موسیقی بوشهری : به قول یکی از دوستان ، موسیقی جنوب با وجود زیبایی ها و توانایی هایش متاسفانه همچنان ناشناخته باقی مانده است . تصور مخاطبان عام موسیقی از موسیقی جنوب چنان به بیراهه می رود که گاه موسیقی جنوب را ، یک موسیقی مثلا با ریتمی تند و ملودی های یکنواخت و ترانه هایی بی معنی می شناسند . چرا اصل موسیقی جنوب همچنان ناشناخته مانده سوالی است که پاسخش زمان زیادی می برد . آیا این نوع موسیقی مخاطبی ندارد ؟ با هم بخش های مختلف موسیقی بوشهر را مرور می کنیم :
 
بخش مهمى از موسیقى منطقه بوشهر را نوحه‌ها و آوازهاى مراسم عزادارى تشکیل مى‌دهد. سینه‌زنى در بوشهر همیشه با آواز توأم است. اجراى‌سنج و دمام براى خبر کردن مردم براى انجام مراسم سینه‌زنى انجام مى‌گیرد. بوق وظیفه هماهنگى را میان دو دسته مختلف به‌عهده دارد. شروع نواختن با بوق است و ختم مراسم دمام نیز با بوق انجام مى‌گیرد. محلات مختلف بوشهر در ارتباط با مراسم‌‌سنج و دمام تعصب زیادى دارند و اجازه نمى‌دهند فرد غریبه‌اى در نواختن‌سنج و دمام شرکت کند.

سبالو یکى از فرم‌هاى موسیقى محل بوشهر است. این آواز همراه با دایره و نیز خوانندگانى که دایره‌وار نشسته‌اند اجرا مى‌شود. ظاهرا سبالو متاثر از موسیقى افریقا و عرب بوده است. نوع دیگر یزله است که همراه با دست زدن انجام مى‌شود و ملودى بیش از متن داراى اهمیت مى‌باشد. " شروه " فرم دیگرى از موسیقى بوشهر است که این نوع هنوز هم در دشتستان، موطن اصلى‌اش وجود دارد. ترانه‌هاى امروزى بوشهر بیشتر از دو شاعر معروف محلى یعنى فایز و مفتون است. از مقام‌هاى سازى موسیقى بوشهر یکى حاجیونی است و دیگرى مولودی. در مولودى نوعى حرکت مخصوص دسته‌جمعى وجود دارد و در روزهاى بخصوصى مثل اعیاد مذهبى اجرا مى‌شود. شکی نیز موسیقى مراسم شادى است که بانى انبان یا نى جفتى همراه با دمام و یا دایره اجرا مى‌شود و با دست زدن همراه است.
 
نوع دیگر از موسیقى بوشهر که بانى انبان و دایره اجرا مى‌شود ، چوبى چهار دستماله است. در این نوع ، نوازندگان هنگام نواختن با حرکات منظم پا به شکل خاصى دایره‌وار حرکت مى‌کنند و حول یک محور مى‌چرخند. معمولاً چند رقصندهٔ زن در میان دایره با حرکاتى خاص رقص سنگینى را اجرا مى‌کنند، که فضاى خاصى بوجود مى‌آورد. این مقام امروز، در میان کولى‌هاى بوشهر رایج است. بندری از آهنگ‌هاى سازى منطقه بوشهر است که ریتمى تند دارد و مخصوص رقص است. سازهاى بوشهر عبارتند از : نى‌انبان، نى جفتی، نى تکی، بوق، دمام و سنج. 
نتیجه : با بررسی و گوش دادن به این نوع از موسیقی ، خواهیم دید که موسیقی بوشهری هم دارای آهنگ های شاد و هم دارای آهنگ های غمگین و با حزن و اندوه است. به نظر من علت اصلی فراموشی مخاطب از موسیقی نواحی ، عدم شناخت کافی و عدم اجرای آنها توسط خواننده های برتر کشور است. به نظر من اگر بسیاری از خواننده های بخش موسیقی اصیل ما ، لطف کنند و در پایان هر کدام از آثار خود اعم از کنسرت یا آلبوم و ... مدت کوتاهی ( مثلا ۱۰ دقیقه ) را برای موسیقی محلی ، در نظر بگیرند در شناخت بیشتر این موسیقی و زنده نگه داشتن آن خدمت بزرگی به ایرانیان ، خواهند کرد..

آواز                              : عبدالرحیم کرمی
نی انبان و نی جفتی : احمد علیشرفی
سرپرست گروه          : سعید شنبه زاده
 
 
توجه : برای دانلود روی عنوان هم میتوانید کلیک کنید تا دانلود آغاز شود

پی نوشت :
طبق تماسی که آقای سعید شنبه زاده با بنده داشتند و ایمیلی که برای من ارسال نمودند ، به من یادآوری که کردند که پژوهش این اثر ، از طرف استاد درویشی نیست که به همین خاطر آن را تصحیح کردم و البته لازم به ذکر است که اشتباه از طرف شرکت پخش کننده آلبوم بود که نام استاد درویشی را به عنوان پژوهشگر این اثر آورده است.
توجه این مطلب از وبلاگ " دوعود ساز اصیل ایرانی " که منبع آن در زیر درج شده است اقتباس شده است.