ساری,گاهنوشته های محمود زارع
« خداوند حضرت محمد (ص) را رحمه للعالمین برانگیخت، و نعمتش را به وسیله او کامل گردانید، و پیامبرانش را با او ختم نمود. او را برای همه مردم مبعوث کرد. و معجزات فراوان و آیات بینات به دست او ظاهر گردانید. آنگاه او را پاك و پاکیزه، ستوده و پسندیده از این جهان بیرون برد. و امر امت را به دست برادر و پسر عمویش  « علی بن ابیطالب » (ع) و فرزندان او یکی بعد از دیگری سپرد. به وسیله آنها دین خود را زنده کرد و نور خود را به اتمام رسانید. آنگاه میان آنها (امامان) و برادران و پسرعموها و دیگر خویشاوندان فرق واضح و تفاوت آشکار قرار داد تا همواره حجت خدا ممتاز باشد و با غیر حجت مشتبه نشود. امام و مأموم بازشناخته شوند و با یکدیگر اشتباه نشوند. برای این منظور آنها را از خطا و لغزش « معصوم »  قرار داد و از هر عیبی مبرا ساخت، آنان را پاك و پاکیزه قرار داد و از هر پلیدی پیراسته ساخت. آنها را خزینه های علوم خود قرار داد. حکمت خود را به آنها آموخت و اسرار خود را در نزد آنها به ودیعت نهاد و آنها را با دلائل و بینات تأیید نمود. اگر این دلایل آشکار نبود، همگی در آن برابر می شدند و هر کسی ادعای امامت و رهبری امت را می کرد، دیگر حق و باطل شناخته نمی شد، عالم و جاهل از یکدیگر تشخیص داده نمی شدند. خداوند با این معجزات باهرات حق را در اهل حق محفوظ ساخت و آن را در محل خود استقرار داد. هنگامی که به ما اجازه ظهور داده شود، حق آشکار، و باطل ریشه کن خواهد شد. از خدا می خواهم که این مهم را به دست با کفایت ما انجام دهد و به ما حسن عمل عنایت فرماید تا وظیفه ولایت را به بهترین وجه ادا نمائیم

او خود در توقیع شریفش به « احمد بن اسحاق » چنین می نویسد:
« ... ثم بعث الله محمداً (ص) رحمه للعالمین، و تمم به نعمته، و ختم به انبیاء ه، و ارسله الی الناس کافه، و اظهر من صدقه ما اظهر، و بین من آیاته و علاماته ما بین .. ثم قبضه حمیدا نقیا سعیدا، و جعل الامر من بعد الی اخیه و ابن عمه و وصیه و وارثه علی بن ابی طالب علیه السلام ثم الی الاوصیاء من ولده واحدا واحدا، احیی بهم دینه، و اتم بهم نوره، و جعل بینهم و بین اخوانهم و بنی عمهم الادنین من ذوی ارحامهم فرقانا بینا یعرف به الحجه من المحجوج و الامام من الماموم، بان عصمهم من الذنونب، وبراهم من العیوب، وطهرهم من الدنس، و نزههم من اللبس، وجعلهم خزان علمه و مستودع حکمته و موضع سره، و ایدهم بالدلایل. ولولا ذلک لکان الناس علی سواء ولادعی امرالله عزوجل کل واحد، و لما عرف الحق من الباطل، ولاالعالم من الجاهل، حفظ الله الحق علی اهله وافره فی مستقره ... و اذا اذن لنا فی القول ظهر الحق و اضمحل الباطل و انحصر عنکم. و الی الله ارغب فی الکفایه و جمیل الصنع والولایه.»
این نامه که از ناحیه مقدسه حضرت بقیه الله (عج) شرف صدور یافته، برای شناخت معصوم از غیر معصوم، امام از غیر امام، حجت از غیر حجت کافی است....(یوم الخلاص . جلد یک )



مطالب دیگر وبلاگ :





توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.