النوبة الاولى
فَإِذَا قَضَیْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا وَمَا لَهُ فِی الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ ﴿200﴾
و چون آداب ویژه حج‏خود را به جاى آوردید همان گونه كه پدران خود را به یاد مى ‏آورید یا با یادكردنى بیشتر خدا را به یاد آورید و از مردم كسى است كه مى‏ گوید پروردگارا به ما در همین دنیا عطا كن و حال آنكه براى او در آخرت نصیبى نیست (200)
الله

قوله تعالى:
فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِكَكُمْ چون فارغ شوید از مناسك حج خویش
فَاذْكُرُوا اللَهَ یاد كنید و بستائید خداى را
كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ چنانك پدران خود را مى ستائید و یاد میكنید،
أَوْ أَشَدَ ذِكْراً و در افزونى و نیكویى ذكر سخت تر از آن،
فَمِنَ النَاسِ مَنْ یَقُولُ از مردمان كس است كه میگوید
رَبَنا خداوند
ما آتِنا فِی الدُنْیا ما را از دنیا چیزى بخش در دنیا
وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ... و او را در خیر آن جهان هیچ نصیب نه.

وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ و ازیشان كس است كه میگوید
رَبَنا خداوند
ما آتِنا فِی الدُنْیا حَسَنَةً ما را درین جهان نیكویى ده،
وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً و در آن جهان هم نیكویى ده،
وَ قِنا عَذابَ النَارِ و از ما باز دار عذاب آتش
أُولئِكَ ایشانند
لَهُمْ نَصِیبٌ كه ایشانراست بهره
مِمَا كَسَبُوا از هر چه خواستند هم این جهانى و هم آن جهانى
وَ اللَهُ سَرِیعُ الْحِسابِ و خداى زود شمارست و آسان توان.

وَ اذْكُرُوا اللَهَ یاد كنید خداى را به بزرگوارى و پاكى و برترى
فِی أَیَامٍ مَعْدُوداتٍ در روزهاى شمرده،
فَمَنْ تَعَجَلَ فِی یَوْمَیْنِ هر كه بشتابد ببازگشت با خانه خود در نفر اول
فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ برو بزه نیست.
وَ مَنْ تَأَخَرَ و هر كه تمام كند مقام خود آن سه شب بمنا
فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ بر وى از گناهان گذشته وى هیچ باقى نیست،
لِمَنِ اتَقى آن كس را كه در باقى عمر خود از خشم خداى به پرهیزد،
وَ اتَقُوا اللَهَ و از خشم و عذاب خداى به پرهیزید
وَ اعْلَمُوا أَنَكُمْ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ و بدانید كه شما را بر خواهند انگیخت و بهم خواهند كرد و پیش وى خواهند برد.

وَ مِنَ النَاسِ و از مردمان كس است
مَنْ یُعْجِبُكَ قَوْلُهُ كه ترا مى خوش آید سخن او
فِی الْحَیاةِ الدُنْیا در زندگانى این جهان،
وَ یُشْهِدُ اللَهَ و خداى را گواه میدارد
عَلى ما فِی قَلْبِهِ بر آن بد كه در دل دارد
وَ هُوَ أَلَدُ الْخِصامِ و او پیچانتن است جنگ جوى ستیزه كش.

وَ إِذا تَوَلَى و چون از پیش تو برگردد
سَعى فِی الْأَرْضِ در زمین بنهیب بد برود
لِیُفْسِدَ فِیها تا تباهى كند در آن،
وَ یُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَسْلَ و تباه كند كشته و جانور
وَ اللَهُ لا یُحِبُ الْفَسادَ خداى تباهى دوست ندارد.

وَ إِذا قِیلَ لَهُ چون وى را گویند
اتَقِ اللَهَ از خداى به ترس و از خشم وى به پرهیز
أَخَذَتْهُ الْعِزَةُ بِالْإِثْمِ زور كافرى وى را بگیرد
فَحَسْبُهُ جَهَنَمُ بسنده است وى را دوزخ
وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ و بد آرام گاه كه آنست.


النوبة الثانیة
قوله تعالى: فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِكَكُمْ الآیة... سبب نزول این آیت آن بود كه عرب چون از حج و مناسك فارغ مى شدند، هر كسى بر در كعبه بیستادى و مناقب و مآثر پدر خویش در گرفتى، این یكى گفتى پدرم مهمان دار بود و درویش نواز، و آن یكى گفتى پدرم مبارز بود و جنگها مردانه بكردمى، و گفتى چون خاندان ما بجوانمردى و نیكوكارى و سرافرازى هیچ خاندانى نیست، هر كسى بنوعى تفاخر میكرد، و مناقب اسلاف خود مى خواند،
رب العالمین ایشان را از آن برگردانید و بذكر خود فرمود گفت: چنانك پدران خود را یاد مى كنید مرا یاد كنید و مرا ستائید، كه آن همه نیكویى بپدران شما من كردم، و من خواستم، و من بر آن داشتم، پس شكر همه مراست، و منت مرا ! أنا و الملأ فى بناء عظیم اخلق فیعبد غیرى و انعم فیشكر غیرى

ابن عباس گفت معنى آیت آنست: كه چون پدر ترا بدى میگویند و در حق وى ناسزا شنوى خشم گیرى و از آن فراهم آیى، چون كه از مبتدعان و بى دینان در حق ما ناسزاها مى شنوى و گزافها مى بینى بدان خشم نگیرى، و چشم از آن برهم نهى، چنین مكن!

فَاذْكُرُوا اللَهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَ ذِكْراً یاد كرد اللَه بخشم گرفتن در ناسزا كه بحق وى میشنوى بیشتر كن از یاد كرد پدران بخشم گرفتن در بدایشان شنیدن. و هم ازین باب آنست آنچه رب العالمین گفت " لا تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللَهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ یُوادُونَ مَنْ حَادَ اللَهَ وَ رَسُولَهُ
قال النبى اوثق عرى الایمان الحبّ فى اللَه و البغض فى اللَه

و به قومى گفتند " فَإِذا قَضَیْتُمْ مَناسِكَكُمْ " خطیب را میگوید بمنا در ایام منا، كه مرا ستائید و مرا یاد كنید چنانك بروزگار گذشته پدران خود را مى ستودید، و مى یاد كردید، بل كه بیشتر. و اگر ایشان را حق تربیت است ما را حق كردگارى و روزى گمارى است.

اینجا نكته است بآنچه حق پدر گفت نه حق مادر، یعنى كه پدر را بحرمة و هیبت یاد كنید، و مادر را بشفقت و رحمت و اللَه تعالى هو الذى یرحم و لا یرحم.

فَمِنَ النَاسِ مَنْ یَقُولُ رَبَنا آتِنا فِی الدُنْیا الآیة...
این قومى راست كه همّت ایشان دنیا بود، مال و زر و سیم و غلام و كنیزك وضعیت و ماشیه، اللَه میگوید وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ كسى كه از ما همه این خواهد وى را از خیر آن جهانى هیچ نصیب نه. همانست كه گفت: وَ مَنْ كانَ یُرِیدُ حَرْثَ الدُنْیا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ نَصِیب فى بعض الاخبار من بدأ بنصیبه من الدنیا فانه نصیبه من الآخرة و لا یدرك منهما ما یرید، و من بدأ بنصیبه من الآخرة وصل الیه نصیبه من الدنیا و ادرك من الآخرة ما یریده.

آن گه صفت پیغامبران و مؤمنان در گرفت، و باز نمود كه ایشان چه خواهند و مقصود ایشان چه بود، گفت وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ رَبَنا آتِنا فِی الدُنْیا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَارِ مفسران را قولهاست در حسنه این جهانى و حسنه آن جهانى.

على بن ابى طالب (ع) گفت: حسنه این جهانى هم جفت شایسته است، و آن جهانى حوراء بهشتى، و عذاب آتش كه از آن مى پرهیز خواهند هم جفت بد است در دنیا یدلّ علیه ما روى ابو الدرداء انّ رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله و سلّم قال من اوتى فى الدنیا قلبا شاكرا و لسانا ذاكرا و زوجة مؤمنة تعینه على امر دنیاه و آخرته، فقد اوتى فى الدنیا حسنة و فى الآخرة حسنة

قتاده گفت حسنة دو جهانى عافیت است: و دلیل برین تأویل آنست كه مصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم بعیادت بیمارى شد، و آن بیمار را چون بچه مرغ بى بال دید، فقال رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله و سلم هل كنت تدعوا اللَه بشی ء او تسأله شیئا ایّاه؟ قال كنت أقول اللهم ما كنت معاقبى به فى الآخرة فعجّله لى فى الدنیا، فقال سبحان اللَه اذا لا تستطیعه او لا تطیقه، هل لا قلت اللهم ربنا آتنا فى الدنیا حسنة و فى الآخرة حسنة و قنا عذاب النار فدعا اللَه بها فشفاه.

.....

رب العالمین گفت ایشان كه این دعا كنند و خیر دنیا و آخرت از من خواهند ایشانراست هر چه از من خواهند، فذلك قوله أُولئِكَ لَهُمْ نَصِیبٌ مِمَا كَسَبُوا اى سألوا
.....

میگوید اللَه زود شمارست كه چون یكى را شمار كرد همه خلق را شمار كرد، چندان كه كسى یك چشم زخم بیرون نكرد وى شمار همه خلقان همه بكند، كه نه حاجت بشمار كردن دارد، نه در آن تأمل و تفكر كردن، از دور آدم تا منتهى عالم لا بل كه از ابتداء آفرینش تا آخر كه قیامت پدید آید، اعمال بندگان و حركت آفریدگان و دم زدن ایشان همه داند و شمردن آن تواند، و خرد و بزرگ آن بیند، و بنده را از آن خبر دهد، و جزا كند، اینست كه گفت عز و علا: یَوْمَ یَبْعَثُهُمُ اللَهُ جَمِیعاً فَیُنَبِئُهُمْ بِما عَمِلُوا، أَحْصاهُ اللَهُ وَ نَسُوهُ

وَ اذْكُرُوا اللَهَ فِی أَیَامٍ مَعْدُوداتٍ الآیة... ایام معدودات ایام تشریق است، و آن یازدهم ذى الحجة است و دوازدهم و سیزدهم.
یازدهم را یوم القر گویند، لان الناس یقرون فیه بمنا، و یفرغون من معظم النسك.
و دوازدهم یوم النفر الاول گویند،
و سیزدهم یوم النفرالثانى گویند،
در خبرست كه انّها ایام اكل و شرب و ذكر اللَه عز و جل
و شب چهاردهم لیلة الحصبا گویند، لان الناس ینزلون فیها بالمحصب
و دهم ذى الحجة روز نحر است
و نهم روز عرفة
و هشتم روز ترویه
و جمله دهه ذى الحجة ایام معلومات گویند، بمذهب شافعى. و شرف این روزها را مصطفى گفت : ما من ایام افضل عند اللَه، و لا العمل فیهن احبّ الى اللَه، من هذه الایام العشر.

.....

و قال صلى اللَه علیه و آله و سلّم"  سیّد الشهور شهر رمضان و اعظمها ذو الحجة "
و از فضل و شرف ایام معلومات آنست كه ابراهیم خلیل را در آن خواب نمودند بذبح فرزند، و آن قصه برفت، و تشریف بیافت.
و موسى كلیم در آن وعده مناجات یافت، گویند كه آن سى روز كه وى را وعده دادند ماه ذى القعده بود و ده روز كه بر افزودند از اول ماه ذى الحجة بود. فذلك قوله تعالى وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ
و مصطفى را درین ده روز بشارت دادند باتمام نعمت، و اكمال دین و شریعت، و بر دشمن ظفر، و نصرت و خشنودى خداوند عز و جل، و ذلك فى قوله تعالى الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ الآیة...

{ که با نصب مولا علی بجانشینی خویش کار دین را بامر خداوند باتمام رساند که آیه ولایت مذکور نازل شد. وقتی که در سابقه این دهه می بینیم دقیقا خداوند اموری بزرگ و محوری را بامر بانجام و اتمام رساند نه امورات جزیی که مثلا چه چیزی بخورید و بپوشید و ... که نعمت واقعی برای ولی نعمت اینها نیست و این ها از یک جهت دون شان ولی نعمت است برشمردن آن بلکه نعمات مهم که جنبه اتمامی و اکمالی دارد اموری فراتر از این موارد است همانند امر بیعت ها که بیعت رضوان ؛ بناء کعبه , زمان پذیرش توبه حضرت آدم و ... که بر حسب روایت ابن عباس ذکر شد ! ... توضیح داخل اکلاد از م.زارع }

و فى ذلك ما روى عن ابن عباس قال: كل بیعة الرضوان فى عشر ذى الحجة، و بناء الكعبة فى عشر ذى الحجة، و كمال الدین كان فیه، و فیه وقعت التوبة لادم، و فیه وقع النداء و الاجابة بالحج.

.....

وَ اذْكُرُوا اللَهَ فِی أَیَامٍ مَعْدُوداتٍ الآیة....
ذكر اینجا تكبیر است، و علما را اختلاف است در وقت آن و قدر آن، و اجمع اقاویل آنست كه روز عرفه نماز بامداد در گیرد تا آخر ایام تشریق نماز دیگر كرده از پس نمازها، و در مجمعها میگوید :
" اللَه اكبر اللَه اكبر اللَه اكبر لا اله الا اللَه و اللَه اكبر، و للَه الحمد على ما هدانا "
و اصل این تكبیر از عهد ابراهیم خلیل است اندر آن حال كه خواست فرزند را قربان كند، چون صدق عهد از وى ظاهر گشت، و فرمانبردارى را میان ببست اللَه تعالى ندا داد جبرئیل اندر هوا ندا كرد، و گوسفند فدا را همى آورد و همى گفت " اللَه اكبر، اللَه اكبر، لا اله الا اللَه، اللَه اكبر و للَه الحمد "
ابراهیم بر نگرست بدید آواز برداشت و گفت كه " لا اله الا اللَه، اللَه اكبر "
اسماعیل آگاه گشت و آواز برداشت گفت " اللَه اكبر و للَه الحمد"
اللَه تعالى این ذكر اندرین امّت مشروع كرد، تا اندرین ایام همى گویند و از آن حال یاد همى آرند. و مصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم گفت : " زیّنوا اعیادكم بالتكبیر " و یروى "  زینوا العیدین بالتهلیل و التقدیس و التحمید و التكبیر "

و مصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم روز عید چون بیرون شدى این دعا گفتى " اللهم بحق السائلین الیك، و بحق مخرجى هذا، لم اخرج اشرا، و لا بطرا، و لا ریاء و لا سمعة.خرجت اتقاء سخطك و ابتغاء مرضاتك، فعافنى اللهم بعافیتك من النار

فَمَنْ تَعَجَلَ فِی یَوْمَیْنِ فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ الآیة...
هر كه تعجیل نماید و از منا برود در نفر اول، و سه شب از ایام تشریق بمنا بنپاید، او را رخصت هست و بر وى هیچ بزه نیست، پس اگر شب سیم آفتاب فرو شده نرفته باشد پس روا نیست كه تعجیل كند تا روز سیم كه سنگ افكند، آن گه با مردم برود.

.....
ادامه دارد >>>


توضیح :   بلطف و عنایت الهی ما بترتیب تفسیر « كشف الأسرار و عُدة الأبرار مشهور به تفسیر خواجه عبدالله انصاری . ابوالفضل رشید الدین میبدی » را که تفسیری خاص و ذوقی است برای مخاطبین محترم خویش در این تارنما قرار داده و با همدیگر مرور کرده و ان شاء الله .... کل این توضیح را در پستهای اولیه - شماره های قبلی - بخوانید  . ( محمود زارع )


مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)

كشف الأسرار و عُدة الأبرار (042)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (043)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (044)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (046)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (047)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (048)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (049)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (051)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (052)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (053)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (054)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (056)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (057)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (058)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (059)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (061)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (062)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (063)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (064)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (066)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (067)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (068)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (069)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (071)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (072)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (073)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (074)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (076)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (077)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (078)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (079)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)






مطالب اخیر وبلاگ:
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (076)
ظاهر و باطن هماهنگ هستند
حرم ظاهر و حرم باطن !
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
بازتاب عمل حاکم در دل مردم
هر چه کنی بخود کنی
بنده و ارباب !
تو را نادیدن ما غم نباشد
موسیقی لری بختیاری ایرانی ام مو+دانلود
نه عجب که خوبرویان بکنند بیوفایی
دنیا از نگاه پیامبر (ص)
سناتورهای مسخ شده آمریکا
امنیت و رفاه و ظهور امام زمان(ع)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (074)
زود بیا هیچ مگو !
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (073)
موسیقی محلی مازندرانی ( پنج نوا ) + دانلود
حج عوام و حج خواص
مسجد از کلام مولا علی (ع)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (072)
ظهور در زمان انقلاب و اختلاف امت
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (071)
دنیا بکام بنی امیه قبل از ظهور
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
دری بگشا تا دری بگشاید
فاطمه (س) و نور واحد آل الله
صبح بخیر سید حسن نصرالله بترکها
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (069)
از حرم بانگ برآرند که اسلام نماند
بیان مظلومیت فاطمه(س) از زبان مولا
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (068)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (067)
قصاص دوستی جان است !
شریف ترین از نظر امام حسین (ع)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (066)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
ولی این بار می باید !
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (064)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (063)
وقایع زمان ظهور(آتش در حجاز)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (062)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (061)
پیامبرتان اینگونه بود
سخنان سیدحسن نصرالله درباره امام زمان(عج) + دانلود صوت
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (059)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (058)
روایت مولا علی(ع) از زمان ظهور
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (057)
قبله های خلق !



توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.