النوبة الاولى
قوله تعالى :
هلاکت سرکشان
أَ لَمْ یَرَوْا نمى بینند
كَمْ أَهْلَكْنا كه چند هلاك كردیم و تباه
مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ پیش از ایشان از گروه گروه
مَكَنَاهُمْ فِی الْأَرْضِ كه ایشان را در زمین جاى دادیم و توان،
ما لَمْ نُمَكِنْ لَكُمْ آنچه شما را ندادیم
وَ أَرْسَلْنَا السَماءَ عَلَیْهِمْ و فرو گشادیم بر ایشان باران
مِدْراراً هموار بهنگام،
وَ جَعَلْنَا الْأَنْهارَ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهِمْ و جویها روان كردیم زیر ایشان،
فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ هلاك كردیم ایشان را بگناهان ایشان
وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ و در گرفتیم از پس ایشان
قَرْناً آخَرِینَ گروهى دیگران.(6)

وَ لَوْ نَزَلْنا عَلَیْكَ و اگر فرو فرستادیمى بر تو
كِتاباً فِی قِرْطاسٍ نامه اى در كاغذى
فَلَمَسُوهُ بِأَیْدِیهِمْ و ایشان مى پاسیدندى بدستهاى خویش،
لَقالَ الَذِینَ كَفَرُوا كافران گفتندى :
إِنْ هذا إِلَا سِحْرٌ مُبِینٌ نیست این مگر جادویى آشكارا.(7)

وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ مَلَكٌ و گفتند كه چرا فرو نفرستادند برو فریشته،
وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً و اگر فرو فرستادیمى فریشته
اى لَقُضِیَ الْأَمْرُ كار برگزاردندى
ثُمَ لا یُنْظَرُونَ و ایشان را درنگ ندادندى.(8) 

وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً و اگر آن فرو فرستاده فریشته اى كردیمى بصورتى،
لَجَعَلْناهُ رَجُلًا آن فریشته صورت مردى كردیمى
وَ لَلَبَسْنا عَلَیْهِمْ و كار بر ایشان پوشیده داشتیمى آن گه ما
ما یَلْبِسُونَ آنچه هم اكنون برایشان پوشیده است.(9)

وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ و افسوس كردند با فرستادگان پیش از تو،
فَحاقَ تا فرا سرنشست
بِالَذِینَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ایشان را كه افسوس كردند از ایشان
ما كانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ آن روز و آن كار و آن چیز كه افسوس میكردند بآن(10)

قُلْ بگوى
سِیرُوا فِی الْأَرْضِ بروید در زمین
ثُمَ انْظُرُوا پس درنگرید،
كَیْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِبِینَ كه سرانجام دروغ زن گیران چون بود.(11)

قُلْ بگوى
لِمَنْ ما فِی السَماواتِ وَ الْأَرْضِ كراست هر چه در آسمانها و در زمینهاست؟
قُلْ لِلَهِ هم تو گوى كه خداى را است،
كَتَبَ عَلى  نَفْسِهِ الرَحْمَةَ بنوشت بر خویشتن بخشودن
لَیَجْمَعَنَكُمْ بهم مى آرد شما را و بهم خواهد آورد شما را
إِلى  یَوْمِ الْقِیامَةِ تا روز رستاخیز،
لا رَیْبَ فِیهِ گمان نیست در آن،
الَذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ ایشان كه خویشتن را زیانكار كردند
فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ  ایشان آنند كه بنگرویده اند.(12)

وَ لَهُ ما سَكَنَ فِی اللَیْلِ وَ النَهارِ و او راست هر هستى كه مى آرام گیرد در شب و روز،
وَ هُوَ السَمِیعُ الْعَلِیمُ  و اوست شنوا و دانا (13)


النوبة الثانیة
قوله تعالى :أَ لَمْ یَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ
این رؤیت علم و اخبار است، كافران مكه را میگوید : نمى دانند و خبر نكرده اند ایشان را كه ما پیش از ایشان از عهد آدم تا به نوح، و پس از نوح از عاد و ثمود و امثال ایشان از آن جهانیان و جهان داران چند هلاك كردیم، پس از آنكه ایشان را دسترس دادیم، و در زمین ممكّن گردانیدیم، با خواسته فراوان و تن ها آبادان، و زندگانى دراز، و بطش تمام، و تمكین در بلاد و اقطار.

قرن نامى است گروهى را كه در یك عصر باشند بهم مقترن، پیوسته یكدیگر، و در میان ایشان پیغامبرى بود، یا خلیفه اى كه بجاى پیغامبر بود، یا طبقه اى از اهل علم كه مرجع دین در آن با ایشان بود، تا این طبقه و آن گروه بر جاى باشند پیوسته آن را قرن گویند، اگر روزگارشان دراز بود یا اندك هر دو یكسان بود، ... و روا باشد كه روزگارى بر شمرده آن را نامزد كنند، پس اختلافست میان علما در كمیت آن .قومى گفتند :هشتاد سال .قومى گفتند :هفتاد .قومى گفتند :شصت .قومى گفتند :چهل، و اصحاب حدیث بیشترین بر آنند كه صد سال بود ...

مَكَنَاهُمْ فِی الْأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِنْ لَكُمْ حقیقت تمكین راست داشتن آلت و عدت و قوت است .اگر كسى قدرت كتابت دارد، و آلت و ساز آن ندارد، متمكن نبود، چون ساز و آلت راست شد تمكن حاصل شد، و تعذر برخاست، پس قدرت ضد عجز است، و تمكن منافى تعذر ...
وَ أَرْسَلْنَا السَماءَ عَلَیْهِمْ سماء اینجا باران است .از بهر آن این نام بر باران نهادند كه از زبر مى آید .
مِدْراراً یعنى متتابعا، من الدرور، و هو كثرته، من در یدر .مدرار نه آنست كه شب و روز پیوسته ریزان بود، بلكه بوقت حاجت از پس یكدیگر چنان كه لائق بود، و سبب نعمت باشد، ریزان بود .و مدرار اسمى است از اسماء مبالغت، ...

فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ یعنى فعذبناهم بتكذیبهم رسلهم، و یقال :اهلكناهم بذنوبهم لانهم لم یحذروا الذنوب المورّطة و العیوب المسخّطة، حتى اخذوا، فلم یجدوا خلاصا و لا مناصا و لا معاذا و لا ملاذا...
وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِینَ اى خلقنا من بعد هلاكهم قوما اخرین، فسكنوا دیارهم خیرا منهم، و بعث الیهم الرسل .

این آنست كه قبطیان را بآب بكشت با فرعون، و كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِینَ .بنى اسرائیل را بجاى ایشان نشاند، گفت فَما بَكَتْ عَلَیْهِمُ ، و قوم نوح را بطوفان هلاك كرد، و گروهى دیگر را ساكنان زمین كرد، آنست كه گفت السَماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِینَ إِنَ فِی ذلِكَ لَآیاتٍ وَ إِنْ كُنَا لَمُبْتَلِینَ .ثُمَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِینَ .قومى دیگر را بصیحه جبرئیل هلاك كرد، و دیگران را بجاى ایشان نشاند، چنان كه گفت فَأَخَذَتْهُمُ الصَیْحَةُ بِالْحَقِ فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَالِمِینَ .

ثُمَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِینَ. رب العالمین كفار مكه را میگوید كه :آن بطش و بأس و قوت و ملكت و نعمت كه آن جهانداران را دادیم شما را ندادیم، و آن تمكین كه ایشان را كردیم شما را نكردیم، با این همه چون پیغامبران را دروغ زن داشتند، و سر كشیدند، و نافرمانى كردند، ایشان را بآن گناه كه كردند فرا گرفتیم، و كشتیم، و دیگران را بجاى ایشان نشاندیم، یعنى كه از شما نیز هر كس كه راه ایشان گیرد، روز ایشان بیند .

این آیت حجت است بر منكران بعث، از آن روى كه رب العالمین چون قادر است كه قومى را هلاك كرد، و گروهى دیگر را آفرید، و بجاى ایشان نشاند، قادر است كه این عالم را نیست گرداند و دیگر عالمى آفریند، و قادر است كه هلاك كند، و باز دیگر باره باز آفریند.

وَ لَوْ نَزَلْنا عَلَیْكَ كِتاباً فِی قِرْطاسٍ
مقاتل و كلبى گفتند :این آیت در شأن النضر بن الحارث و عبد اللَه بن ابى امیه ... آمد، كه گفتند : ما ایمان نیاریم اى محمد تا آن گه كه كتابى آرى از آسمان كه آن را معاینه بینیم، و با وى چهار فریشته كه گواهى دهند كه آن كتاب از نزدیك خداست، و تو رسول خدایى .
رب العالمین گفت : وَ لَوْ نَزَلْنا عَلَیْكَ كِتاباً فِی قِرْطاسٍ اى فى صحیفة مكتوبا من عندى، فنزل من السماء عیانا و مسوّه بایدیهم، لَقالَ الَذِینَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَا سِحْرٌ مُبِینٌ. خبر داد رب العزة كه اگر هم چنان كه خواسته اند فرو فرستیم، ایشان گویند : هذا سحر این سحرى آشكار است و هم نپذیرند، هم چنان كه انشقاق قمر در خواستند، آن گه گفتند ...

وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ مَلَكٌ هم ایشان گفتند كه چرا از آسمان فریشته فرو نیاید كه ما صورت وى به بینیم، و گواهى دهد برسالت وى؟ رب العالمین گفت :وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً یعنى فى صورته لَقُضِیَ الْأَمْرُ اى لماتوا جمیعا حین رأوا الملك. اگر فریشته اى فرو آمدى و ایشان بدیدندى، همه بمردندى، و ایشان را زمان ندادندى، كه آدمى فریشته را روز مرگ بیند .

قتاده گفت : لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً ثم لم یؤمنوا لَقُضِیَ الْأَمْرُ اى لا هلكوا بعذاب الاستیصال، و لم یناظروا كسنة من قبلهم ممن طلبوا الآیات فلم یؤمنوا . میگوید اگر فریشته اى فرو آید و ایشان ایمان نیارند، ایشان را هلاك كنیم، و عذاب فرستیم، بى آنكه ایشان را مهلت دهیم یا با توبه گذاریم، هم چنان كه واپیشینیان كردیم، آن گه كه آیات درخواستند، و آن گه ایمان نیاوردند.

وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً یعنى و لو جعلنا المنزل ملكا لجعلناه صورة الملك رجلا لانهم لا یستطیعون ان یروا الملك فى صورته، لان اعین الخلق تحار عن رؤیة الملائكة، و لذلك كان جبرئیل (ع ) یأتى النبى (ص ) فى صورة دحیة الكلبى، و كذلك تسور محراب داود فى صورة رجلین یختصمان الیه، و رآهم ابراهیم على صورة الضیفان .

وَ لَلَبَسْنا عَلَیْهِمْ ما یَلْبِسُونَ اى و لخلطنا علیهم ما یخلطون على انفسهم حتى یشكوا فلا یدروا ملك هو ام آدمى؟ معنى این دو آیت آنست كه اگر ما فریشته در صورت خویش فرستادیمى، ایشان طاقت دیدار وى نداشتندى و بمردندى، و اگر فریشته را در صورت مردى فرستادیمى این لبس و شبهت كه بر ایشان است اكنون، همان بر جاى بودى، و پس كار آن بریشان پوشیده و آمیخته مى داشتیمى، ایشان را همان بودى كه اكنون، كه مردى مى بینید در صورت خویش، یقال : لبست الامر على القوم البسهم، اذا شبهته علیهم و اشكلته علیهم، و كانوا هم یلبسون على ضعفتهم فى امر النبى (ص ) فیقولون : انما هذا بشر مثلكم، فقال تعالى : وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً فرأوا الملك رجلا لكان یلحقهم فیه من اللبس مثل ما لحق ضعفتهم منه.

پس مصطفى (ص ) را تسلى داد، و كافران را تحذیر كرد، گفت: وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ درین آیت استهزا و سخریت در یك معنى نهاد، گفت : یا محمد امتهاى گذشته برسولان ما همان استهزا كردند كه اهل مكه با تو كردند، فَحاقَ اى نزل و حلّ، و قیل احاط و اشتمل، اى احاط بهم عقوبة ذلك، بِالَذِینَ سَخِرُوا مِنْهُمْ اى احاط بهم العذاب ما كانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ بالرسل و الكتاب، و یقال یستهزءون بأن العذاب غیر نازل بهم، و قیل معناه :حاق بهم عاقبة استهزائهم. آن گه گفت :
یا محمد قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ این مستهزیان را گوى : سیروا فى الارض، اى سافروا، ثم انظروا فاعتبروا كیف كان عاقبة المكذبین، فسترون آثار وقائع اللَه بهم، كیف اهلكهم و قتلهم بالوان العقوبة و النقم مثل عاد و ثمود.

وَ الَذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَ مَا اللَهُ یُرِیدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ كفار مكه را درین آیت تحذیر میكند، و پند میدهد كه بترسید و پند پذیرید و عبرت گیرید .باین رفتگان و گذشتگان كه رسولان را دروغ زن گرفتند، و استهزا كردند، بنگرید كه بچه روز رسیدند و چه دیدند !شما نیز اگر همان كنید همان عذاب و همان نقمت بینید !

و بدان كه نظر در قرآن بر چند وجه است :
یكى نظر فكرت، و ذلك فى قوله : وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَمَتْ لِغَدٍ .همانست كه گفت : فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُجُومِ اى تفكر فى النجوم
وجه دوم نظر عبرت است، چنان كه گفت : فَانْظُرْ إِلى  آثارِ رَحْمَتِ اللَهِ، أَ وَ لَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا و قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ ثُمَ انْظُرُوا .
سوم نظر انظار است، چنان كه گفت :هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَهُ، انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ .
چهارم نظر رحمت است، چنان كه گفت : وَ لا یَنْظُرُ إِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ .
پنجم نظر حوالت است چنان كه گفت : وَ لكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ .
ششم نظر رؤیت است، چنان كه گفت : إِلى  رَبِها ناظِرَةٌ.

قُلْ لِمَنْ ما فِی السَماواتِ وَ الْأَرْضِ فان اجابوك و الا قُلْ لِلَهِ
یا محمد ایشان را بگوى : آنچه در هفت آسمان و هفت زمین است آفریده و ساخته، ملك و حق كیست؟ اگر ایشان جواب دهند و الا هم تو جواب ده كه ملك و ملك خداست، كه خداوند همگانست و آفریدگارشان، و غیر ایشانست .
از روى جبروت و عظمت سخن درگرفت آن گه بتلطف باز آمد، و خلق را بر انابت و توبت خواند، گفت :
كَتَبَ عَلى  نَفْسِهِ الرَحْمَةَ بر خود رحمت نبشت، و واجب كرد بر خود كه رحمت كند بر امت محمد (ص.)

و معنى رحمت درین آیت آنست كه بتكذیب و كفر ایشان زود عذاب نكند، و خسف و مسخ و تعجیل عقوبت كه پیشینان را كرد ایشان را نكند، و توبه بر ایشان عرض كند، یا توبه كنند، یا پس تاخیر عقوبت كند تا بقیامت .

اینست كه گفت : لَیَجْمَعَنَكُمْ إِلى  یَوْمِ الْقِیامَةِ . برین وجه سخن اینجا تمام گشت، پس بر سبیل ابتدا گفت : الَذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ، بحكم آنكه در لیجمعنكم همه خلق را فراهم گرفت آشنا و بیگانه، و در الَذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بیگانگان و اشقیا را از ایشان بحكم باز برید، گفت : فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ معنى آنست كه زیان كار آن روز آنست كه مؤمن نیست .

...  (کتب)عَلى نَفْسِهِ الرَحْمَةَ  یَوْمِ الْقِیامَةِ اى و اللَه لیجمعنكم اى لیضمنكم الى هذا الیوم الذى انكرتموه، و لیجمعن بینكم و بینه، رد است بر منكران بعث، میگوید : و اللَه كه شما را با هم آرد با این روز قیامت كه آن را منكر شده اید و جمع كند میان شما و میان وى .و روا باشد كه الى بمعنى فى باشد : لیجمعنكم فى یوم القیامة او لیجمعنكم فى قبوركم الى یوم القیامة.

اخفش گفت : الَذِینَ خَسِرُوا این الذین بدل كاف و میم است كه در لیجمعنكم گفت، و معنى آنست كه : روز قیامت این مشركان كه بر خود زیان كردند، كه قیامت و بعث را منكر گشتند، ایشان را زنده گرداند و با هم آرد.

كتب در قرآن بر چهار وجه آید :
یكى بمعنى فرض و واجب، ... كه سورة البقره گفت :كُتِبَ عَلَیْكُمُ الْقِصاصُ، كُتِبَ عَلَیْكُمُ الصِیامُ، كُتِبَ عَلَیْكُمُ الْقِتالُ اى فرض علیكم ذلك. همانست كه درین موضع گفت :كَتَبَ عَلى  نَفْسِهِ الرَحْمَةَ اى فرض و اوجب، و در سورة النساء گفت :لِمَ كَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ؟ اى فرضت و اوجبت...
وجه دوم کتب بمعنی قضی ؛ همانست كه در سورة الحج گفت :كُتِبَ عَلَیْهِ أَنَهُ مَنْ تَوَلَاهُ، و در آل عمران گفت :لَبَرَزَ الَذِینَ كُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقَتْلُ، و در سورة التوبة گفت :لَنْ یُصِیبَنا إِلَا ما كَتَبَ اللَهُ لَنا اى قضى اللَه لنا.
وجه سوم کتب بمعنی جعل؛ قُلُوبِهِمُ الْإِیمانَ یعنى جعل فى قلوبهم الایمان، و در آل عمران و در سورة المائده گفت : فَاكْتُبْنا مَعَ الشَاهِدِینَ اى فاجعلنا مع الشاهدین، و در سورة الاعراف گفت :فَسَأَكْتُبُها لِلَذِینَ یَتَقُونَ اى اجعلها.
وجه چهارم :بمعنى امر، و ذلك فى قوله :ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَسَةَ الَتِی كَتَبَ اللَهُ لَكُمْ اى امركم اللَه ان تدخلوها .
و جمله این معانى متفرع است بر آن اصل كه رب العالمین در لوح محفوظ نبشت...

وَ لَهُ ما سَكَنَ فِی اللَیْلِ وَ النَهارِ
كلبى گفت : این آیت بدان آمد كه كافران گفتند : یا محمد تو ما را از دین پدران كه برمیگردانى، و با دینى دیگر دعوت مى كنى، از آنست كه ترا خواسته دنیوى نیست، و ترا بمعاش حاجت است، اگر از آنچه مى گویى باز گردى، ما ترا معاش تمام دهیم، و از همه بى نیاز كنیم .رب العالمین بجواب ایشان این آیت فرستاد : وَ لَهُ ما سَكَنَ فِی اللَیْلِ وَ النَهارِ این عبارتست از هر چه آفریده در مكونات و محدثات، یعنى ما اشتمل علیه اللیل و النهار، و قیل ما یمر اللیل و النهار. محمد بن جریر گفت :كل ما طلعت علیه الشمس و غربت فهو من ساكن اللیل و النهار .

و گفته اند :خلائق بر و بحر بعضى آنست كه : یستقر بالنهار و ینتشر باللیل، و بعضى آنست كه :یستقر باللیل و ینتشر بالنهار .و اینجا فراهم گرفت بنظم مختصر، تا همه در تحت آن شود، و در لفظ ایجاز و اختصار بود، ...

« از تفسیر كشف الأسرار و عُدة الأبرار.میبدی»


   ادامه دارد ...   
 
لینک عضویت در کانال تلگرام ما : https://telegram.me/zaresari

گل

علی (ع)



مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)

... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (025)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (030)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (035)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (040)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (085)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (090)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (095)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (105)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (115)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (120)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (125)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (135)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (140)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (145)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء

تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (155)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (160)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (165)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (175)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (180)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (185)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (190)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده

تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 05 (200)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 15 (210)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 26 (221)
تفسیر سوره مائده 27 (222)
تفسیر سوره مائده 28 (223)
تفسیر سوره مائده 29 (224)


           **********
سوره انعام

تفسیر سوره انعام 01 (225)
تفسیر سوره انعام 02 (226)
تفسیر سوره انعام 03 (227)



مطالب اخیر وبلاگ :

کار و عقل و مولا علی (ع)
حکایت روباه و الاغ و شیر
تفسیر سوره انعام 02 (226)
تفسیر سوره انعام 01 (225)
توبه و سبکباری
عاقبت ظلم
دشمن واقعی ملت ایران بانکها هستند
تفسیر سوره مائده 29 (224)
تفسیر سوره مائده 28 (223)
درمان سوزش و داغی کف پا
تفسیر سوره مائده 27 (222)
جراحی قلب با لیمو و سیر
تفسیر سوره مائده 26 (221)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 24 (219)
تفسیر سوره مائده 23 (218)
تفسیر سوره مائده 22 (217)
تفسیر سوره مائده 21 (216)
امام زمان(عج) مردم را از مال و نعمت بی نیاز میکند
بحرالمعارف همدانی جلد دو ( 38 )
احترام امیران و امام علی (ع)
بی حیاء کیست ؟!
مباحث قرآنی رمضان (09)
سفرنامه های بی نام ... ! (01)
بهترین در نظر حضرت فاطمه (س)
دریای کرم
آیات آخر سوره حشر
آدمیزاده رنجور
مکافات عمل (جزا به همان تهدید)
مکافات عمل (خیانت به نامحرم)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
همان به که کار خود باو واگذاریم
تفسیر سوره مائده 19 (214)
آداب جاهلی از نظر امیرالمومنین(ع)
آزمون سخت آخرالزمان؛ خواری مومن
سلام بر عیسی مسیح (ع)
عقل محبوبترین مخلوق خداوند
درون پیمایی (02)
درون پیمایی (01)
رضای خدا و رضای پدر و مادر
امام کیست ؟!
رسیدگی بفقرا در حکومت علوی
دینداری قشری و دین بیکاران
مولا علی و بیت المال
ایمان رزق و لطف (یا رزاق)
خطای دوبینی
خمخانه غم
کوری دولت
فلسفه نان و جان
شیوه برخورد با مردم در حکومت علوی (15)




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.