ساری گاهنوشتهای محمود زارع:« مردم خانه هایشان را همیشه تمیز نگه میدارند ... مردم در چیزهایی که بدان تعلق مالکیتی دارند با جان هم مایه میگذارند . در حفظ منابع آب , خاک , محیط زیست و ... چنین حسی عملا نه شعاری باید تقویت و نهادینه شود »
ساری,گاهنوشته های محمود زارع
... روزی بر حسب تصادف خبرنگاری از من پرسید که :
« بنظر شما چرا مردم در خیابان , جنگل , پارکها و ... آشغال میریزند؟! یعنی بنظر شما علت اصلی چیست ؟»
گفتم : مردم در مکانی که مال خودشان است نه تنها آشغال نمی ریزند بلکه سعی وافری در تمیزی و نظافت آن هم دارند !
گفت : ولی این نظر شما با آنچه که واقع میشود مخالفه !
گفتم : خیر ! مخالف نیست !
کمی تعجب کرد و گفت : شما به همین گوشه کانیو کنار چهارراه نگاه کنید آت و آشغل زیادی ریخته شده در حالی که دو متر اونورتر سطل آشغال نصب شده ؟!
گفتم : بله آشغاال هست و بیشتر از آن هم !
گفت : خوب پس علت چیست؟!
گفتم : قبلا جواب دادم که مردم در مکانی که مال خودشان است آشغال نمی ریزند !
با لختی تامل گفت : یعنی شما میگویید که این مکانها مال مردم نیست ؟!
گفتم : هست !
خندید و گفت : مثل اینکه شما اهل  شوخی هستید !... پاسخهای شما متناقضه !
گفتم : گفتم شوخی نکردم ؛ شما متوجه نشدید من چه گفتم !

او که داشت میرفت بطرف عابر دیگه ای وقتی این سخن مرا شنید مکث کرد و برگشت و به فیلمبردار گفت ضبط نکن و ... گفت : راحت باش حاجی ! مثل اینکه میخواستی چیزی بگویی ولی نمیخواستی ضبط شود !!

گفتم : چیزی گفتم و مشکلی هم با ضبط نداشتم ولی شما به باطن نظرم توجهی ننمودید !
گفت : حالا شما روشن کنید !
گفتم : ... پیام و معنی روشنترنظرم در این است  که : مردم « احساس مالکیت » بر منابع و مراکز عمومی نمیکنند داداش ! ... آنجا که گفتم مردم در مکانی که مال خودشان میدانند یعنی نسبت به آن حس مالکیت میکنند نه تنها کثیف نمیکنند بلکه در نظافت آن کوشا هستند بر میگردد به همین حس ! ...

به اینجاها که رسیدم صحبتم را قطع کرد و با عذرخواهی گفت اجازه بده بریم روی ضبط و دوباره توضیح دهید !
گفتم : خیر؛ خودتان در آخر گزارش اگر لازم دیدید بنام خودتان اضافه کنید و اجازه دهید آخرین جمله ام را بگویم چون بشما اجازه پخش این نظر را نخواهند داد !

« بروید در تلویزیون یا همان سیمای ملی (!) حقیقت را بگویید !... بگویید که بنحوی مسئولین با مردم تعامل کنند که مردم بر تمامی کشور از ته دل احساس مالکیت پیدا کنند و واقعا باور کنند که همه چیز و همه جای مملکت در مالکیت آنهاست و مسئولین هم خدمتگزاران انتخابی مردمند ... در اینصورت مردم و همه مردم ایران از هر قشر و صنفی و از هر طبقه ای بدون هیچگونه تبلیغی سعی در حفاظت از همه ایران خواهند کرد و همه جای ایران را درست همانند خانه خویش خواهند دانست ! ... « مشکل از یکطرف در کمرنگ شدن حس مالکیت بر کشور از سوی مردم  و از طرف دیگر گاهی در نوع برخورد و رفتار بعضی از آنهایی که بعنوان مسئول در ارگانهای مختلف بایست خادمانی کنند ولی متاسفانه - گاه بدون آنکه بدانند - اربابی میکنند !! »  هست ! بقول معرف بعضی از این مسئولین بیظرفیت  ادارات وقتی بجایی منصوب شدند ...  نخوتی دارند و کبری چون شهان - چاکری خواهند از این مردمان ... !
...
برای رفع هر گونه مشکلی در مملکت تنها در نهادینه کردن این حس « حس مالکیت مردم بر کشور و سرنوشت مملکت » کوشا باشید والا مجبور هستید برای هر کار کوچکی هزاران برابر هزینه بکنید و نتیجه اش زوال روزافزون رشد و توسعه میباشد !

راه درست موفقیت در  تدبیر مملکت :
برای حفظ محیط زیست لازمست تا « حس مالکیت » مردم بر همه چیز تقویت شود !
مردم در چیزهایی که بدان تعلق مالکیتی دارند با جان هم مایه میگذارند ...



--------------------------
مطالب دیگر از وبلاگ ما :


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.