النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ، ...

رویارو با دشمن

اى جوانمرد، گوهر وصال او نه چیزى است كه بدست هر دون همّتى افتد،
درّیست كه در صندوق صدق صدّیقان بدست آید،
عبهرى است كه از حدائق حقایق عاشقان پیدا شود.
غوّاصان این گوهر هر یكى على الانفراد، خورشید ارادت و مستقرّ عهد دولت و مقبول حضرت الهیّت آمدند،
صفت ایشان اینست كه رب العزّة گفت در آخر سورة: آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ الَّذِینَ آوَوْا وَ نَصَرُوا.

حكم ایشان اینست كه أُولئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ،
خلقت ایشان اینست كه أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا،
ثواب ایشان اینست لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِیمٌ،
و رزق كریم آنست كه خورشید وصال از مشرق تافت، تابان شود، همه آرزوها نقد شود و زیادت بیكران شود، قصّه آب و گل نهان شود و دوست ازلى عیان شود، دیده و دل هر دو بدوست نگران شود.

هر كه را نور تجلّى بر دلش آید پدید
بس عجب نه گر چو موسى كه برو ریحان شود


گل

متن و ترجمه آیات از بخش النوبة الاولى
قوله تعالى: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُكَ اللَّهُ اى پیغامبر بسنده است ترا خداى، وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (64) و ایشان كه پى برانند بتو از گرویدگان.

یا أَیُّهَا النَّبِیُّ
اى پیغامبر، حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتالِ گرم كن و بر انگیز گروندگان را بر كشتن كردن، إِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ اگر از شما بیست تن بود شكیبایان، یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ باز بشكنند دویست تن را، وَ إِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ و اگر از شما صد تن بود، یَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِینَ كَفَرُوا باز شكنند هزار تن را از كافران، بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُونَ (65) این بآنست كه ایشان و حقّ از باطل باز نشناسند.

الْآنَ اكنون، خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ سبك كرد خدا بار از شما، وَ عَلِمَ أَنَّ فِیكُمْ ضَعْفاً و بدانست و بدید كه در شما سستى و بیچارگى است، فَإِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ و اگر از شما صد تن بود شكیبا، یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ باز شكنند دویست تن را، وَ إِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ و اگر از شما هزار تن بود، یَغْلِبُوا أَلْفَیْنِ باز شكنند دو هزار تن را، بِإِذْنِ اللَّهِ بیارى خدا و دستورى وى و فرمان وى، وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ (66) و خدا بیارى با شكیبایان است.

ما كانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَكُونَ لَهُ أَسْرى‏ هرگز نبود پیغامبرى كه وى را اسیران در دست آمد، حَتَّى یُثْخِنَ فِی الْأَرْضِ تا پیش از این خوناب او را افكند در زمین، تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیا عرض این جهان میخواهید و آنچه از آن فرا دست آید، وَ اللَّهُ یُرِیدُ الْآخِرَةَ و خدا شما را آخرت مى‏پسندد، وَ اللَّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ (67) و خدا تواناییست دانا.

لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ اگر نه حكم خدا بودى، سَبَقَ حكمى كه رفت، لَمَسَّكُمْ فِیما أَخَذْتُمْ بشما رسید بآنچه ستدید از فداها، عَذابٌ عَظِیمٌ (68) عذابى بزرگ.

فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ اكنون پس میخورید از آنچه غنیمت ستدید، حَلالًا طَیِّباً حلالى گشاده پاك، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و مى ‏پرهیزید از خشم خداى و عذاب او، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (69) و میدانید كه خدا آمرزگار است و مهربان.

یا أَیُّهَا النَّبِیُّ اى پیغامبر، قُلْ لِمَنْ فِی أَیْدِیكُمْ مِنَ الْأَسْرى‏ گوى آن كس را كه در دست شمااند از اسیران، إِنْ یَعْلَمِ اللَّهُ فِی قُلُوبِكُمْ خَیْراً اگر خداى از دلهاى شما ایمان و راستى داند، یُؤْتِكُمْ خَیْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ شما را به از آن دهد كه از شما ستدند، وَ یَغْفِرْ لَكُمْ و بیامرزد شما را، وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ (70) و خدا آمرزگار است مهربان.

وَ إِنْ یُرِیدُوا خِیانَتَكَ و اگر پس خواهند كه با تو كژ روند، فَقَدْ خانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ اوّل هم چنین بودند، با خدا كژ رفتند، فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ خدا ایشان را در دست تو داد و ترا بر ایشان پیروزى داد، وَ اللَّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ (71) و خدا دانائیست راست‏دان.

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا ایشان كه بگرویدند، وَ هاجَرُوا و ایشان كه از جاى خویش و كسان خویش ببریدند، وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ و باز كوشیدند، بتن خویش و مال خویش از بهر خداى، وَ الَّذِینَ آوَوْا و ایشان كه رسول خداى را و مؤمنانرا با خان و مانهاى خود آوردند، وَ نَصَرُوا و یارى دادند ایشان را، أُولئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ ایشانند كه یكدیگر را اولیاء و دوستان ‏اند، وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان كه بگرویدند، وَ لَمْ یُهاجِرُوا و از خان و مان و كسان خود نبریدند و بر رسول نیامدند، ما لَكُمْ مِنْ وَلایَتِهِمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ شما كه مؤمنان ‏اید مهاجران ‏اید از خویشى ایشان در هیچ چیز نه‏ اید، حَتَّى یُهاجِرُوا تا آن گه كه پس ایمان بدار الهجرة آرند، وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِی الدِّینِ و اگر از شما یارى خواهند بر مشركان آن گرویدگان كه مقیم ‏اند در دار الشرك، فَعَلَیْكُمُ النَّصْرُ بر شما است كه ایشان را یارى دهید، إِلَّا عَلى‏ قَوْمٍ بَیْنَكُمْ وَ بَیْنَهُمْ مِیثاقٌ مگر بر قومى كه میان شما و میان ایشان مهادنه ‏ایست و عهدى، با ایشان غدر مكنید، وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ (72) و خدا بآنچه شما كنید بیناست و دانا.

وَ الَّذِینَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ و ایشان كه كافر شدند یكدیگر را اولیاء و دوستانند، إِلَّا تَفْعَلُوهُ اگر نكنید كه یارى دهید چون از شما یارى خواهند، تَكُنْ فِتْنَةٌ فِی الْأَرْضِ فتنه ‏اى بود در زمین و بازگشت از اسلام با كفر، وَ فَسادٌ كَبِیرٌ (73) و تباهى بزرگ.

وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ و ایشان كه بگرویدند و هجرت كردند و از بهر خداى با دشمن باز كوشیدند، وَ الَّذِینَ آوَوْا وَ نَصَرُوا و ایشان كه رسول خداى را و یاران را مأوى دادند و در همه حال ایشان را یارى كردند، أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ایشانند گرویدگان براستى، لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِیمٌ (74) ایشانراست آمرزش و روزى نیكو آزاده بى ‏رنج.

وَ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ و ایشان كه بگرویدند از پس حدیبیه، وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ و هجرت كردند و جهاد كردند با شما بهم، فَأُولئِكَ مِنْكُمْ ایشان از شمااند، وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‏ بِبَعْضٍ و خویشاوندان بیكدیگر ارزانى ‏اند در میراث، فِی كِتابِ اللَّهِ در دین خداى و حكم وى، إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیمٌ (75) كه خداى به همه چیز داناست.

گل

نکات تفسیری از بخش النوبة الثانیة
قوله تعالى و تقدس: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُكَ اللَّهُ. ..  آنست كه یكفیك اللَّه و یكفى من اتّبعك، و موضع من نصب است...

یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتالِ ...
إِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ. ان شرطى است بمعنى امر...
ابن عباس گفت: فرض بود بر مسلمانان یك مرد مسلمان با ده مشرك مقاومت كردن، و در جنگ روى از ایشان بنه‏ گردانیدن، در روز بدر و پیش از آن چنین بوده، رب العالمین گفت: بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُونَ ...

پس این بر مسلمانان صعب آمد و دشخوار، تضرّع كردند و از حقّ جلّ جلاله سبك بارى خواستند تا رب العزّه آن را منسوخ كرد و ناسخ فرستاد كه: الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فِیكُمْ ضَعْفاً...و این كس از وحشت آن مى‏گریزد كه كسى پندارد كه خداى اكنون بدانست، و در قرآن ازین لفظ فراوان است و در آن دلالت نیست بر حدوث علم، چنان كه جاى دیگر گفت: عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ، عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ، عَلِمَ أَنْ سَیَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضى‏، فَعَلِمَ ما فِی قُلُوبِهِمْ در آن هیچ دلالت نیست بر حدوث علم قدیم كه خداى را علم و دانش بود و هست پیش از كاینات و واقعات

و گفته ‏اند كه: درین آیت معنى علم رؤیت است كه عرب برؤیت از علم حكایت كند و بعلم از رؤیت. و قتیبى گوید: خداى را دو علم است، علمى پیش از كار و علمى پس از كار.

فَإِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ اى محتسبة یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ، وَ إِنْ یَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُوا أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ...

ما كانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَكُونَ لَهُ أَسْرى‏...
ما كانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَكُونَ لَهُ أَسْرى‏ حَتَّى یُثْخِنَ فِی الْأَرْضِ...
میگوید هیچ پیغامبر بر آن نبود كه اسیر را دارد و فدا ستاند، كه داشتن و فدا ستدن هیبت و حشمت ببرد تا بسیار از آن اسیران مى‏كشتند و در زمین مى ‏افكندند و مغلوب و مقهور خود میداشتند تا در دلهاى مشركان از پیغامبر و مؤمنان مهابت و رعب بود.

ابن عباس گفت: این حكم روز بدر بود كه مسلمانان اندك بودند و اسلام هنوز قوى نگشته بود باز كه مسلمانان بسیار شدند و كار اسلام و مسلمانان بالا گرفت و قوى شد، در كار اسیران این آیت آمد: فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً.
ثم قال تعالى تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیا...

لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ،
كتاب اینجا بمعنى حكم است، اى لولا حكم من اللَّه سبق، هم چنان كه جایى دیگر گفت: كِتابَ اللَّهِ عَلَیْكُمْ، اى حكم اللَّه علیكم. ...
میگوید اگر نه آنید كه خداى حكم كرده است كه هیچ كس را از بدریان هرگز عذاب نكند شما را عذاب كردى باین فدا كه ستدید پیش از آن كه شما را بآن فرمودند.

معنى دیگر ابن عباس گفت: پیش از مبعث مصطفى (ص) مال غنیمت و قربان و فداء اسیران و امثال آن حرام بود بر پیغامبران و امتان ایشان، و رب العزة در لوح محفوظ نبشته و حكم كرده كه آن حلال است محمد را و امّت وى را، پس روز بدر پیش از آن كه فرمان و حكم از آسمان آمد ایشان شتاب كردند و فدا ستدند.
رب العالمین گفت: اگر نه آن بودى كه در لوح محفوظ حكم من سابق است كه آن غنیمت شما را حلال است و نیز حكم كرده ‏ام كه هر كه گناه كند و توبه كند گناهش بیامرزم، شما را باین فدا ستدن عذابى بزرگ رسیدى.

و گفته ‏اند این كتاب همان است كه آنجا گفت: كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‏ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ یعنى اگر نه آن بودى كه من رحمت خود بر شما بر نبشته‏ ام كه بر شما رحمت كنم و بیامرزم و عذاب نكنم.
لَمَسَّكُمْ فِیما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ.
...
وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ غفر لكم ذنبكم، رَحِیمٌ حیث رخّص لكم الغنائم...

یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِمَنْ فِی أَیْدِیكُمْ مِنَ الْأَسْرى‏...

قوله: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ
این صفت مهاجران است كه با رسول خدا برخاستند و در معركها خود را هدف تیر دشمن ساختند و در اعلاء كلمه حقّ و دین اسلام كوشیدند.

وَ الَّذِینَ آوَوْا وَ نَصَرُوا این صفت انصار است كه رسول خدا و مؤمنانرا بخان و مانهاى خود فرو آوردند، پس آنكه ده سال رسول خدا میگفت: من یؤوینى حتى ابلغ كلام ربى؟
 كیست كه ما را مأوى دهد تا كلام خداى خود برسانم؟
و كس او را جواب نمیكرد، تا ایشان بخوشدلى و صدق ایمان و دل او را بپذیرفتند و مؤمنانرا هر یكى مأوى دادند و ایشان را بر دشمنان یارى دادند و با ایشان حرب كردند.

رب العالمین گفت: أُولئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ ایشانند كه یكدیگر را دوستان ‏اند و برادران. و مصطفى (ص) گفت: و فى كل دور الانصار خیر.

... میان مهاجرت مصطفى (ص) و میان فتح مكه توارث میان مؤمنان بهجرت مى‏بود، مهاجر از مهاجر میراث میبرد، اگر چه قرابت و رحم نبود و آنجا كه قرابت بود و هجرت نبود میراث نبود اگر چه ایمان آورده بود در دار الشّرك.

اینست كه رب العزّة گفت: وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یُهاجِرُوا ما لَكُمْ مِنْ وَلایَتِهِمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ، یعنى من میراث و غنیمة و فى‏ء. حَتَّى یُهاجِرُوا حكم خداى بر این نسق بود تا آن گه كه ناسخ آن رسید پس فتح مكه كه : أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‏ بِبَعْضٍ فِی كِتابِ اللَّهِ و هجرت منقطع گشت و مصطفى گفت: لا هجرة بعد الفتح انما هى الشهاده.
...
وَ الَّذِینَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ اى لا توارث بینهم و بینكم و لا ولایة.
و الكافر ولىّ الكافر دون المسلم. درین آیت تقدیم و تأخیر است، تقدیره: و الذین آووا و نصروا اولئك بعضهم اولیاء بعض، و الذین كفروا بعضهم اولیاء بعض این با آنست بمعنى، پس گفت: وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْكُمُ النَّصْرُ.
...
وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ.
این الّذین بدل الّذین پیشین است و همان قوم ‏اند مهاجران و انصار، و تكرار از بهر آنست كه این حكم راست و این ثواب را.

أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا صدقا حقّقوا ایمانهم و الهجرة و الجهاد و بذل المال فى دین اللَّه.
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِیمٌ ...
وَ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ ...
وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولئِكَ مِنْكُمْ ...
إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیمٌ من الفرائض و المواریث و غیر ذلك.
« از تفسیر كشف الأسرار و عُدة الأبرار.میبدی»


   ادامه دارد ...   
 
لینک عضویت در کانال تلگرام ما : https://telegram.me/zaresari

گل


علی (ع)



مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)
... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (025)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (030)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (035)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (040)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (085)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (090)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (095)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (105)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (115)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (120)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (125)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (135)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (140)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (145)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (155)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (160)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (165)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (175)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (180)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (185)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (190)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده
تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 05 (200)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 15 (210)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 29 (224)


           **********
سوره انعام
تفسیر سوره انعام 01 (225)

تفسیر سوره انعام 05 (229)
تفسیر سوره انعام 10 (234)
تفسیر سوره انعام 15 (239)
تفسیر سوره انعام 21 (245)
تفسیر سوره انعام 26 (250)
تفسیر سوره انعام 31 (255)
تفسیر سوره انعام 36 (260)
تفسیر سوره انعام 37 (261)

           **********
سوره اعراف

تفسیر سوره اعراف 01 (262)
تفسیر سوره اعراف 05 (266)
تفسیر سوره اعراف 10 (271)
تفسیر سوره اعراف 15 (276)
تفسیر سوره اعراف 20 (281)
تفسیر سوره اعراف 25 (286)
تفسیر سوره اعراف 30 (291)
تفسیر سوره اعراف 35 (296)
تفسیر سوره اعراف 40 (301)



           **********
سوره انفال

تفسیر سوره انفال 01 (302)
تفسیر سوره انفال 02 (303)
تفسیر سوره انفال 03 (304)
تفسیر سوره انفال 04 (305)
تفسیر سوره انفال 05 (306)
تفسیر سوره انفال 06 (307)
تفسیر سوره انفال 07 (308)




           **********
سوره علق
تفسیر سوره علق

           **********
سوره قدر
تفسیر سوره قدر






مطالب اخیر وبلاگ:

تفسیر سوره انفال 06 (307)
قاضی و قضات و قضاوت
خطبه 107 نهج البلاغه
آثار وضعی گناه از نگاه امام صادق (ع)
امام حسین (ع) و نهی از مجالست با افراد پست
نحوه رفتار با مردم
ممنوعیت همنشینی با فاجر
سخنانی از امام صادق (ع) درباره ظلم و عدل
ضرورت دوری از اهالی قدرت
موجودات مجرد
تفسیر سوره انفال 05 (306)
توهم خود مرکز پنداری
خطرات شنا در دریا
تفسیر سوره انفال 04 (305)
ارزش دل در قرب بحق
تفسیر سوره انفال 03 (304)
تفسیر سوره انفال 02 (303)
تفسیر سوره انفال 01 (302)
تفسیر سوره اعراف 40 (301)
تفسیر سوره اعراف 39 (300)
تفسیر سوره اعراف 38 (299)
تفسیر سوره اعراف 37 (298)
تفسیر سوره اعراف 36 (297)
تفسیر سوره اعراف 35 (296)
تفسیر سوره اعراف 34 (295)
تفسیر سوره اعراف 33 (294)
تفسیر سوره اعراف 32 (293)
تفسیر سوره اعراف 31 (292)
تفسیر سوره اعراف 30 (291)
تفسیر سوره اعراف 29 (290)
Flight 655
قاضی درشت گفتار معزول مولاست
ده صفت کارساز دنیا و آخرت
تفسیر سوره اعراف 28 (289)
تفسیر سوره اعراف 27 (288)
آفرینش آدم
تفسیر سوره اعراف 26 (287)
تفسیر سوره اعراف 25 (286)
تفسیر سوره اعراف 24 (285)
تفسیر سوره اعراف 23 (284)
زبان بد نشانه نفاق
عید فطر مبارک
امام موسی صدر و پس از عید فطر
تفسیر سوره اعراف 22 (283)
تفسیر سوره اعراف 21 (282)
تفسیر سوره اعراف 20 (281)
تفسیر سوره اعراف 19 (280)
دعای امام سجاد (ع) براى مرزداران
تفسیر سوره اعراف 18 (279)
تفسیر سوره اعراف 17 (278)




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.