النوبة الاولى
قوله تعالى :
فقط خدا میتواند

قُلْ گوى یا محمد
أَ رَأَیْتَكُمْ چه بینى
إِنْ أَتاكُمْ اگر بشما آید
عَذابُ اللَهِ عذاب خداى
أَوْ أَتَتْكُمُ السَاعَةُ یا بشما آید رستاخیز
أَ غَیْرَ اللَهِ تَدْعُونَ جز از اللَه خدایى دیگر خواهید خواند؟
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِینَ  تا خوانید اگر راست مىگویید.(40)

بَلْ إِیَاهُ تَدْعُونَ نخوانید، بلكه اللَه را خوانید
فَیَكْشِفُ و باز برد از شما
ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ آنچه وى را با آن میخوانید كه باز برد
إِنْ شاءَ اگر خواهد
وَ تَنْسَوْنَ و گذارید و فراموش كنید
ما تُشْرِكُونَ هر چه انباز میخوانید.(41)

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا و ما پیغام فرستادیم
إِلى  أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ بگروهانى پیش از تو
فَأَخَذْناهُمْ تا ایشان را فرا گرفتیم
بِالْبَأْساءِ ببیم و شمشیر
وَ الضَرَاءِ و بتنگى و بد حالى
لَعَلَهُمْ یَتَضَرَعُونَ تا مگر در زارند.(42)

فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ چرا نه چون بایشان رسید
بَأْسُنا زور گرفتن ما
تَضَرَعُوا در زاریدندى
وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ لكن سخت گشت دلهاى ایشان،
وَ زَیَنَ لَهُمُ الشَیْطانُ و برآراست ایشان را دیو، و بایشان نیكو نمود
ما كانُوا یَعْمَلُونَ آنچه میكردند.(43)

فَلَمَا نَسُوا چون بگذاشتند
ما ذُكِرُوا بِهِ آنچه ایشان را پند دادند بدان،
فَتَحْنا عَلَیْهِمْ باز گشادیم بر ایشان
أَبْوابَ كُلِ شَیْ ءٍ درهاى همه چیز از كامهاى ایشان
حَتَى إِذا فَرِحُوا تا آن گه كه شاد بیستادند
بِما أُوتُوا بآنچه ایشان را دادند
أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فرا گرفتیم ایشان را ناگاه
فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ و ایشان از راحت نومیدان.(44)

فَقُطِعَ بریده شد
دابِرُ الْقَوْمِ الَذِینَ ظَلَمُوا دنبال ایشان و بیخ آن گروهى كه بر خویشتن ستم كردند
 وَ الْحَمْدُ لِلَهِ رَبِ الْعالَمِینَ كه این كار را پس آوردى نیست.(45)

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ گوى چه بینید
إِنْ أَخَذَ اللَهُ اگر بستاند اللَه
سَمْعَكُمْ وَ أَبْصارَكُمْ شنوایى شما و بینایى شما
وَ خَتَمَ عَلى  قُلُوبِكُمْ و مهر نهد بر دلهاى شما تا از دانش و آگاهى تهى ماند
مَنْ إِلهٌ غَیْرُ اللَهِ آن كیست آن خداى جز از اللَه
یَأْتِیكُمْ بِهِ كه شما را آن شنوایى و بینایى و دانایى باز آرد؟
انْظُرْ در نگر
كَیْفَ نُصَرِفُ الْآیاتِ چون میگردانیم سخنان ایشان را
ثُمَ هُمْ یَصْدِفُونَ آن گه پس ایشان باز بر مىگردند از نیوشیدن و پذیرفتن. (46)

قُلْ أَ رَأَیْتَكُمْ
گوى چه بینید
إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَهِ اگر بشما آید عذاب خداى
بَغْتَةً ناگاه در نهان
أَوْ جَهْرَةً یا آشكارا
هَلْ یُهْلَكُ إِلَا الْقَوْمُ الظَالِمُونَ هلاك كنند مگر گروه ستمكاران بر خویشتن.(47)

وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ و نفرستادیم فرستادگان را
إِلَا مُبَشِرِینَ مگر شادمانه كنندگان بوعد
وَ مُنْذِرِینَ و بیم نمایندگان بوعید
فَمَنْ آمَنَ هر كه بگروید
وَ أَصْلَحَ و كردار خود را نیك كرد
فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ نه بیم است بر ایشان فردا و نه اندوه.(48)

وَ الَذِینَ كَذَبُوا بِآیاتِنا و ایشان كه دروغ شمردند سخنان ما
یَمَسُهُمُ الْعَذابُ بایشان رسد عذاب،
بِما كانُوا یَفْسُقُونَ بآنچه از فرمانبردارى بیرون شدند.(49)
 
قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ بگو نمى گویم شما را
عِنْدِی خَزائِنُ اللَهِ كه بنزدیك من است خزینه هاى خداى
وَ لا أَعْلَمُ الْغَیْبَ و من غیب ندانم
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِی مَلَكٌ و شما را نمیگویم كه من فریشته ام
إِنْ أَتَبِعُ پى نمى برم إِلَا
ما یُوحى  إِلَیَ مگر بآن پیغام كه بمن فرستند
قُلْ هَلْ یَسْتَوِی گوى كه یكسان بود هرگز
الْأَعْمى  وَ الْبَصِیرُ نابینا و بینا؟
أَ فَلا تَتَفَكَرُونَ در نیندیشید ؟! (50)


النوبة الثانیة
قوله تعالى قُلْ أَ رَأَیْتَكُمْ
كاف زیادتست و تاكید را در افزودند، و صلب سخن ا رأیتم است یعنى :هل رأیتم، و این كلمه بجاى اخبرونى نهاده اند .میگوید : یا محمّد مشركان را گوى : اخبرونى ان اتاكم عذاب اللَه، یعنى الموت . مرا خبر كنید اگر مرگ بشما آید، أَوْ أَتَتْكُمُ السَاعَةُ یا قیامت آید بشما .السّاعة اسم للوقت الّذى یصعق فیه العباد، و اسم للوقت الّذى یبعث فیه العباد، و المعنى اتتكم السّاعة الّتى وعدتم فیها بالبعث و الفناء، لان قبل البعث یموت الخلق كله .

آن گه گفت : أَ غَیْرَ اللَهِ تَدْعُونَ یعنى أ تدعون هذه الاصنام و الاحجار الّتى عبدتموها من دون اللَه . إِنْ كُنْتُمْ صادِقِینَ ان مع اللَه آلهة اخرى اخبرونى من تدعون عند نزول البلاء بكم؟

معنى آیت آنست كه اگر بلائى بشما رسد كرا خواهید خواند تا كشف آن بلا كند؟ اللَه را خواهید خواند یا این بتان را كه مى پرستید؟ آن گه استدراك كرد، گفت : بَلْ إِیَاهُ تَدْعُونَ نخوانید آن بتان را، كه دانید كه ایشان را قدرت نیست، ... ایشان نفع و ضرّ نیست، بلكه اللَه را خوانید .

فَیَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ
... در مشیت خویش بست، گفت : إِنْ شاءَ اگر خواهد كشف بلا كند، و اجابت دعا كند، وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ اى تتركون ما تشركون به من الاصنام فلا تدعونه.

... و امت بمعنى زمان در قرآن بیش ازین دو جایگه نیست، و مرد امام ربانى را امت گویند، چنان كه در قرآن است : إِنَ إِبْراهِیمَ كانَ أُمَةً، از بهر آنكه پیشرو جماعت باشد، و سبب اجتماع ایشان شود، و نیز گفته اند : از آنكه خلال خیر در وى مجتمع بود، چنان كه در جماعتى مجتمع بود، و از اینجاست كه عرب گویند :فلان امة وحده، اى هو یقوم مقام امة ... و دین را امت گویند كه جماعتى و خلقى بآن مجتمع شوند، چنان كه گفت : إِنَا وَجَدْنا آباءَنا عَلى  أُمَةٍ اى على دین، و قال : وَ ما كانَ النَاسُ یعنى اهل سفینة نوح و على عهد آدم إِلَا أُمَةً واحِدَةً یعنى ملة الاسلام وحدها .

و قال فى سورة النحل : وَ لَوْ شاءَ اللَهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَةً واحِدَةً یعنى ملّة الاسلام وحدها، و در قرآن امت بیاید كه مسلمانان امّت محمّد خواهد على الخصوص، چنان كه جَعَلْناكُمْ أُمَةً وَسَطاً و جاى بیاید كه كافران امت محمّد گفت : كُنْتُمْ خَیْرَ أُمَةٍ، و گفت خواهد على الخصوص، چنان كه گفت :كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فِی أُمَةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ . جاى دیگر بیاید كه جماعت علماء خواهد على الخصوص، چنان كه گفت : وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ . جاى دیگر بیاید كه همه خلق خواهد، آدمى و غیر آدمى، چنان كه گفت : وَ ما مِنْ دَابَةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ یَطِیرُ بِجَناحَیْهِ إِلَا أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ یعنى خلق مثلكم .

باقى هر چه در قرآن امت است، بمعنى جماعت است، از آن گروه گروه مردم كه در سلف گذشتند یا وقتى حاضراند، یا تا بقیامت خواهند بود، چنان كه گفت : وَ لِكُلِ أُمَةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً، أَنْ تَكُونَ أُمَةٌ هِیَ أَرْبى  مِنْ أُمَةٍ، وَ مِمَنْ خَلَقْنا أُمَةٌ، و مِنْهُمْ أُمَةٌ مُقْتَصِدَةٌ، وَ مِنْ ذُرِیَتِنا أُمَةً مُسْلِمَةً لَكَ، تِلْكَ أُمَةٌ قَدْ خَلَتْ. وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى  أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ اى رسل، فكفروا به،
فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَرَاءِ

بأساء درویشى و بى كامى است، و ضراء بیمارى و درد .
زجاج گفت : بأساء زیان است كه بر مال آید، و ضراء رنج است كه بتن رسد .

لَعَلَهُمْ یَتَضَرَعُونَ
فیؤمنون و یخضعون .رب العزّة جل جلاله درین آیت مصطفى را صلى اللَه علیه و سلم خبر داد كه پیش از تو رسولان را فرستادیم بگروه گروه از امم، و ایشان را بقحط و شدّت و بیمارى و محنت فرو گرفتیم تا مگر در زارند و توبه كنند، كه دلها بوقت شدت و محنت نرم شود، و خضوع و خشوع آرد .

میگوید: ایشان زارى نكردند، و از آن كفر خویش باز نگشتند. فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَعُوا یعنى فهلا اذ جاءهم عذابنا تضرعوا الى اللَه و تابوا، فیكشف ما نزل بهم من البلاء، وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ فأقاموا على كفرهم، وَ زَیَنَ لَهُمُ الشَیْطانُ ما كانُوا یَعْمَلُونَ من الكفر و المعاصى فأصروا علیها.

و گفته اند كه : قسوت دل از ترك ذكر خیزد، كسى كه ذكر خداى نكند، و پیوسته بباطل گفتن و محال شنیدن مشغول بود دل وى سخت شود  ... این قسوت دل هر چند دردى صعب است، و دین را آفتى بزرگ، اما مداوات آن سهل است .

... حَتَى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا فرح درین موضع آنست كه در نعمت بنازد، و لا تَفْرَحْ إِنَ اللَهَ لا یُحِبُ الْفَرِحِینَ ... جاى دیگر میگوید : چون ایشان را در آن نعمت بطر گرفت و شكر نكردند، بگرفتم ایشان را ناگاه، تا نومید و پشیمان و پر حسرت بماندند .

... دابر هر چیز آخر آن بود، و قطع آن آن بود كه از آن چیز هیچیز نماند ...

وَ الْحَمْدُ لِلَهِ رَبِ الْعالَمِینَ. این حمد درین موضع بر آن جاى نهاده است كه جاى دیگر گفت : وَ لا یَخافُ عُقْباها، أَلا بُعْداً لِعادٍ، وَ قِیلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَالِمِینَ، وَ قِیلَ الْحَمْدُ لِلَهِ رَبِ الْعالَمِینَ .این سخن كسى باشد كه كارى كند و آن را از خود بپسندد و پشیمان نشود، و او را از آن كار باز آوردنیش نباشد.

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَهُ سَمْعَكُمْ وَ أَبْصارَكُمْ اى اصمّكم و اعماكم فلا تسمعوا شیئا و لم تبصروا، وَ خَتَمَ عَلى  قُلُوبِكُمْ یعنى طبع علیها فلم تعقلوا شیئا، مَنْ إِلهٌ غَیْرُ اللَهِ یَأْتِیكُمْ بِهِ اى هل احد یردّه الیكم دون اللَه؟

میگوید : اگر اللَه این شنوایى و بینایى و دانایى از شما واستاند، و آن اعضا باطل گرداند، آن كیست كه تواند كه بشما باز دهد جز از اللَه .

یَأْتِیكُمْ بِهِ این ها با معنى فعل شود، یعنى یاتیكم بذلك الّذى اخذه منكم. و روا باشد كه با سمع شود، و دخل ما بعدها فى معناه، كما قال تعالى : وَ اللَهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُ أَنْ یُرْضُوهُ، و قال تعالى : تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُوا إِلَیْها.

و گفته اند كه : فرا پیش داشتن سمع بر بصر دلیل است كه سمع بر بصر فضل دارد، هم چنان كه آنجا گفت : وَ لَوْ شاءَ اللَهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ .

نظیرش آنست كه اللَه گفت : مَنْ كانَ عَدُوًا لِلَهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ نام خویش جل جلاله فرا پیش داشت، كه بر همه نامها فضل دارد و شرف، و وجه این سخن آنست كه هر كرا سمع بود اگر چه بصر ظاهر ندارد، وى را انس دل بر جاى بود، كه بسخن مردم و نعمتهاى خوش انس گیرد، باز چون سمع نبود اگر چه بصر ظاهر دارد، وى را انس دل نبود، و دانایى و دریافت وى ناقص بود

... و ازینجاست كه رب العزة جل جلاله بنا یافت سمع نفى عقل كرد، گفت أَ فَأَنْتَ تَهْدِی الْعُمْیَ وَالصُمَ وَ لَوْ كانُوا لا یَعْقِلُونَ و این دلیلى روشن است بر فضل سمع بر بصر، و كافران را كه ذم كرد بنا یافت دانایى دل كرد در سمع بسته است، نه بنا یافت بینایى ظاهر، و ذلك فى قوله  .

... تعالى دعوت در سمع بست كه دانایى دل با آن است، گفت : إِنَما یَسْتَجِیبُ الَذِینَ یَسْمَعُونَ، وَ لَوْ ان اهل النار صم بكم لا یسمعون، لان السماع انس، و اللَه لا یحب ان یأنس اهل النار انظر یا محمد كیف نصرف الآیات نفصلها من جهة بعد جهة، ...

قُلْ أَ رَأَیْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً لیلا او نهارا، و قیل : بغتة فجاءة، او جهرة معلنة تنظرون الیه حین ینزل، هَلْ یُهْلَكُ إِلَا الْقَوْمُ الظَالِمُونَ الذین جعلوا للَه شركاء . فان قیل لم قوبل بالبغتة الجهرة، و انما تقضى الجهرة الخفیة؟ الجواب ان البغتة مضمنه معنى الخفیة، لأن یأتیهم من حیث لا یشعرون، فیخفى سببه، فحمل على المعنى .هَلْ یُهْلَكُ هل حرف اما درین موضع نه حقیقت استفهام است، ،استفهام است، و معنى استفهام طلب افهام است اگر چه بر مخرج استفهام آورده، این هم چنان است كه گویند : قد علمت هل زید فى الدار؟ و در لغت عرب این معنى فراوان آید.
 
و بدانكه معانى هل در قرآن مختلف است، و وجوه آن فراوان :
یكى بمعنى دلیل و حجت است، كقوله :هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ .
یكى بمعنى تهدید و سیاست، كقوله :هَلْ مِنْ مَحِیصٍ .
یكى بمعنى عیب و منقصت، كقوله : إِنْ یَتَبِعُونَ إِلَا الظَنَ .
یكى بمعنى تعبیر و ملامت، كقوله هَلْ آمَنُكُمْ عَلَیْهِ .
یكى بمعنى شك و شبهت، كقوله :هَلْ لَنا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَیْ ءٍ .
یكى بمعنى سؤال و طلب، كقوله :هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُكَ .
یكى بمعنى عذاب و عقوبت، كقوله :هَلِ امْتَلَأْتِ .
یكى بمعنى ندامت و حسرت، كقوله :هَلْ إِلى  مَرَدٍ مِنْ سَبِیلٍ .
یكى بمعنى بر و ملاطفت، كقوله :هَلْ لَكَ إِلى  أَنْ تَزَكَى .

و بسیار آید در قرآن بمعنى قد، چنان كه :هَلْ أَتى  عَلَى الْإِنْسانِ، هَلْ أَتاكَ حَدِیثُ الْغاشِیَةِ، وَ هَلْ أَتاكَ حَدِیثُ مُوسى ، ...
و در قرآن هل بمعنى یَنْظُرُونَ إِلَا أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِكَةُ، هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَا السَاعَةَ، هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَهُ، هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَا تَأْوِیلَهُ، فَهَلْ عَلَى الرُسُلِ إِلَا الْبَلاغُ الْمُبِینُ...

وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ إِلَا مُبَشِرِینَ وَ مُنْذِرِینَ پیغامبران را كه فرستادیم، بشارت و نذارت را فرستادیم .دوستان را بشارت مى دهند ببهشت، و بیگانگان را بیم میدهند بدوزخ، و بر پیغامبران بیش از تبلیغ رسالت برین وجه نیست، اما انزال  آیت و توفیق هدایت جز خاصّیّت الهیت ما نیست، و كس را با ما در آن مشاركت و معاونت نیست .

فَمَنْ آمَنَ اى صدق، وَ أَصْلَحَ العمل، فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ خوف القنوط، وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ حزن القطیعة.
وَ الَذِینَ كَذَبُوا بِآیاتِنا یعنى بمحمد و القرآن، یَمَسُهُمُ الْعَذابُ یصیبهم، ...
بِما كانُوا یَفْسُقُونَ اى یكفرون ...
چون رسول خدا (ص ) ایشان را بیم داد و بترسانید از عذاب خداى، ایشان وى را دوغ زن گرفتند، آن گه بر سبیل استهزا عذاب خواستند، گفتند : تا كى گویى كه عذاب مى آید؟ یكى بیار ازین عذاب خداى خویش اگر راست مى گویى؟ رب العالمین بجواب ایشان این آیت فرستاد :
قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِی خَزائِنُ اللَهِ یعنى مفاتیح اللَه بنزول العذاب، و لا أَعْلَمُ الْغَیْبَ یعنى غیب نزول العذاب، حتّى ینزل بكم .

و گفته اند : این جواب ایشان است كه لَوْ لا أُنْزِلَ إِلَیْهِ مَلَكٌ فَیَكُونَ مَعَهُ نَذِیراً أَوْ یُلْقى گفتند  إِلَیْهِ كَنْزٌ أَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَةٌ یَأْكُلُ مِنْها .

رب العالمین گفت : یا محمّد ایشان را جواب ده كه : من نگویم كه خزینهاى خداى كه از آن روزى دهد و عطا بخشد، بنزدیك من است، و غیب ندانم تا شما را گویم كه عاقبت كار شما بچه مى باز آید از سعادت و شقاوت؟ یا شما را چه پیش خواهد آمد از نیك و بد؟ و نمیگویم كه من فریشته اى ام كه از كار الهى آن دانم كه بشر نداند . من بشرى همچون شماام .شما را نگویم مگر آنچه بمن گویند، و بمن فرو فرستند از نامه و پیغام .هر چه گویم از قصه پیشینیان و اخبار آیندگان، بوحى پاك گویم و از كتاب حق .

قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الْأَعْمى  بالهدى وَ الْبَصِیرُ بالهدى یعنى المؤمن و الكافر و الضّالّ و المهتدى .
أَ فَلا تَتَفَكَرُونَ فتعلموا انّهما لا یستویان؟!

« از تفسیر كشف الأسرار و عُدة الأبرار.میبدی»


   ادامه دارد ...   
 
لینک عضویت در کانال تلگرام ما : https://telegram.me/zaresari

گل

علی (ع)



مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)

... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (025)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (030)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (035)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (040)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (085)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (090)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (095)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (105)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (115)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (120)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (125)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (135)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (140)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (145)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء

تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (155)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (160)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (165)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (175)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (180)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (185)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (190)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده

تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 05 (200)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 15 (210)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 29 (224)


           **********
سوره انعام

تفسیر سوره انعام 01 (225)
تفسیر سوره انعام 02 (226)
تفسیر سوره انعام 03 (227)
تفسیر سوره انعام 04 (228)
تفسیر سوره انعام 05 (229)
تفسیر سوره انعام 06 (230)
تفسیر سوره انعام 07 (231)
تفسیر سوره انعام 08 (232)
تفسیر سوره انعام 09 (233)
تفسیر سوره انعام 10 (234)
تفسیر سوره انعام 11 (235)




مطالب اخیر وبلاگ :

تفسیر سوره انعام 09 (233)
اعتماد بدولت آمریکا عین حماقتست
تفسیر سوره انعام 08 (232)
تفسیر سوره انعام 07 (231)
خدا زده را که تواند دوا کند جز او ؟!
بانو زینب کبری (س)
ولی ، خداست !
تفسیر سوره انعام 06 (230)
تفسیر سوره انعام 05 (229)
تفسیر سوره انعام 04 (228)
تفسیر سوره انعام 03 (227)
کار و عقل و مولا علی (ع)
حکایت روباه و الاغ و شیر
تفسیر سوره انعام 02 (226)
تفسیر سوره انعام 01 (225)
توبه و سبکباری
عاقبت ظلم
دشمن واقعی ملت ایران بانکها هستند
تفسیر سوره مائده 29 (224)
تفسیر سوره مائده 28 (223)
درمان سوزش و داغی کف پا
تفسیر سوره مائده 27 (222)
جراحی قلب با لیمو و سیر
تفسیر سوره مائده 26 (221)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 24 (219)
تفسیر سوره مائده 23 (218)
تفسیر سوره مائده 22 (217)
تفسیر سوره مائده 21 (216)
امام زمان(عج) مردم را از مال و نعمت بی نیاز میکند
بحرالمعارف همدانی جلد دو ( 38 )
احترام امیران و امام علی (ع)
بی حیاء کیست ؟!
مباحث قرآنی رمضان (09)
سفرنامه های بی نام ... ! (01)
بهترین در نظر حضرت فاطمه (س)
دریای کرم
آیات آخر سوره حشر
آدمیزاده رنجور
مکافات عمل (جزا به همان تهدید)
مکافات عمل (خیانت به نامحرم)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
همان به که کار خود باو واگذاریم
تفسیر سوره مائده 19 (214)
آداب جاهلی از نظر امیرالمومنین(ع)
آزمون سخت آخرالزمان؛ خواری مومن
سلام بر عیسی مسیح (ع)
عقل محبوبترین مخلوق خداوند
درون پیمایی (02)
درون پیمایی (01)





توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.