علق
تفسیر سوره علق

           **********
سوره قدر
تفسیر سوره قدر




مطالب اخیر وبلاگ :
فتنه موجودات بالقوه خطرناک ... !
رونق کسب و کار فقط در گروه حذف دیرکرد بانکی است
آیا مهلت خداوند در حال اتمام است ؟!
موش مزاحمی بنام رژیم اسراییل
سنگ و پای لنگ (ضعیف کش ها)
ترامپ،تنها یک کالای سیاسی
تفسیر سوره رعد 04 (361)
تفسیر سوره رعد 03 (360)
سیستم مالی از نظر Ken O,Keefe
مسلط مکن جون منی بر سرم
مقامات یاوه گو (Trump)
تفسیر سوره رعد 02 (359)
تفسیر سوره رعد 01 (358)
جلوی هجمه های بانکها را بگیرید
بنی قنطوره ! (1)
بنی قنطوره ! (2)
تفسیر سوره یوسف 18 (357)
تفسیر سوره یوسف 17 (356)
تفسیر سوره یوسف 16 (355)
تفسیر سوره یوسف 15 (354)
تفسیر سوره یوسف 14 (353)
تفسیر سوره یوسف 13 (352)
تفسیر سوره یوسف 12 (351)
تفسیر سوره یوسف 11 (350)
تفسیر سوره یوسف 10 (349)
پس نپندارم که اینها مردمانند، ای رسول
حسین (ع) نیز خود چو باران است!
فیض سبقت ,ماجرای حسنین (ع)
خاک خوشبوی کربلا ؛ مسلخ عشاق بی بدیل
امام حسین(ع) و نعمت حاجت‌خواهی
گلچینی از سخنان گهربار حضرت امام حسین علیه السّلام
ظالم , علوی نیست !
شریف ترین از نظر امام حسین (ع)
منظومه ای از استاد گرمارودی درباره امام حسین(ع)
ریشه وهابیت
امام حسین علیه السلام و مناظره در دین
تفسیر سوره یوسف 09 (348)
تفسیر سوره یوسف 08 (347)
تفسیر سوره یوسف 07 (346)
گناه از عالم زشت تر است
تفسیر سوره یوسف 06 (345)
تفسیر سوره یوسف 05 (344)
تفسیر سوره یوسف 04 (343)
تفسیر سوره یوسف 03 (342)
تفسیر سوره یوسف 02 (341)
تفسیر سوره یوسف 01 (340)
حرامخواران (دیرکردهای بانکی مصداق حرامخواری است)
نردبان ملکوت
تفسیر سوره هود 09 (339)
تفسیر سوره هود 08 (338)




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.