ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...پانزدهم: کسی که گوشه انزوا اختیار کند، خدای متعال منزلت او را رفیع می‏سازد و او را شهره آفاق می‏گرداند.
مهر

حضرت صادق (علیه السلام) فرموده: کسی که می‏خواهد شهرتی پیدا کند و نامور شود، باید گوشه انزوا برگزیند، و کسی که به گمنامی به سر برد، همه جا شهرت پیدا خواهد کرد.

شانزدهم: انزوا، راه حق و حقیقت و وصول بدان را نزدیک می‏کند.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به اسامة بن زید فرمود: ای اسامه! کوشش کن تا راه حق را به دست آوری و زنهار به زیور و زر دنیا و شکوفه‏ های فانی آن و سر سبزی ظاهری آن و سرور و نشاط آن مغرور نشوی.

اسامه پرسید: راه آسان و ساده ‏ای که ممکن است به وسیله آن طریق حق را پیموده کدام است؟
فرمود: بیدار خوابی در شب و تشنگی در روزهای گرم، خودداری از شهوات دنیوی و پیروی نکردن از هوای نفسانی و دوری کردن از مردم دنیا.

ای اسامه! مبادا از روزه گرفتن به ستوه آیی؛ زیرا روزه گرفتن مایه تقرب و نزدیکی به خداست و هیچ بویی بهتر از بوی دهان روزه دار نمی‏باشد، و از جمله اموری که موجبات تقرب به خدا را فراهم می‏آورد آن است که برای خدا از طعام و شراب دست بردارد و خدا را بر ماسوای او ترجیح دهد و دنیا را به آخرت بفروشد، و اگر بتوانی با شکم گرسنه و جگر تشنه از مرگ استقبال نمایی، چنان کن، تا بهترین درجات نصیب تو گردد و با نیکوکاران و شهیدان و صالحان محشور گردی.

ای اسامه! از سجده برای خدا خوداری مکن، زیرا سجده برای خدا مایه تقرب به جناب کبریایی اوست و هر بنده ‏ای که برای خدا سر به سجده گذارد، حسنه ‏ای در نامه عمل او نوشته می‏شود، و سیئه ‏ای از آن محو می‏گردد، و به درجات او افزوده می‏شود و خدا به او روی می‏آورد و به فرشتگان مباهات می‏کند.

سجده آمد کندن خشت لزب
موجب قربی که و اسجد و اقترب ‏
تا که این دیوار عالی کردن است
مانع این سر فرو آوردن است ‏
سجده نتوان کرد بر آب حیات
تا نیایی زین تن خاکی نجات ‏
ای خنک آن را که او ایام پیش
مغتنم داند گذارد وام خویش ‏


ای اسامه! مبادا از نماز فراموش نمایی؛ برای آنکه نماز بهترین اعمال بندگان و پایه استوار دین مبین اسلام و ستون محکم و نردبان کاخ بزرگ آن است.

ای اسامه! بترس از آنکه به نفرین بندگان خدا مبتلا شوی
؛ یعنی آنان که بدنهایشان کاهیده و با اندوه و غم سرو کار دارند، و گوشت بدنشان در بوته محبت خدا آب شده، و جگرهایشان در بیابان سوزان محبوبشان به تشنه کامی گرفتار گردیده، و پوست بدنشان سوخته، و چشم از غیر خدا برداشته و به شوق دیدار او از همگان دیده بر هم بسته ‏اند، و به مقامی رسیده ‏اند که هر گاه خدای متعال به دیده الهیت خود بدیشان می‏نگرد، به فرشتگان مباهات می‏کند، و آنها را مشمول رحمت خود قرار داده، و فتنه‏ها و زلزله‏ها را به برکت ایشان برطرف می‏سازد.

پس از این، حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) شروع به گریه کرد و چنان گریست که ناله و زاری آن جناب اصحاب را به وحشت انداخت، لیکن از هیبت آن حضرت نتوانستند با وی به سخن درآیند، و پنداشتند امر تازه ‏ای از جانب حضرت رب العزه صادر شده که حضرت معظم له را بدین حال در آورده. در این موقع حضرت سر برداشت و آه سردی بر کشید و فرمود:
آه! آه! وای بر این امت از ناراحتیهایی که مطیعان خدا از ایشان می‏بینند! یعنی آنها را از نزد خود می‏رانند و می‏زنند و تکذیب می‏کنند، و شکی نیست که همه این عملیات را از آن نظر درباره ایشان مرتکب می‏شوند که به اطاعت خدا پرداخته ‏اند.

می‏دانم قیامت بر پا نمی‏شود جز اینکه پیروان خدا و دوستان او مبغوض دیگران واقع می‏شوند، و مصیبت کاران، محبوب آنان.عمر پرسید آن روز مردم مسلمانند؟ فرمود: اسلام آن روز معنایی و حقیقتی ندارد، و مسلمان مانند غریب دور از وطن است.
آن روزگار از اسلام جز اسمی باقی نمانده و از قرآن که کهنه شده به غیر از رسمی به جا نخواهد ماند.عمر پرسید چگونه مردم افراد مطیع را تکذیب می‏کنند و از پیش خود رانده و عذاب می‏نمایند؟
فرمود: به این طریق که مردم دست از صراط مستقیم دین قویم اسلام برداشته، به زر و زیور دنیا توجه نموده، دست از آخرت و نعیم آن کشیده، و به غذاهای لذیذ مشغول شده و لباس‏های مزین می‏پوشند.غلامان فارسی و رومی به خدمتشان می‏پردازند، و آنان به طعام و شراب لذیذ و خوشبو مشغول می‏شوند، خانه‏های عالی بنا می‏کنند، به زیور و زینت منازل خود می‏پردازند، مجالس و شب نشینی های با شکوهی ترتیب می‏دهند، و خود را مانند زن‏های شوهردار آرایش می‏کنند.زن‏ها به جای همه کارهای منحصر به خودشان، به زر و زیور ظاهری اکتفا می‏کنند و اندازه ‏ای به این کار توجه می‏نمایند که آنان را به لباس پادشاهان جبار مشاهده می‏نمایی و در آن روزگار به جاه و جلال و لباس‏های گرانبها می‏بالند.

با آنکه دوستان خدا مردمی هستند که به سختی (روزگار) می‏گذرانند، رنگ صورتشان از بیدار خوابی بسیار زرد شده، پشتشان از قیام زیاد دو تا گردیده، از روزه بسیار شکمشان به پشتشان چسبیده، از خود فراموش کرده، گوسفند نفسشان را را با تیغ تشنگی سر بریده‏ اند و از این کار خشنودی خدا را به دست آورده و به پادشاه بی نهایت او اشتیاق پیدا کرده‏ اند.

اینان به اندازه‏ای از جامعه بر کنارند که اگر سخن حق و گفتار صدقی بگویند، کسی از آنها نمی‏پذیرد، ایشان را امر به سکوت نموده و رفیق شیطان و سرپرست گمراهان معرفی می‏کنند و می‏گویند شما مردمی هستید که قرآن را بر خلاف مقصود آنان تاویل کرده ‏اید و زینت الهی و روزی او را که به رایگان در دست شما گذارده، بر خود حرام نموده ‏اید.

ای اسامه! این نکته را فراموش نکن؛ کسی که جاه و جلالش از دیگران نزد خدا زیادتر و پاداشش بیستر و احترامش افزون‏تر است، همان کسی است که همواره در دنیا محزون و مغموم بوده و به گرسنگی و تشنگی دائمی به سر برد.

بالاخره این عده، نیکوکاران پرهیزکار و برگزیدگان پروردگارند که اگر در میان جامعه در آیند، کسی آنها را نمی‏شناسد و اگر غایب شوند، کسی از آنها تفقد نمی‏نماید.

ای اسامه! اگر چه اهل دنیا ایشان را نمی‏شناسند و به موقعیتشان پی نبرده ‏اند، لیکن بقعه‏ های زمین که محال رحمت الهی اند کاملا به حالشان آشنایی دارند و چون محرابهای مساجد خدا آنها را نبینند، از دوری آنها می‏گریند و زاری می‏کنند.

اکنون این افراد را که بزرگترین آیت رحمت خدایند، گنج گرانبار و ذخیره ‏ای ذی قیمت برای خود بدان. شاید از برکت ایشان از گرفتاریهای دنیا و پیش آمدهای طاقت فرسای آخرت نجات پیدا کنی؛ و زنهار از پیروی ایشان منحرف نشوی و راهی که آنان رفته ‏اند و طریقه ‏ای را که بر آن مستقر گردیده‏ اند از دست ندهی که به زودی لغزش یافته، به آتش جهنم افتاده و زیانکار می‏شوی.

ای اسامه! مبادا طوری رفتار کنی که مصداق عده‏ ای باشی که گفتند شنیدیم با آنکه گوش استماع نداشتند. (من گوش استماع ندارم لمن تقول؟)

ابن فهد گوید: نظر به احتیاج بسیاری که به این وصیت داشتم و همه مقاصد را به نحو شایسته‏ ای در برداشت، هیچ جمله‏ ای از آن فروگذار ننمودم.

ترجمه: حجت الاسلام محمدباقر ساعدی
ادامه دارد >>>




مطالبی مرتبط :
التحصین‏ ابن فهد حلی (1)
التحصین‏ ابن فهد حلی (2)
التحصین‏ ابن فهد حلی (3)
التحصین‏ ابن فهد حلی (4)

التحصین‏ ابن فهد حلی (5)
التحصین‏ ابن فهد حلی (6)
التحصین‏ ابن فهد حلی (7)

شرح دو بیت از مثنوی (لاهیجی)
آیین رهروان در سیر و سلوک (1)
آیین رهروان در سیر و سلوک (2)
آیین رهروان در سیر و سلوک (3)
آیین رهروان در سیر و سلوک (4)
آیین رهروان در سیر و سلوک (5)
آیین رهروان در سیر و سلوک (6)
آیین رهروان در سیر و سلوک (7)

آیین رهروان در سیر و سلوک (8)
آیین رهروان در سیر و سلوک (9)

آیین رهروان در سیر و سلوک (10)
جام جهان‏ نما ؛ شمس مغربی (2)
جام جهان‏ نما ؛ شمس مغربی (1)
... السائر الحائر (1)
... السائر الحائر (2)
... السائر الحائر (3)
... رساله مشواق‏ فیض کاشانی (01)
... رساله مشواق‏ فیض کاشانی (02)
... رساله مشواق‏ فیض کاشانی (03)
... رساله مشواق‏ فیض کاشانی (04)
... شرح اصطلاحات عرفانی
... بحرالمعارف همدانی جلد دو ( 80 )

... انسان کامل ( 35) آخرین قسمت
...  درون پیمایی (01)
...  انسان کم نیست ... !
... اوصاف الاشراف خواجه نصیر (06 )
... شب و راز شب و شب پیمایی ( و خاطراتی از دوران نوجوانی )
رساله در سفر مجدالدین بغدادی
شرحی بر گلشن راز لاهیجی (7)
شرح رساله معرفت‏ نجم الدین ‏(9)





مطالب اخیر وبلاگ:
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (019)
التحصین‏ ابن فهد حلی (4)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (018)
Flight 655
یا اباصالح المهدی علیه السلام
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (017)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (016)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (014)
التحصین‏ ابن فهد حلی (3)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (013)
التحصین‏ ابن فهد حلی (2)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (012)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (011)
التحصین‏ ابن فهد حلی (1)
بندگان خاص خدا آشکارا پنهانند !
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (009)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (008)
علت دورویی , احساس حقارت
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (007)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (006)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
برتری دادن دانش از نظر مولا علی(ع)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (004)
از سفارشات مولا علی (ع) به کمیل
لاهیجی و شرح یک رباعی عرفانی
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (003)
اولاد شیاطین کیانند ؟!
شرحی بر گلشن راز لاهیجی (8)
وصیت مولا بفرزندش در بستر شهادت
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (002)
لاهیجی و شرح دو بیت از مثنوی
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
کینه های نهانی بیماری مهلک است
صدر:دین برای خدمت انسانهاست
شرحی بر گلشن راز لاهیجی (7)
حضرت عیسی(ع) و امام زمان (عج)
شرح رساله معرفت‏ نجم الدین ‏(10)
عدالت آبادکننده شهرها و سپر کشور
شرحی بر گلشن راز لاهیجی (6)
مولا علی (ع) و دوستی و نجات
شرحی بر گلشن راز لاهیجی (5)
وقایع عصر ظهور (خسف بیدا)
شرح رساله معرفت‏ نجم الدین ‏(9)
شرح رساله معرفت‏ نجم الدین ‏(8)
مردم بحاکمان شبیه ترند تا بپدران
شرح رساله معرفت‏ نجم الدین ‏(7)
ترجیح مولا علی (ع) در امر ستم بر مردم و غصب مال آنان چیست؟




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.