خلاصه جلسه چهارم
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:... حالا یک شان از جنبه تفسیری و برداشت از یک مساله را مرور میکنیم ؛
اینکه قبلا عرض کردیم حضرت امام صادق (ع) فرموده بود تاویل قرآن همانند یک جریان است همانند گردش ماه و خورشید و روز و شب که برخی اتفاق افتاد و برخی هم هنوز اتفاق نیفتاد ( نقل بمضمون ) و شیوه استنتاج از این برای موضوعی مانند شناخت و معرفت حق ائمه (ع) , از امام صادق (ع) نقلست ( در غیبت نعمانی) که
« هر که فقط حق علی (ع) را بشناسد و بمیرد و حق دیگر امامان را نشناسد بمرگ جاهلیت مرده است چرا که تاویل قرآن چون گذشت شب و روز در جریان است و بسان حرکت خورشید و ماه مستمر است . هر تاویلی که از آن شود اتفاق می افتد ولی بعضی از آنها اتفاق افتاده و بعضی هنوز اتفاق نیفتاده است. »

ساری,گاهنوشته های محمود زارع

 ... فرمودید با توجه به این روایت از امام صادق (ع) مساله ساری و جاری بودن و یا همان پیوسته بودن آیات قرآن کریم چه معنایی دارد ! ...

این مطلب را در زمان ذکر آن روایت توضیحی مختصر دادیم ... حال توجه نمایید مثلا در آیاتی از قرآن مجید درباره فرد خاصی مطلبی نازل شد اما میدانیم که آن فرد حتما فرشته مرگ را ملاقات خواهد کرد و مردنیست خلاصه و دیگر آن آیه درباره ایشان موضوعیت نداشته یا از موضوعیت می افتد ...
لذاست که باید بباطن قرآن اعتقاد داشت و مساله باطن دار بودن مصحف شریف , همین مساله ساری و جاری بودن آنرا نیز ثابت میکند .
انتظار نداشته باشید که در فکر و خردورزی را ببندیم و انتظار داشته باشیم تا امام صادق علیه السلام بیایند اینجور نتیجه گیری ها که برمیگردد باستنتاجات معمولی عقلی را هم برای ما بازگو فرمایند. وقتی ایشان فرمودند آیات قرآن پیوسته و ساری و جاری است خوب باید بعنوان شاه کلید و جهت معرفت آنرا بگیریم و راه بیافتیم ...

ظاهر قرآن درباره افرادی که قبلا بودند نازل شد و تاویل آن برای افرادی که همانند آنان در پی و در پس از آن خواهند آمد میباشد , ... پس جریان نزول و تاویل داریم .

مثلا خود حضرت امام باقر (ع) در خصوص تفسیر آیه « و لکل قوم هاد » که در آیه 7 سوره رعد آمده , یعنی بنقل از آنحضرت آمده است که : « علی (ع) هدایتگر است و هدایتگر از میان ماست » ... یعنی همان ظاهر آیه که درباره کسانی بود که قبلا بودند ولی باطن آن درباره افرادی است که فعلا هستند و یا در آتیه خواهند آمد و لذاست که امام (ع) اینگونه آنرا تاویل فرمودند ! ...

... حالا بعد از مولا حضرت امیر (ع) چطور ؟!
آیا این آیه از موضوعیت می افتد و خارج میشود و این آیه العیاذ بالله بیهوده یا مثلا دیگر ساقط میباشد ؟! ...

اینجا اتفاقا خود حضرت امام یعنی حضرت ابی جعفر(ع) در پاسخ بهمین مساله که از جانب فردی بنام عبدالرحیم قصیر مطرح شد ( در تفسیر عیاشی است ) که به حضرت عرضه داشت که آیا شما هم هدایتگری ؟! پاسخ مثبت داد و فرمودند درست است . چرا که قرآن زنده است و نمی میرد و اگر آیه ای بعد از نزول بر اقوامی که از میان رفتند , از بین میرفت , در اینصورت قرآن هم از بین میرفت اما این آیات در میان آیندگان ساری و جاری است همانگونه که در میان گذشتگان چنین بوده است ...

از سویی بنقل از حضرت امام جعفر صادق (ع) هم همین معنا نقل شده است که فرمودند :
« قرآن زنده است و نمرده است و چون شب و روز در جریانست و چون خورشید و ماه در حرکت و پویایی است و آخرین فرد ما چون اولین فرد ساری و جاری است »
( این روایت بنقل از عبدالرحیم قصیر در جلد دوم تفسیر عیاشی صفحه 218 در همان تفسیر آیه 7 سوره رعد نقل شد )

... در واقع تاویلات قرآن همه اش هنوز واقع نشده است و بتدریج حسب موقعیت و لزوم زمانی و مکانی اتفاق خواهد افتاد گرچه تنزیلش قبلا اتفاق افتاده باشد . که نمونه ای را در تفسیر آیه 7 سوره رعد آوردیم ...

... چون با این متد تاویلی درباره آیات پیش بروند در واقع از لزوم کفر کسی یا کسانیکه منکر نبوّت حضرت ختمی مرتبت شده اند در قرآن کریم به نزول درباره آنان تصریح شده است ؛ به لزوم کفر منکر امامت امام زمان (عج) بر اساس تاویل همین تصریح تنزیلی , تاول نموده و میتوانند برسند ... بر اساس قاعده ای که عرض شد یعنی " قاعده تنزیل و تاویل و جریان داشتن آیات قرآن کریم " همانند شب و روز و حرکت ماه و خورشید , چنین نتایجی حاصل میشود ...

ساری,گاهنوشته های محمود زارع
...
یک روایتی از حضرت باقر(ع) در احتجاج طبرسی نقل گردید بدین مضمون ( در صفحه 61 ) :

« پیامبر صلوات الله علیه و آله و سلم در خطبه روز غدیر فرمودند :
ای مردم این علی است که بر من از شما سزاوارتر و از شما بمن نزدیکتر است و خداوند و من از او راضی هستیم و هر آیه ای که خدا در آن خشنود باشد در شان اوست و هر گاه در هر آیه ای که ایمان آورندگان را با آن مورد خطاب قرار داده است آنرا با او (علی) شروع کرده است و هر آیه ای که با مضمون ستایش در قرآن نازل شده در شان اوست .
ای مردم فضائل علی در نزد خداوند عز و جل است و آنرا در قرآن بر من نازل نمود و تعداد آن از شماره بیرون است و نمیتوانم آنرا در یک مجلس ذکر کنم . پس هر کس شما را به آن خبر داد  یا به شما شناساند , باورش کنید
. »


... همچنین در کتاب مناقب ابن شهر آشوب نوشته شد :
معاویه به ابن عباس گفت : ما به همه جا نامه نوشتیم و مردم را از ذکر مناقب علی (ع) برحذر داشتیم تو نیز زبان از مدح علی (ع) درکش !
گفت: آیا ما را از قرائت قرآن نهی میکنی؟!
گفت: نه
گفت: آیا ما را از تاویل آن نهی میکنی ؟!
گفت: آری
گفت: آیا قرآن بخوانیم و سوال نکنیم ؟!
گفت: از غیر اهل بیت خود سوال کن !
گفت: ولی قرآن بر ما نازل شده آنگاه ما از دیگران بپرسیم ؟!
آیا ما را از عبادت خداوند عز و جل باز میداری ؟! بنابراین تو (معاویه) امت محمد(ص) را نابود میکنی !!!

...
هر آیه ای که در قرآن با لفظ « یا ایهاالذین آمنوا » آغاز میشود ؛ حضرت مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه السلام امیر و رهبر و شریفترین و نخستین فرد آن است ... از پیش خود نبافتیم دوستان روایتی بود از صادق و عالم آل محمد(ص) که متن آن بهمین نحو در توحید صدوق آمده است ... 

...
در آخر این مورد را که ... پرسیده بودند در جلسه قبل عرض کنیم و التماس دعا , که گفتن علم کتاب نزد کیست ؟! و ...

علم کتاب که گواه رسول (ص) و شاهد حقانیتش بود ... در سوره رعد آیه 43 میفرماید :

« قل کفی بالله شهیدا بینی و بینکم و من عنده علم الکتاب »

 یعنی : « بگو کافیست خدا و آنکس که نزد او علم کتاب است میان من و شما گواه باشد »

این گواه کیست و این کسی که علم کتاب نزد اوست کیست ؟!

دقت کنید خداوند به پیامبرش میفرماید این را بگو ! خود پیامبر که مقصود نیست بلکه میفرماید بگو که آنکس که علم کتاب نزد اوست ؛ کافیست که گواه باشد ...

این فرد در صادر اولش و در صدرش مولا امیرالمومنین علی علیه السلام است و چون آیات قرآن نمی میرد و زنده است و ساری و جاری است پس در ادامه به عترت و آل سفارش شده خود رسول (ص) یعنی حضرات انور ائمه معصومین علیهما السلام راجع میشود .
یعنی تنزیلش بر حضرت مولا امام علی علیه السلام است و تاویل آن بر ائمه (ع) که در زمان حاضر کسی که محکم کتاب و علم کتاب الهی در نزد اوست همانا حضرت حجت الهی قائم آل محمدی امام مهدی (عج) است و بس ! ...

همین معنی را امام صادق (ع) نیز فرموده است . مثلا در روایتی که از عمربن حنظله بنقل از حضرتش در تفسیر عیاشی در همان جلد اول آمده , که میگوید ؛
روزی از امام (ع) درباره همین آیه سوال کردم که چون امام (ع) ملاحظه فرمودند که من درباره این آیه و موارد همانند آن کنکاش میکنم فرمودند که :
« ای عمر! بس است , هر آن چه در قرآن کریم از آغاز تا پایان آن آمده است و به این آیه مانند است در شان ائمه علیهم السلام است و آنها مورد نظر آیه بوده اند » .
 
( پایان خلاصه جلسه چهارم )
ادامه دارد ...

توضیح : جلسه تدبری در قرآن کریم از سوی پدر ( آقای محمود زارع ) بود کمافی السابق بمناسبت ماه مبارک رمضان . که ما کل جلسه یک و نیم ساعته را در چند سطر برای انتشار خلاصه نمودیم تا در حوصله مخاطب بگنجد . ان شاء الله در پستهای بعدی خلاصه جلسات بعدی که حدود 30 جلسه میباشد را منتشر میکنیم ( فاطمه )


برداشت و نقل از مطالب وبلاگ با درج نام و لینک وبلاگ بلامانع میباشد


مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)


مطالب اخیر وبلاگ :







مطالب اخیر وبلاگ :




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.