النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ...
کتاب مبین

مثال ربّانى از حضرت سبحانى آنست كه بلا از درگاه ما خلعت دوستانست،
و جرعه محنت از كاس محبت نوشیدن پیشه مردان است،
هر كه نهاد او نشانه تیر بلاى ما را نشاید، طلعت او محبّت و جمال ما را هم نشاید،
عادت خلق چنان است كه هر كه را بدوستى اختیار كنند همه راحت و آسایش آن دوست خواهند
و سنت الهیّت بخلاف اینست هر كرا بدوستى بپسندد شربت محنت با خلعت محبّت بر وى فرستد

ان اشد الناس بلاء الانبیاء ثم الاولیاء ثم الامثل فالامثل و اذا احب اللَّه عبدا صب علیه البلاء صبا

یكى در نگر بحال نوح پیغامبر شیخ المرسلین و امام المتقین كه از امّت خویش چه رنج و چه محنت دید و در دعوت ایشان بار بلا و عنا چون كشید هزار كم پنجاه سال ایشان را دعوت كرد هر روز او را چندان بزدندید كه بى‏هوش گشتى و فرزندان خود را بضرب و زخم او وصیّت كردندید و با این همه محنت و بلیّت گفتى چندان اندهان دارم كه پرواى زخم شما ندارم
و ایشان را این گفت: فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ
شما هر چه خواهید كنید و هر كید كه توانید سازید كه من بخداوند خویش پشت باز نهادم، و او را كار ساز خود پسندیدم، و با مهر و محبّت وى آرمیدم، پرواى دیگران ندارم فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ

توكل قنطره یقین است، و عماد ایمانست
ربّ العزّة میگوید: وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ وَ مَنْ یَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
هر كه باللّه پشتى دارد اللَّه او را بسنده است دیگرى او را مى ‏درنباید

شب معراج گفت:
یا سیّد (ص) یا محمد! عجب لمن آمن بى كیف یتّكل على غیرى،
كسى كه یاد ما در دل دارد، با یاد دیگران چون پردازد،

او كه مهر ما بجان دارد، گر جان در سر آن كند شاید
فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ
توكل برید حضرت رضا است، و نشان صدق وفا است، و حقیقت را صفا است،
توكّل را بدایتى و نهایتى است
در بدایت حلاوت خدمت، و بر همه جانوران شفقت، و اخلاص دعوت و
در نهایت آزادى و شادى و بى‏قرارى.
در بدایت این روى نماید كه موسى فراقوم خویش گفت: فَعَلَیْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِینَ و
در نهایت این بیند كه حق جل جلاله فرا مصطفى گفت: وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ

شیخ ابو القاسم نصر آبادى مریدى را پیش شیخ بوعلى سیاه فرستاد كه باز گوى كه در توكّل تا كجا رفته ؟!
شیخ بوعلى جواب فرستاد كه بوعلى مردى بى‏كار است و توكّل نشناسد امّا درین بى‏كارى چنان مشغول شده كه پرواى خلق نمیدارد.

انفاق است همه ائمه طریقت را كه هیچكس از سالكان راه نیكوتر و تمام‏تر ازین سخن نگفته‏ است
كمال تحقیق عبودیّت در عین تقصیر دیدن نه كار هر بى‏كارى و تردامنى بود
بخود كافر باید شدن اگر خواهى كه بحقّ مسلمان شوى،

آن گه عاقبت كار نوح و سرانجام قوم وى هر دو باز گفت: فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّیْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِی الْفُلْكِ وَ جَعَلْناهُمْ خَلائِفَ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ كَذَّبُوا بِآیاتِنا
نوح در سفینه سلامت در بحر عنایت غرقه مهر و محبّت،
قوم نوح بحكم شقاوت در دریاى قهر ربوبیّت غرقه عذاب و عقوبت.
...
وَ قالَ مُوسى‏ یا قَوْمِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَیْهِ تَوَكَّلُوا
اشارت است كه ایمان تنها نه گفتار است كه عمل در آن ناچار است،
اعمال در اقوال پیوسته، و احوال در اعمال بسته،
اقوال صفت زبان است، و اعمال حركت اركان است، و احوال عقیده پاك از میان جان است،
و توكّل عبارت از جمله آنست،

موسى قوم خود را گفت اگر خواهید كه مسلمان باشید بر اللَّه توكّل كنید دست تسلیم از آستین رضا بیرون كنید و بروى اغیار باز زنید
و بحقیقت دانید كه بدست كس هیچ چیز نیست و از حیلت سود نیست و عطا و منع جز بحكمت حكیم نیست و قسام مهربانست كه در وى غفلت نیست.

قوم وى جواب دادند كه عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا ما دست اعتماد در ضمان اللَّه زدیم و او را كارساز و وكیل خود پسندیدیم و مرادها فداء مراد وى كردیم و كار بوى سپردیم.
...
گل

متن و ترجمه آیات در النوبة الاولى
وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ برخوان برایشان خبر نوح إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ كه قوم خویش را گفت یا قَوْمِ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَیْكُمْ مَقامِی اى قوم اگر چنان است كه بر شما دراز شد و گران این خطیب ایستادن من و داعى در میان شما وَ تَذْكِیرِی بِآیاتِ اللَّهِ و پند دادن من شما را به پیغام خداى و فرمان او و سخنان او فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ من پشت بخداى باز كردم فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ كار گرد كنید و انبازان خود را فراهم آرید همه ثُمَّ لا یَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَیْكُمْ غُمَّةً و هیچ چیز از كار شما بر شما پوشیده نماناد ثُمَّ اقْضُوا إِلَیَّ وَ لا تُنْظِرُونِ (71) و هیچ مرا درنك مدهید و زنده مگذارید.

فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ پس اگر از فرمان پذیرفتن بر گردید و استوار نگیرید فَما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ من از شما بر پیغام رسانیدن هیچ مزدى نخواستم إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ نیست مزد من مگر بر خداى وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِینَ (72) و فرمودند مرا كه از گردن نهادگان باشم.

فَكَذَّبُوهُ دروغ زن گرفتند او را فَنَجَّیْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِی الْفُلْكِ رهانیدیم او را و آنكه با وى بود در كشتى وَ جَعَلْناهُمْ خَلائِفَ و ایشان را پس نشینان زمین كردیم وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ كَذَّبُوا بِآیاتِنا و بآب بكشتیم ایشان را كه بدروغ شمردند پیغامهاى ما فَانْظُرْ كَیْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِینَ (73) بنگر كه سرانجام بیم نمودگان و آگاه كردگان چون بود.

ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلى‏ قَوْمِهِمْ آن گه پس نوح پیغامبران را فرستادیم بقوم ایشان فَجاؤُهُمْ بِالْبَیِّناتِ تا بایشان پیغامهاى روشن آوردند فَما كانُوا لِیُؤْمِنُوا بران نبودند كه ایمان آرند و بنخواستند گروید بِما كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ بآنچه دروغ شمردند پیش از این كَذلِكَ نَطْبَعُ هم چنان مهر مى‏ نهیم عَلى‏ قُلُوبِ الْمُعْتَدِینَ (74) بر دلهاى اندازه ‏گذاران و شوخان.

ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى‏ وَ هارُونَ پس ایشان فرستادیم موسى و هارون إِلى‏ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ بفرعون و اشراف قوم او بِآیاتِنا بپیغامهاى ما و سخنان ما فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِینَ (75) گردن كشیدند و قومى بدان بودند.

فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا چون بایشان آمد كار راست درست از نزدیك ما قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِینٌ (76) گفتند اینت جادویى آشكارا

قالَ مُوسى‏ گفت موسى أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَكُمْ چنین گویند حق را كه بشما آید؟ أَ سِحْرٌ هذا این پر دیو است؟ وَ لا یُفْلِحُ السَّاحِرُونَ (77) و پر دیو گران را نه پیروزى است و نه بقا.

قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا گفتند بما آمدى تا ما را بر گردانى عَمَّا وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا از آن چیز كه پدران خویش را بر آن یافتیم؟ وَ تَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِیاءُ فِی الْأَرْضِ و پادشاهى شما را بود در زمین وَ ما نَحْنُ لَكُما بِمُؤْمِنِینَ (78) و ما شما را استوار گیرندگان نیستیم.

وَ قالَ فِرْعَوْنُ ائْتُونِی فرعون گفت بمن آرید بِكُلِّ ساحِرٍ عَلِیمٍ (79) هر جادوى استاد كه هست.

فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ
چون جادوان آمدند قالَ لَهُمْ مُوسى‏ گفت ایشان را موسى أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ (80) بفكنید آنچه خواهید افكند

فَلَمَّا أَلْقَوْا چون بیفكندند قالَ مُوسى‏ ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ موسى گفت: آنچه آوردید این جادویى است إِنَّ اللَّهَ سَیُبْطِلُهُ اللَّه آن را تباه كند إِنَّ اللَّهَ لا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ (81) كه اللَّه باز نسازد كار تباه كاران.

وَ یُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ
و اللَّه پیش برد كار راست بسخنان خویش وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (82) و هر چند كه دشوار آید بدكاران را.

فَما آمَنَ لِمُوسى‏ بنگروید بموسى إِلَّا ذُرِّیَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ مگر فرزندانى از قوم او عَلى‏ خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِمْ بر بیم و ترس از فرعون و قوم ایشان أَنْ یَفْتِنَهُمْ كه ایشان را از دین با پس آرد وَ إِنَّ فِرْعَوْنَ لَعالٍ فِی الْأَرْضِ و فرعون مردى بر اوراشته در زمین وَ إِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ (83) و مردى بود از گزاف گویان.

وَ قالَ مُوسى‏ یا قَوْمِ موسى گفت فرا قوم خویش اى قوم إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ اگر گرویده ‏اید بخداى فَعَلَیْهِ تَوَكَّلُوا پشت با او باز كنید إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِینَ (84) اگر گردن نهادگان‏اید او را.

فَقالُوا جواب دادند قوم موسى موسى را عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا پشت بخداى باز كردیم رَبَّنا خداوند ما لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ (85) ما را آزمایش بدان مكن.

وَ نَجِّنا بِرَحْمَتِكَ و باز رهان ما را برحمت خویش مِنَ الْقَوْمِ الْكافِرِینَ (86) از گروه ناگرویدگان.
گل

نکاتی تفسیری از النوبة الثانیة
قوله تعالى وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ
گفته ‏اند نام نوح سكن بود او را نام نوح نهادند لكثرة نیاحته على قومه بعد ما اغرقوا.
قوم وى اولاد قابیل بودند چون بر ایشان‏ دعا كرد تا رب العزّة ایشان را بطوفان غرق كرد نوح بعد از آن پشیمانى خورد و بر ایشان نوحه كرد و بسیار بگریست. از بس كه بگریست و نوحه كرد او را نوح نام نهادند، ...

وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ ... این سخن بر سبیل تهدید گفت ایشان را كه در دل كنید و آهنگ كنید و كار سازید و انبازان خویش را یار گیرید، ... كار و حیلت خود گرد كنید شما و انبازان شما همه ثُمَّ لا یَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَیْكُمْ غُمَّةً ...
این آیت تقویت دل مصطفى است و تسلیت وى بآنچه رنج و اذى كه از كافران و مشركان قریش بوى میرسید، میگوید:
یا محمد سبیل تو سبیل پیغامبران گذشته است، در نگر به نوح پیغامبر كه چنان واثق بود بنصرت و معونت و تقویت ما كه با قوم خویش میگفت: شما هر چه توانید از كید و مكر خویش در قصد قتل من بسازید و آشكارا نه پنهان در آن بكوشید و مرا هیچ درنگ مدهید اگر بر من دست یابید و خدایان خویش را بیارى گیرید این همه بآن گفت كه دانست كه دریشان نفع و ضر نیست و جز بارادت و مشیّت اللَّه هیچ چیز نیست و وعده دادن بنصرت پیغامبران راست است كه در آن خلف نیست.

... وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ كَذَّبُوا بِآیاتِنا فَانْظُرْ كَیْفَ كانَ عاقِبَةُ الّذین انذرتهم الرّسل فلم یؤمنوا
منذرین در همه قرآن ایشان‏ اند كه آگاه كردند و نپذیرفتند و بترسانیدند و نترسیدند.

ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ ...
میگوید: كافران پسین بر آن نیستند كه ایمان آرند و تصدیق كنند آنچه كافران پیشین یعنى قوم نوح تكذیب كردند، و میدانند كه غرق و هلاك ایشان بكفر و ضلالت بود و تكذیب پیغامبران و آن گه در كفر و تكذیب بر پى ایشان میروند از آن كه در علم اللَّه كافران‏ اند و در حكم ازل بیگانگان.

و گفته ‏اند معنى آیت آنست كه كافران روز میثاق اگر چه بزبان اقرار دادند، تكذیب پیغامبران در دل داشتند بعد از آن چون اللَّه پیغامبران را فرستاد كافران بر آن نبودند كه ایشان را تصدیق كنند بخلاف آن تكذیب كه آن روز در دل داشتند و در لوح محفوظ هم چنان نبشتند.
...
فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ اتاهم بالرّسالة مِنْ عِنْدِنا قالُوا إِنَّ هذا الّذى آتینا به لَسِحْرٌ مُبِینٌ
میگوید: چون موسى پیغام رسانید. و رسالت حقّ بگزارد قوم وى گفتند این سحرى روشن است، پر دیوى پیدا.
موسى ایشان را جواب داد أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ الّذى اتاكم من عند اللَّه سحر. سخنى راست و كارى درست كه بشما آمد، از نزدیك خدا مى‏گویید كه سحر است
آن گه موسى گفت أَ سِحْرٌ هذا وَ لا یُفْلِحُ السَّاحِرُونَ كقول اللَّه تعالى أَ فَسِحْرٌ هذا أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ
موسى گفت: ... چون تواند بود كه این سحر است و ساحر هرگز بمراد نرسد و در دنیا و آخرت فلاح نیابد و آمن نبود قالُوا أَ جِئْتَنا فرعون و قوم او موسى را گفتند أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا لتصدّنا عَمَّا كان بعید آباءَنا و كانت لفرعون اصنام صغار صنعها لهم و امرهم بعبادتها وَ تَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِیاءُ اى الملك و العزّ و السّلطان فى ارض مصر و قرأ ابو بكر یكون، بالیاء وَ ما نَحْنُ لَكُما بِمُؤْمِنِینَ.

قالَ فِرْعَوْنُ ائْتُونِی بِكُلِّ ساحِرٍ عَلِیمٍ فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ قالَ لَهُمْ مُوسى‏ أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ‏
 این قصه مبسوط است شرح آن جایها در قرآن. فَلَمَّا أَلْقَوْا قالَ مُوسى‏ ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ...
برین قرائت موضع ما رفع است بابتدا و جِئْتُمْ بِهِ من صلته و السّحر خبر الابتداء و دخلت الالف و الّلام السّحر لانّه جواب كلام سبق.
این جواب ایشان است كه گفتند إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِینٌ آنچه تو آوردى یا موسى سحر است،
موسى جواب داد و گفت نه چنانست كه شما مى‏گویید. بلكه سحر آنست كه شما آوردید
...
فَما آمَنَ لِمُوسى‏ إِلَّا ذُرِّیَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ
گرویدگان بموسى در آن زمان همه نوجوانان بودند
در ایّام استضعاف و تسخیر فرعون زاده بودند
بموسى مى‏گرویدند بر بیم و ترس از فرعون و قوم او كه ایشان را بعذاب از دین باز پس آرد
كه فرعون مردى گردن‏كش بود متكبّر و متطاول در زمین مصر، گزاف كار گزاف گویى،
و گزاف كارى وى آن بود كه بنده بود و دعوى خدایى كرد.

ابن عباس گفت إِلَّا ذُرِّیَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ یعنى من قوم موسى من بنى اسرائیل و كانوا ستّمائة الف و ذلك انّ یعقوب ركب الى مصر فى اثنین و سبعین انسانا فتوالدوا بمصر حتّى بلغوا ستّمائة الف...
جماعتى مفسّران گفتند: مِنْ قَوْمِهِ
این ها، با فرعون شود و معنى ذریّة آنست كه نفرى اندك از قوم فرعون بموسى بگرویدند و هم امرأة فرعون و مؤمن آل فرعون و خازن فرعون و ما شطته.

و گفته ‏اند: هفتاد كس بودند از آل فرعون كه مادران ایشان از بنى اسرائیل بودند و پدران ایشان قبطیان ... كما یقال: لاولاد فارس الذین سقطوا الى الیمن الأبناء لانّ امّهاتهم من غیر جنس آبائهم، ...

« از تفسیر كشف الأسرار و عُدة الأبرار.میبدی»

   ادامه دارد ...   
 علی (ع)


مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)
... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (025)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (030)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (035)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (040)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (085)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (090)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (095)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (105)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (115)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (120)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (125)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (135)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (140)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (145)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (155)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (160)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (165)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (175)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (180)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (185)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (190)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده
تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 05 (200)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 15 (210)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 29 (224)


           **********
سوره انعام
تفسیر سوره انعام 01 (225)

تفسیر سوره انعام 05 (229)
تفسیر سوره انعام 10 (234)
تفسیر سوره انعام 15 (239)
تفسیر سوره انعام 21 (245)
تفسیر سوره انعام 26 (250)
تفسیر سوره انعام 31 (255)
تفسیر سوره انعام 36 (260)
تفسیر سوره انعام 37 (261)

           **********
سوره اعراف

تفسیر سوره اعراف 01 (262)
تفسیر سوره اعراف 05 (266)
تفسیر سوره اعراف 10 (271)
تفسیر سوره اعراف 15 (276)
تفسیر سوره اعراف 20 (281)
تفسیر سوره اعراف 25 (286)
تفسیر سوره اعراف 30 (291)
تفسیر سوره اعراف 35 (296)
تفسیر سوره اعراف 40 (301)


           **********
سوره انفال

تفسیر سوره انفال 01 (302)
تفسیر سوره انفال 05 (306)
تفسیر سوره انفال 07 (308)


           **********
سوره توبه

تفسیر سوره توبه 01 (309)
تفسیر سوره توبه 05 (313)
تفسیر سوره توبه 10 (318)
تفسیر سوره توبه 13 (321)


           **********
سوره یونس

تفسیر سوره یونس 01 (322)
تفسیر سوره یونس 02 (323)
تفسیر سوره یونس 03 (324)
تفسیر سوره یونس 04 (325)
تفسیر سوره یونس 05 (326)
تفسیر سوره یونس 06 (327)
تفسیر سوره یونس 07 (328)


           **********
سوره علق
تفسیر سوره علق

           **********
سوره قدر
تفسیر سوره قدر






مطالب اخیر وبلاگ:

تفسیر سوره یونس 06 (327)
تفسیر سوره یونس 05 (326)
تفسیر سوره یونس 04 (325)
حدیث ظلم از کلام امام جواد (ع)
خواص آب برنج
تفسیر سوره یونس 03 (324)
تفسیر سوره یونس 02 (323)
تفسیر سوره یونس 01 (322)
تفسیر سوره توبه 13 (321)
تفسیر سوره توبه 12 (320)
تفسیر سوره توبه 11 (319)
تفسیر سوره توبه 10 (318)
تفسیر سوره توبه 09 (317)
تفسیر سوره توبه 08 (316)
تفسیر سوره توبه 07 (315)
تفسیر سوره توبه 06 (314)
شناخت علی بن موسی الرضا (ع)
بندگان خاص خدا آشکارا پنهانند !
تفسیر سوره توبه 05 (313)
تفسیر سوره توبه 04 (312)
تفسیر سوره توبه 03 (311)
تفسیر سوره توبه 02 (310)
تفسیر سوره توبه 01 (309)
تفسیر سوره انفال 07 (308)
تفسیر سوره انفال 06 (307)
قاضی و قضات و قضاوت
خطبه 107 نهج البلاغه
آثار وضعی گناه از نگاه امام صادق (ع)
امام حسین (ع) و نهی از مجالست با افراد پست
نحوه رفتار با مردم
ممنوعیت همنشینی با فاجر
سخنانی از امام صادق (ع) درباره ظلم و عدل
ضرورت دوری از اهالی قدرت
موجودات مجرد
تفسیر سوره انفال 05 (306)
توهم خود مرکز پنداری
خطرات شنا در دریا
تفسیر سوره انفال 04 (305)
ارزش دل در قرب بحق
تفسیر سوره انفال 03 (304)
تفسیر سوره انفال 02 (303)
تفسیر سوره انفال 01 (302)
تفسیر سوره اعراف 40 (301)
تفسیر سوره اعراف 39 (300)
تفسیر سوره اعراف 38 (299)
تفسیر سوره اعراف 37 (298)
تفسیر سوره اعراف 36 (297)
تفسیر سوره اعراف 35 (296)
تفسیر سوره اعراف 34 (295)
تفسیر سوره اعراف 33 (294)




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.