الذین ینفقون مما تحبون  ساری , گاهنوشته های محمود زارع
ساری , گاهنوشته های محمود زارع: شکستن عزیزانه و عاشقانه نه شکستن ذلیلانه ... فلسفه ریاضت کشی در واقع تعلیم دادن این شکست است و فرو نهادن آن بادهای تکبر در وجود آدمیان ...

در عین حال باید بسیار معمولی در اجتماع حضور یابی و مانند همه مردم بنمایی , بنمایی که انگار کسی نیستی , از حسادتها و دل چرکینی هایی که بوی مشمئزکننده ای هم بمشامت از افرادی میرسد چشم بپوشی و هیچ نگویی و برعکس خویش ناگاه و ناآگاه بنمایی ...

در بعضی از حالات هم - الا برای خواصی - باید آب طهور را در پیمانه باده خوری تا دیگران ترا چندان نستایند که نفست پرغرور شود که مثلا محتشمی ... بهمین دلیل نوعی ملامتی گری برای بعضی ها مباح میگردد و ... من حسودان و بغض کنندگان بخویش را گرچه نمی ستایم اما برای خویش مفید میدانم و آنان بدون آنکه بخواهند مرا در راهم استمداد مینمایند ؛ اگر میدانستند ریاء میکردند و حسادت خویش بروز نمی دادند !


برای آنکه راهی میانبر - اگر بتوان میانبر نامید - را برای طی طریق بپیمایی چند حال و چند کار را باید پیگیر و مستمر داشته باشی در جنبه های فردی و اجتماعی . این راهها رفته و پیموده شده اند و توصیه شده و بسیار گران و پربهایند و اما کو آن ضمیر بیدار که دریابد تا درً یابد  :

- کم خوردن , کم خوابیدن و کم گفتن ؛ که آدمی را مودب و منضبط  میکند !

- عزلت , بخصوص از اغیار و بالاخص از نااهلان

- ذکر ؛ پاره ای از اذکار را مداومت داشتن , حتما باید احوال خویش را بر بزرگتری ! عرضه کرد و دستور گرفت , بخصوص از رفتگان این راه ! این رفته گان میتوانند رفتگان مرحوم هم باشند ! ( توجه شود )

- تحمل جفای مردم ؛ این از بزرگترین ریاضتهاست بخصوص آنکه در عزلت بدست نمی آید و مردم نوعا و بخصوص آنانی که کم مایه اند انواع و اقسام حسادت ها و کینه ها را در دل خویش به افراد موفق تر از خویش دارند , بسیاری بی اعتنایی ها که افرادی بتو میکنند در عین اینکه میدانند تو شایسته ای ... ! و این روحیه ناتوانان از مردم را نادیده انگاشتن و تحمل کردن ریاضت بزرگی است !

این جا اشتباه نکنید و ظرافت کار در همین است که راه بسیار باریک و تیز است ! اینکه گفته شده تحمل جفای خلق , شاید آنانیکه اهل معنا نیستند آنرا بر تحمل ظلم ظالمین هم ترجمه کنند که بسیاری از صوفیه نیز در این گیر و انحراف افتاده اند ! تحمل ستم ظالمین را با این اشتباه نگیرید زیرا عدم تحمل ستم ستمگران خویش جهادی بزرگ است و برای نفس ریاضت ده ! پس توجه شود که بردباری معنایش تحمل ستم نیست !

- شفقت بر خلق ؛ از هزاران نماز هم مهمترست چون از همه اینها مشکلترست ! بر اساس این قاعده توصیه و تجربه شده که بافضیلت ترین اعمال آنست که زحمت بیشتری در آن کشیده شود ... الا مگر تو نفس خاصی داشته باشی که از راه لذت هم فضیلت بگیری !

( نمیدانم درست است که این ها را بگویم یا نه تا که هر کسی خویش را توانا در این میادین آنهم بسهولت بداند !!! )

خلاف عادت کردن خود یک " راز " است ... عادت آدمی بر تمجید است که عکس آنرا خلاف عادت میگویند لذا بسیاری از بدکردهای دیگران برای آنها گرچه بد و نکبت است اما برای تو برکت است ! ... مدح را تمام افراد دوست دارند و واقعا توان میخواهد که مدح ها و مداحی ها را بهیچ گرفته و برعکس - بنا بفرموده پیامبر اعظم - بروی مداحان خاک باید پاشید ؛ ... روح در اثر مداحی ها مریض و منحرف میشود ؛ فرعون فی نفسه فرعون نشد فرعون از وفور همین مدح ها فرعون شد ! ... برای گل باید تحمل خار را خلاصه بکنید !... شفقت بر خلق بدون توقع پاداش راه پاکان و اولیاء الهی است و راه امامان !
- در یک کلمه تمام اینهایی که عرض کردم توضیحی در بیان همان آیه مهم و مشهوری است که بنظر حقیر راز و سرً طی طریق بوده ولی اکثر مردم نمی فهمند و آن این است که : " الذین ینفقون مما تحبون " از آنچه که دوست داریم انفاق کنیم نه از زیادی مال , جان , آرزو , خواسته و ... !

جان را دوست داریم اگر عرضه دادن آنرا پیدا کردیم ؛  میرسیم
فرزند را دوست داریم اگر حتی فرزند اصغرت را بتوانی بدهی , رسیده ای ...
مال و عرض و حتی آبرو را - که همه از جمله چیزهاییست که دوستشان داریم " تحبون " - اگر میتوانی بدهی  , میرسی !

این راز توفیق در راه کمال آدمی است و سرً بزرگ دست یابی به هر آنچه که میخواهی تا خداگونه هر چه را بخواهی بشود منتها هرکس بنسبت شآنش و بنسبت مرحله ای را که طی کرده است ...!

در اینصورت اگر خدا عاشقت نشود و نکشدت و شهید ننامندت , در مقام انفاق کنندگان و ایثار کنندگان از همان ابدال و افراد خاص خواهی شد که خیلی ها آرزویش را دارند اما رسیده ها خویش را نمی نمایند و تو عادی از کنارشان میگذری و بسیاری چون از این معارف بویی نبرده اند افراد پرگو و کمی کار و ظاهر بین هستند که بظواهر شریعت بسیار پای بندند و از کنه آن بیخبر و برای همین هم هست که بسیاری از عیب و ایرادهای اخلاقی را همچنان با خویش حمل میکنند و نمیخواهند از آن دست بردارند و نمیتوانند هم دست بردارند ...! الهی ...
( محمود - آبان 92 )
www.mzare.ir


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.