النوبة الاولى
قوله تعالى : یَوْمَ یَجْمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَیَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُواْ لاَ عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ ﴿109﴾
[یاد كن] روزى را كه خدا پیامبران را گرد مى ‏آورد پس مى‏فرماید چه پاسخى به شما داده شد مى‏گویند ما را هیچ دانشى نیست تویى كه داناى رازهاى نهانى .

قرآن کریم.حجت و تنبیه

یَوْمَ یَجْمَعُ اللَهُ الرُسُلَ آن روز كه با هم آرد خداى فرستادگان خویش را،
فَیَقُولُ و گوید ایشان را :
ما ذا أُجِبْتُمْ شما را چه پاسخ كردند؟
قالُوا جواب دهند و گویند :
لا عِلْمَ لَنا ما را بجواب این دانش نیست.
إِنَكَ أَنْتَ تویى تو عَلَامُ الْغُیُوبِ كه داناى غیبهایى، آگاه از پوشیده ها و گذشته ها و نامده ها.(109)

إِذْ قالَ اللَهُ آن گه كه اللَه گفت :
یا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ اذْكُرْ اى پسر مریم یاد كن و یاد دار
نِعْمَتِی عَلَیْكَ نعمت من و نیكوكارى من بر خویشتن،
وَ عَلى  والِدَتِكَ و بر مادر خویش
إِذْ أَیَدْتُكَ كه نیرو دادم ترا
بِرُوحِ الْقُدُسِ بجان پاك از دهن جبرئیل
تُكَلِمُ النَاسَ سخن میگفتى با مردمان
فِی الْمَهْدِ در گهواره
وَ كَهْلًا و ببزرگى و كهولت
وَ إِذْ عَلَمْتُكَ و یاد كن كه در تو آموختم
الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَوْراةَ وَ الْإِنْجِیلَ دین و دانش و تورات و انجیل،
وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِینِ و یاد كن آنچه میكنى و مى سازى از گل
كَهَیْئَةِ الطَیْرِ برسان مرغ
بِإِذْنِی بدستورى من،
فَتَنْفُخُ فِیها باز دهن خویش مى دمى در آن،
فَتَكُونُ طَیْراً بِإِذْنِی تا مرغى میشود بدستورى من،
وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِی و درست میكنى نابیناى مادرزاد را و مردم پیس را بدستورى من،
وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى  بِإِذْنِی و مردگان را از گور زنده بیرون مى آرى بدستورى من،
وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِی إِسْرائِیلَ عَنْكَ و یاد كن آن گه كه باز داشتم و باز كردم، بنى اسرائیل را از تو،
إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَیِناتِ آن گه كه بایشان آمدى بسخنان درست و معجزه هاى روشن،
فَقالَ الَذِینَ كَفَرُوا مِنْهُمْ كافر شدگان ایشان گفتند :
إِنْ هذا إِلَا سِحْرٌ مُبِینٌ نیست این مگر جادویى آشكارا (110)

وَ إِذْ أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوارِیِینَ و یاد كن آن گه كه پیغام كردم و در دلهاى حواریان دادم :
أَنْ آمِنُوا بِی وَ بِرَسُولِی كه بگروید بمن و بفرستاده من،
قالُوا آمَنَا گفتند كه بگرویدیم
وَ اشْهَدْ بِأَنَنا مُسْلِمُونَ  و گواه باش كه ما گردن نهادگانیم و مسلمانان (111)

إِذْ قالَ الْحَوارِیُونَ یاد كن كه حواریان گفتند :
یا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُكَ تواند خداى تو
أَنْ یُنَزِلَ عَلَیْنا كه فرو فرستد بر ما
مائِدَةً مِنَ السَماءِ خوردنى از آسمان؟
قالَ اتَقُوا اللَهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ  گفت عیسى : از خشم خداى بپرهیزید اگر گرویدگان اید.(112)

قالُوا نُرِیدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها گفتند میخواهیم كه از آن بخوریم،
وَ تَطْمَئِنَ قُلُوبُنا و دلهاى ما آرام افزاید بآن
وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا و به بینیم كه تو راست گفتى با ما كه ازو بما پیغامبرى،
وَ نَكُونَ عَلَیْها مِنَ الشَاهِدِینَ و بر آن گواهان باشیم خداى را و ترا (113)

قالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَهُمَ رَبَنا عیسى گفت خداوند ما !
أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَماءِ فرو فرست بر ما مائده اى از آسمان
تَكُونُ لَنا عِیداً تا ما را آن مائده عید بود
لِأَوَلِنا وَ آخِرِنا ما را كه پیشینیانیم و ایشان را كه پسینیان باشند
وَ آیَةً مِنْكَ و نشانى بود از تو
وَ ارْزُقْنا و روزى ده ما را،
وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَازِقِینَ و تو بهتر روزى دهانى (114)
قالَ اللَهُ خداى گفت :
إِنِی مُنَزِلُها عَلَیْكُمْ من فرو فرستنده آنم بر شما
فَمَنْ یَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ و هر كه كافر شود بعد از آن از شما
فَإِنِی أُعَذِبُهُ من وى را عذاب كنم،
عَذاباً لا أُعَذِبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ بعذابى كه كس را عذاب نكردم از جهانیان بآن عذاب (115)


النوبة الثانیة
قوله تعالى :یَوْمَ یَجْمَعُ اللَهُ الرُسُلَ اى اذكر یوم یجمع اللَه الرسل، و هو یوم القیامة، فیقول اللَه ما ذا اجابكم قومكم حین دعوتموهم الى طاعتى و توحیدى .
این سؤال توبیخ است، یعنى كه از پیغامبران سؤال كند تا امت را بدان توبیخ كند، چنان كه جاى دیگر گفت :وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَیِ ذَنْبٍ قُتِلَتْ انما تسئل لیوبخ قاتلوها.
قالُوا لا عِلْمَ لَنا در معنى این آیت قولها است :
یكى آنست كه روز قیامت پنجاه موقف است، هر موقفى هزار سال، ذلك فى قوله :فِی یَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَةٍ .
در بعضى از آن مواقف این سؤال هیبت رود كه وقت فزع و اظهار سیاست و زفیر دوزخ بود، پیغامبران بزانو درآمده، و عقلها مدهوش گشته، و جانها بچنبر گردن رسیده، چنان كه گفت :إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِینَ .
از بیم فزع و سیاست آن ساعت ایشان را هیچ ، پس آن ساعت در گذرد، و عقلها بجاى خویش باز آید جواب نیاید گویند لا عِلْمَ لَنا ، و پیغامبران بر قوم خویش گواهى دهند، و از تصدیق و تكذیب امت خویش خبر دهند و ذلك فى قوله : وَ یَقُولُ الْأَشْهادُ هؤُلاءِ الَذِینَ كَذَبُوا عَلى رَبِهِمْ ثُمَ إِنَكُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ عِنْدَ رَبِكُمْ تَخْتَصِمُونَ یرید یخاصمهم الرسول، و یقول رسولنا (ص ) هؤلاء قومى و عشیرتى قمت فیهم اربعین سنة لم یسمعوا ...

و اگر كسى گوید :پیغامبران را فزع چون بود؟ و رب العزة میگوید :لا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ، جاى دیگر میگوید :فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ .

جواب آنست كه فزع اكبر دخول جهنم است، و لا خوف علیهم چنانست كه گویند بیمار را :لا خوف علیك و لا بأس علیك مما یدل على النجاة من تلك الحال .و قیل :لا عِلْمَ لَنا یعنى لا علم لنا بباطن امرهم، و بما غاب عنا ممّن ارسلنا الیه، انت اللَه تعلم باطنهم، فلسنا نعلم غیبتهم، أَنْتَ عَلَامُ الْغُیُوبِ.
...
إِذْ قالَ اللَهُ یا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ ... روز قیامت رب العزة با عیسى گوید :اذْكُرْ نِعْمَتِی اى منتى علیك و على والدتك .نعمتهاى خود با یاد وى میدهد .
یكى آنست كه :أَیَدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ .
دیگر آنست كه :تُكَلِمُ النَاسَ فِی الْمَهْدِ وَ كَهْلًا الى قوله وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى  بِإِذْنِی شرح آن در سورة آل عمران رفت.
وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِی إِسْرائِیلَ عَنْكَ یعنى عن قتلك اذ نصبوا الخشبة لیصلبوك. میگوید كه :یاد كن آن گه كه بنى اسرائیل از تو باز كردم، كه ترا بر آسمان بردم، و شبه تو بر دیگرى افكندم، تا بجاى تو دیگرى را كشتند .
إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَیِناتِ یعنى العجائب التی كان یصنعها من امر الاكمه و الأبرص و الموتى و الطائر .فَقالَ الَذِینَ كَفَرُوا مِنْهُمْ یعنى الیهود إِنْ هذا إِلَا سِحْرٌ مُبِینٌ یعنى ما هذا الذى یصنع عیسى بن مریم من العجائب الا سحر مبین .
حمزه و كسایى ساحر مبین خوانند، یقول :ما هذا یعنى عیسى الا ساحر مبین. مفسران گفتند :ان عیسى (ع ) یخطب یوم القیامة على رؤس الخلائق بهؤلاء الكلمات، و یخطب ابلیس على اهل النار بهذه الكلمات : إِنَ اللَهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِ وَ وَعَدْتُكُمْ  الایة .
آنچه بر شمرد درین آیت بیان نعمت است كه خداى تعالى بر عیسى كرد، و اما نواخت كه بر مادر وى كرد آنست كه : اصطفاها و اختارها و طهرها من الاثم، و اختارها على نساء العالمین، و جعلها زوجة محمد (ص)
وَ إِذْ أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوارِیِینَ وحى اینجا بمعنى الهام است، یعنى : ألهمتهم و قذفت فى قلوبهم التصدیق، كقوله تعالى : وَ أَوْحى  رَبُكَ إِلَى النَحْلِ اى الهمها،
و در قرآن وحى است بمعنى كتاب، چنان كه در سورة مریم گفت زكریّا را : فَأَوْحى  إِلَیْهِمْ اى كتب الیهم كتابا ان سبّحوا،
و وحى است بمعنى امر، چنان كه گفت : وَ أَوْحى  فِی كُلِ سَماءٍ أَمْرَها اى امر فى كل سماء امرها، ...
و وحى است بمعنى قول، چنان كه گفت : بِأَنَ رَبَكَ أَوْحى  لَها اى قال لها،
و وحى است بمعنى اعلام در خواب، چنان كه گفت : وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُكَلِمَهُ اللَهُ إِلَا وَحْیاً،
و وحى است آنچه جبرئیل (ع ) فرو مى آورد از آسمان، از نزدیك خداوند جل جلاله بمصطفى (ص)، چنان كه گفت : إِنَا أَوْحَیْنا إِلَیْكَ كَما أَوْحَیْنا إِلى  نُوحٍ، وَ أُوحِیَ إِلَیَ هذَا الْقُرْآنُ و نظائر این در قرآن فراوان است،
... وَ إِذْ أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوارِیِینَ حوارى الرجل خاصته و خلصانه، و منه  یعنى انه الذى استخلصه من النّاس،... و شرح این كلمه در سورة آل عمران رفت .
و یقال :اوحى اللَه الیهم على لسان رسولهم أَنْ آمِنُوا بِی اى صدّقوا بى، بأنى واحد لیس معى شریك، و برسولى عیسى انه نبى و رسول، قالوا :آمنا بما جاء من عند اللَه، و نشهد ان اللَه واحد لا شریك له، و أنك رسوله، و اشْهَدْ یا عیسى بِأَنَنا مُسْلِمُونَ اى مخلصون بالتوحید.
 
إِذْ قالَ الْحَوارِیُونَ یا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ وجه این مسألت حواریان از عیسى (ع )آنست كه ایشان زیادت یقین و تثبیت در ایمان خواسته اند، چنان كه ابراهیم گفت علیه السلام رَبِ أَرِنِی كَیْفَ تُحْیِ الْمَوْتى ،
و روا باشد، كه این مسألت پیش از آن رفت كه از عیسى آیات و عجائب دیدند و شناختند از ابراء اكمه و ابرص و احیاء مردگان.
هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُكَ این از آن جنس است كه گوینده اى گوید كسى را كه : توانى كه مرا پیغامى بجایى برى؟ توانى كه مرا مسألت جواب دهى؟ این كس كه این میگوید داند كه او زبان و پاى دارد .این استطاعت نامى است ایجاب را پیغام .معنى آنست كه مرا این ارزانى دارى؟ واجب دارى؟ حواریان از آن خداى شناس تر بودند كه خدایى را از چیزى عاجز داشتندى، ... از آنكه در قراءت اول، كه پارسى آنست كه :از خدا طوع و طاعت توانى خواست، بر تأویل اجابت توانى خواست، این طاعت اینجا بمعنى اجابت است ... اللهم احفظنى بالاسلام قائما، و احفظنى بالاسلام قاعدا، و احفظنى بالاسلام راقدا، و لا تطع فىّ عدوا حاسدا خوانند كه دعا در لفظ فرمان بود.

أَنْ یُنَزِلَ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَماءِ
مائده نامى است طعام را اگر خوان بود و گرنه، و خوان نامى است پیرایه طعام را اگر بدان طعام بود یا نه .یقال :ما دنى یمیدنى، اى اعطانى، و هى فاعلة بمعنى مفعولة .
قال : اتَقُوا اللَهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ یعنى اتقوا اللَه و لا تقترحوا الآیات، و لا تسئلوا شیئا لم تسئله الامم قبلكم، و لا تقدموا بین یدى اللَه و رسوله. انزلت المائدة من السماء علیها خبز و لحم، و أمروا ان لا یخونوا، و لا یدّخروا، و لا یرفعوا، فخانوا، و ادخروا، و رفعوا، فمسخوا خنازیر چون عیسى گفت :از خشم خدا بپرهیزید، و بر او تحكم مكنید، و اقتراح آیات مكنید، ایشان گفتند :نُرِیدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها، ما میخواهیم كه از آن مائده بخوریم، و ما را بصدق تو یقین افزاید .این تَطْمَئِنَ معنى آنست كه :لتزداد طمأنینة. نَعْلَمَ این علم بمعنى رؤیت است و لِیَطْمَئِنَ قَلْبِی :هم چنان كه ابراهیم گفت یعنى كه ما به بینیم صدق تو بآنچه گفتى كه من رسول خداام، وَ نَكُونَ عَلَیْها مِنَ الشَاهِدِینَ للَه بالوحدانیة، و ذلك بالنبوة، و قیل : وَ نَكُونَ عَلَیْها مِنَ الشَاهِدِینَ لك عند بنى اسرائیل اذا رجعنا الیهم.

و قصه مائده آنست كه روایت كرده اند از عطا بن ابى رباح عن سلمان الفارسى، گفتا : ایشان كه مائده خواستند حواریان بودند، و پنج هزار مرد دیگر از قوم عیسى با ایشان . عیسى ایشان را روزه فرمود سى روز روزه داشتند، آن گه بعد از آن مائده خواستند، گفتند :یا عیسى !انا لو عملنا لاحد فقضینا عمله لاطعمنا طعاما، و انا صمنا و جعنا، فادع اللَه ان ینزل علینا مائدة من السماء .
عیسى بسان زاهدان جبه اى در پوشید از موى گوسفند بافته، و بمحراب عبادت شد دست بر هم نهاده و سر در پیش افكنده، و بر قدم تواضع بایستاده، و گریستن در گرفته، همى گوید اللَهُمَ رَبَنا أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَماءِ تَكُونُ لَنا عِیداً لِأَوَلِنا وَ آخِرِنا وَ آیَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَازِقِینَ

چون عیسى دعا كرد سفره اى سرخ رنگ از آسمان فرو آمد در میان میغ، بالاى آن میغ، وزیر آن میغ، همچون مرغى پرنده از هوا درآمد، همه در آن مى نگریستند، چشمها در آن اعجوبه خیره بمانده، و هواء عالم از آن مائده خوشبوى گشته، و عیسى زبان شكر بگشاده  .
اللهم اجعلنا لك من الشاكرین .اللهم اجعلها رحمة، و لا تجعلها عذابا اللهم اعوذ بك ان تكون انزلتها غضبا و زجرا ...
همى آمد تا پیش عیسى بزمین رسید. عیسى و حواریان بسجود درافتادند، و جهودان در آن عجائب مى نگرستند، و از حسد میگداختند، و انكار مى نمودند .عیسى در آن نگرست .دستار خوان دید بر سر آن فرو گرفته .عیسى گفت :كیست از ما پرهیزگارتر و پاك تر و در عبادت خداى تعالى تمامتر؟ ! شمعون الصفاء كه مهتر حواریان بود گفت :انت اولى بذلك یا روح اللَه و كلمته .عیسى وضو تازه كرد، و دو ركعت نماز كرد با خضوع و خشوع و با گریستن بسیار، آنكه گفت :
بسم اللَه خیر الرازقین، و دست فرا كرد، دستار خوان از سر آن باز گرفت، ماهى بریان كرده دید، ماهى فربه نیكو خوشبوى بى خار و بى فلوس، ماهیى كه طعم همه خوردنیها در آن موجود بود، دسته هاى تره بیرون از گندنا گرد آن نهاده و در سر و پاى آن نمك و سركه نهاده .
دیگر پنج رغیف دید و پنج انار بر آن نهاده، بر یك رغیف زیتونى نهاده، و بر دیگرى عسل، و با سوم روغن گاو، و با چهارم پنیر، و با پنجم قدید.
شمعون گفت :یا روح اللَه ! امن طعام الدنیا هذا ام من طعام الآخرة؟ این از طعام دنیا است یا از طعام آخرت؟
عیسى گفت : نه از طعام دنیا نه از طعام آخرت. طعامى است كه رب العزة بكمال قدرت خویش و بجلال عزّ خویش نوآفرید، چنان كه خواست آن را كه خواست، و كس را نیست و نرسد كه چون و چرا كند، و از وى واخواست كند، بیش ازین مپرسید، و بخورید آنچه خواستید، تا خداى شما را نعمت خویش و فضل خویش بیفزاید .
حواریان گفتند :یا روح اللَه ! اگر از این اعجوبه كه پیدا اى ماهى آمد آیتى دیگر بنمایى امروز نیكوتر بود .
عیسى گفت " یا سمكة احى باذن اللَه " زنده شو بفرمان خداى . ماهى زنده گشت، و بر خود بجنبید، هم بر آن صفت كه در میان آب بود .
قوم فراهم آمدند، و از آن حال بترسیدند، و كراهیت نمودند.
عیسى گفت :شما چه قوم اید كه آیات و عجائب درخواهید ! آن گه چون پدید آید از آن كراهیت نمائید ! ما اخوفنى علیكم ان تعاقبوا و تعذبوا . سخت مى ترسم بر شما از عذاب و عقوبت . یا سمكة !عودى كما كنت باذن اللَه .فعادت السّمكة مشویّة كما كانت .
گفتند : یا روح اللَه تو اولیتر كه ابتدا كنى، و ازین مائده بخورى .
عیسى گفت : معاذ اللَه كه من خورم، بلكه آن كس خورد كه طلب كرد و خواست .
حواریان بترسیدند، گفتند : نباید كه فرو آمدن این مائده عقوبت و مثلت را است و سخط اللَه .و هیچ از آن بنخوردند.
پس عیسى درویشان را و عاجزان و نابینایان و بیماران و مجذومان و دیوانگان و بلا رسیدگان را بخواند و گفت كلوا من رزقكم الذى رزقكم ربكم، و ادعوه ان یشقیكم، فانه ربكم، و احمدوه فیكون لكم المهنّأ و لغیركم البلاء 
ایشان درافتادند هزار و سیصد مرد و زن ازین درویشان و بیماران و بلا رسیدگان، و بخوردند. همه از گرسنگى سیر گشتند، و از بیمارى شفا یافتند، و از عیبها و بلاها پاك گشتند. عیسى پس از آن در آن سفره نگریست، هم بر آن صفت دید كه از آسمان فرو آمده بود هیچ نقصان در وى نیامده .
و گویند هر درویش كه آن روز از آن مائده بخورد توانگر گشت، كه تا زنده بود نیز درویش نگشت، و هر بیمار كه از آن بخورد تا زنده بود بیمار نگشت، پس آن سفره برسان مرغى بر پرید، هوا گرفت و بآسمان باز شد، و ایشان در آن مینگرستند، تا از چشم ایشان غائب گشت.
حواریان چون آن حال دیدند پشیمان گشتند، و تحسّر خوردند، بعد از آن چهل روز آن مائده پیوسته گشت، هر روز بامداد فرو آمد و خاص و عام و درویش و توانگر و بیمار و تندرست از آن میخوردند، و باز دیگر بآسمان باز میشد، تا رب العزة بعیسى وحى فرستاد كه : اجعل مائدتى و رزقى للفقراء دون الاغنیاء . این مائده من و روزى كه از آسمان فرو فرستادم تا درویشان خورند نه توانگران .
پس این حال بر توانگران صعب آمد، و فتنه و شك در دلهاى ایشان افتاد، و دیگران را نیز بشك افكندند و گفتند : أ ترون المائدة حقا تنزل من السّماء؟
عیسى گفت : اكنون كه فتنه در دل خود راه دادید و بشك افتادید، عذاب را ساخته باشید،
و رب العزّة بعیسى وحى فرستاد كه من با ایشان شرط كرده ام كه هر آن كس كه كافر شود بعد از نزول مائده، او را عذاب كنم، فلذلك قوله :ف َمَنْ یَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِی أُعَذِبُهُ عَذاباً لا أُعَذِبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ.
عیسى گفت إِنْ تُعَذِبْهُمْ فَإِنَهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَكَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَكِیمُ  خداوندا ! بندگان تواند  .پس از آن رب العالمین عذاب فرو گشاد و سیصد و سى و سه مرد را از ایشان ممسوخ كرد، خنازیر گشتند، شب در خانه خویش با اهل و عیال خفته و بامداد خوكان بودند . در مزبلها میگشتند، و نجاسات و قاذورات میخوردند. عیسى ایشان را دید، یكان یكان مى شناخت، و میگفت : تو فلانى، و نام تو فلان .ایشان میگریستند و بسر اشارت میكردند، و عیسى میگفت قد كنت احذركم عذاب اللَه
پس عیسى از خداى درخواست تا ایشان را هلاك كند، بعد از سه روز هلاك گشتند، و كس جیفه ایشان باز ندید .
این آن مثلات است كه رب العزة امت محمد (ص ) را بدان مى ترساند، میگوید : وَ یَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَیِئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاتُ.
قتاده گفت : مائده قوم عیسى را چنان بود كه من و سلوى قوم موسى را. بامداد و شبانگاه از آسمان فرو آمدى، و خوردندى .حسن گفت : و اللَه ما نزلت المائدة و لو نزلت لكانت الى یوم القیامة لانه قال لاولنا و اخرنا و نحن منهم. حسن گفت :ایشان مائده خواستند امّا چون این شرط شنیدند كه :فَمَنْ یَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِی أُعَذِبُهُ الآیة، استعفا خواستند، گفتند :لا نریدها .
و قول درست آنست كه مائده فرو آمد، و بر آن طعام بود، چنان كه شرح دادیم ...

و گفته اند .آن روز كه مائده فرو آمد روز یكشنبه بود، قوم عیسى آن را عیدى ساختند، اینست كه خداى تعالى گفت : تَكُونُ لَنا عِیداً لِأَوَلِنا وَ آخِرِنا یعنى نتخذ الیوم الذى تنزل فیه عیدا نعظمه نحن و من یأتى بعدنا .و انما سمى العید عیدا لانه عوّاد ینتظر عوده، و یعتاد معاده، و قیل معناه عائدة فضل من اللَه علینا و نعمة منه جل ثناؤه لنا. وَ آیَةً مِنْكَ اى و تكون المائدة آیة و دلالة على توحیدك، و صدق نبیك.
و در شواذ خوانده اند : و انه منك، میگوید :و آن از تو بود نه از ارزانى ما.
وَ ارْزُقْنا در این دو قول گفته اند :
یكى آنست كه : و اجعل ذلك رزقا لنا، دیگر آنست كه : و ارزقنا الشكر علیه .
پس رب العالمین دعاء عیسى اجابت كرد، گفت : إِنِی مُنَزِلُها عَلَیْكُمْ .
مدنى و شامى و عاصم بتشدید خوانند، باقى بتخفیف، و اختیار بو عبید و حاتم تخفیف
أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَماءِ
لقوله فَمَنْ یَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ یعنى بعد انزال المائدة، فَإِنِی أُعَذِبُهُ عَذاباً لا أُعَذِبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ
جائز است كه این عذاب در دنیا بود، و ذلك انهم مسخوا خنازیر، جائز است كه در آخرت باشد، لقوله تعالى :لا أُعَذِبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ.

« از تفسیر كشف الأسرار و عُدة الأبرار.میبدی»

    ادامه دارد ...   
 
لینک عضویت در کانال تلگرام ما : https://telegram.me/zaresari

گل

علی (ع)



مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)

... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (025)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (030)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (035)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (040)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (085)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (090)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (095)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (105)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (115)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (120)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (125)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (135)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (140)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (145)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء

تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (155)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (160)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (165)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (175)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (180)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (185)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (190)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده

تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 05 (200)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 15 (210)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 26 (221)



مطالب اخیر وبلاگ :

تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 24 (219)
تفسیر سوره مائده 23 (218)
تفسیر سوره مائده 22 (217)
تفسیر سوره مائده 21 (216)
امام زمان(عج) مردم را از مال و نعمت بی نیاز میکند
بحرالمعارف همدانی جلد دو ( 38 )
احترام امیران و امام علی (ع)
بی حیاء کیست ؟!
مباحث قرآنی رمضان (09)
سفرنامه های بی نام ... ! (01)
بهترین در نظر حضرت فاطمه (س)
دریای کرم
آیات آخر سوره حشر
آدمیزاده رنجور
مکافات عمل (جزا به همان تهدید)
مکافات عمل (خیانت به نامحرم)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
همان به که کار خود باو واگذاریم
تفسیر سوره مائده 19 (214)
آداب جاهلی از نظر امیرالمومنین(ع)
آزمون سخت آخرالزمان؛ خواری مومن
سلام بر عیسی مسیح (ع)
عقل محبوبترین مخلوق خداوند
درون پیمایی (02)
درون پیمایی (01)
رضای خدا و رضای پدر و مادر
امام کیست ؟!
رسیدگی بفقرا در حکومت علوی
دینداری قشری و دین بیکاران
مولا علی و بیت المال
ایمان رزق و لطف (یا رزاق)
خطای دوبینی
خمخانه غم
کوری دولت
فلسفه نان و جان
شیوه برخورد با مردم در حکومت علوی (15)
شیوه برخورد با مردم در حکومت علوی (16)
شب یلدا
زبان و زنان
لا اله الا الله
تاریخ ایران (ایلخانان مغول) 14
خدای غفار در خور خویش با بندگان معاملت کند نه در خور بندگان!
مقر به لا اله الا الله نمی سوزد
آیت خاص فضیلت محمد (ص)
اى مهتر كائنات! اى محمد (ص) نامت تا ابد جاودان
تفسیر سوره مائده 18 (213)
دوری از مواضع اتهام
تفسیر سوره مائده 17 (212)
عقل و ثروت



توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.